Некоторые биохимические показатели крови и кожи полугрубошерстных и полутонкорунных овец разводимых в Армении

Технология

Տեխնիկական և ջրային տնտեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ջրամատակարարման համալիրներում ջրօգտագործման հաշվառման և ջրատար ցանցերի տեխնիկական վիճակի վերահսկման գործընթացների ավտոմատացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ջրի սպառման տվյալների չափման, գրանցման, փոխանցման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրամատակարարման ցանցերի աշխատանքի հիմնական ցուցանիշների վերահսկմանը, հնարավոր խափանումների և ջրի կորուստների հայտնաբերմանը ու համակարգի վիճակի վերաբերյալ տեղեկատվության ժամանակին ստացմանը։ Վերլուծվում են չափիչ սարքերի, տվիչների, տվյալների հավաքագրման և ավտոմատ կառավարման միջոցների փոխկապակցված աշխատանքի կազմակերպման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, հաշվառման ճշգրտության բարձրացման, ցանցերի շահագործման հուսալիության և կառավարման արդյունավետության բարելավման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու ջրամատակարարման համակարգերում ավտոմատացված հաշվառման ու վերահսկման հիմնական սկզբունքները և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրային տնտեսության, ավտոմատ կառավարման, ջրամատակարարման համակարգերի և չափիչ տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

РУССКИЙ ЯЗЫК И КУЛЬТУРА ДЕЛОВОЙ РЕЧИ աշխատությունը ռուսաց լեզվի գործարար հաղորդակցության և պաշտոնական ոճի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գործնական և մասնագիտական խոսքի մշակույթի հիմունքները, այն բացատրում է պաշտոնական-գործարար ոճի լեզվական առանձնահատկությունները՝ հստակություն, ճշգրտություն, ստանդարտացված արտահայտություններ և տերմինաբանություն, գիրքը ընդգրկում է գործնական փաստաթղթերի կազմման կանոնները՝ նամակներ, դիմումներ, պայմանագրեր և հաշվետվություններ, ինչպես նաև գործարար հաղորդակցության էթիկետը՝ բանավոր և գրավոր ձևերով, միաժամանակ ներկայացնելով սխալների կանխման և ճիշտ լեզվական ձևակերպումների օրինակներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների, տնտեսագետների և գործարար հաղորդակցության ոլորտում աշխատող մասնագետների համար։

Психология

Երիտասարդների սպառողական վարքի բնութագրիչները-ը սոցիոլոգիական և մարքեթինգային բնույթի հետազոտական աշխատություն է, որը վերլուծում է երիտասարդների սպառողական վարքի ձևավորման գործոնները, կառուցվածքը և դրսևորումները ժամանակակից հասարակությունում, աշխատությունում դիտարկվում են այն հիմնական ազդեցությունները, որոնք ձևավորում են երիտասարդների գնումների և սպառման ընտրությունները՝ սոցիալական միջավայր, ընտանիք, կրթություն, մեդիա ազդեցություն և թվային տեխնոլոգիաներ, միաժամանակ առանձնացվում են սպառողական վարքի հոգեբանական հիմքերը՝ արժեքային կողմնորոշումներ, ինքնության ձևավորում, խմբային ազդեցություն և ապրանքանիշերի նկատմամբ վերաբերմունք, ուսումնասիրությունը նաև ընդգրկում է թվային տնտեսության պայմաններում սպառման փոփոխությունները՝ սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների և ինֆլուենսերների դերի աճը, աշխատությունը նպատակ ունի հասկանալու երիտասարդների սպառողական վարքի առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը շուկայի ու հասարակական գործընթացների վրա՝ տրամադրելով կիրառական տվյալներ մարքեթինգային և սոցիալական քաղաքականությունների համար։

Медицина

Գիտական աշխատանքը նվիրված է էնտերոբիոզի ժամանակակից համաճարակաբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և դրա նկատմամբ համաճարակաբանական հսկողության համակարգի կատարելագործման ուղիների մշակմանը։ Էնտերոբիոզը լայնորեն տարածված հելմինթային վարակ է, որի հարուցիչը մարդու աղիքային մակաբույծն է։ Հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները պայմանավորված են հարուցչի կենսաբանական հատկություններով, փոխանցման մեխանիզմով, բնակչության կենցաղային և հիգիենիկ պայմաններով, ինչպես նաև կազմակերպված կոլեկտիվներում վարակի տարածման բարձր հնարավորությամբ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել հիվանդության տարածվածության, սեզոնայնության, տարիքային և սոցիալական կառուցվածքի, ինչպես նաև վարակի փոխանցմանը նպաստող գործոնների ժամանակակից առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել երեխաների շրջանում հիվանդության տարածմանը, քանի որ մանկական կոլեկտիվներում սերտ շփումները և հիգիենիկ սովորությունների առանձնահատկությունները կարող են նպաստել վարակի փոխանցմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է իրականացվել տարբեր տարիքային խմբերում հիվանդացության մակարդակի համեմատական ուսումնասիրություն՝ հաշվի առնելով բնակության վայրը, կենցաղային պայմանները, կազմակերպված կոլեկտիվ հաճախելը և այլ համաճարակաբանական գործոններ։ Կարևոր ուղղություն է հիվանդության տարածման ժամանակային դինամիկայի ուսումնասիրությունը։ Տարիների ընթացքում հիվանդացության ցուցանիշների փոփոխության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել համաճարակաբանական իրավիճակի զարգացումը և բացահայտել այն ժամանակաշրջանները, երբ վարակի տարածման ռիսկը բարձրանում է։ Սեզոնային տատանումների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կանխարգելիչ միջոցառումների ճիշտ ժամանակային պլանավորմանը։ Հիվանդության տարածման գործում առանձնահատուկ դեր ունի փոխանցման մեխանիզմը։ Հարուցիչի ձվերը կարող են տարածվել կենցաղային շփումների, աղտոտված ձեռքերի, առարկաների և շրջակա միջավայրի միջոցով, ինչի պատճառով անձնական հիգիենայի կանոնների պահպանումը կարևոր նշանակություն ունի վարակի կանխարգելման համար։ Ուստի հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ բնակչության հիգիենիկ վարքագծին, ձեռքերի լվացման սովորություններին, եղունգների խնամքին, բնակելի և կազմակերպված միջավայրի սանիտարական պայմաններին և այդ գործոնների կապին հիվանդության տարածման հետ։ Էնտերոբիոզի դեմ պայքարի կարևոր բաղադրիչ է ժամանակին հայտնաբերումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդության ախտորոշման և լաբորատոր հայտնաբերման կիրառվող մեթոդները, դրանց արդյունավետությունը և համաճարակաբանական հետազոտությունների շրջանակում օգտագործման հնարավորությունները։ Վաղ հայտնաբերումը կարևոր է ոչ միայն հիվանդի բուժման, այլև վարակի հետագա տարածումը կանխելու համար։ Համաճարակաբանական հսկողության համակարգի կատարելագործման տեսանկյունից կարևոր է դեպքերի գրանցման, տվյալների հավաքագրման, վերլուծության և փոխանցման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հուսալի համաճարակաբանական տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս ժամանակին գնահատել իրավիճակը, բացահայտել վարակի տարածման օջախները և կազմակերպել նպատակային կանխարգելիչ միջոցառումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կազմակերպված մանկական հաստատություններում հսկողության կազմակերպմանը։ Նախադպրոցական և դպրոցական միջավայրերում վարակի հայտնաբերման դեպքում կարևոր է ոչ միայն հիվանդի նկատմամբ համապատասխան բժշկական միջոցառումների իրականացումը, այլև շփվող անձանց նկատմամբ համաճարակաբանական վերահսկողությունը, հիգիենիկ պայմանների բարելավումը և անհրաժեշտ կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպումը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև ընտանիքի և կրթական հաստատության համագործակցության նշանակությունը, քանի որ վարակի կանխարգելումը պահանջում է հետևողական վարքագիծ ինչպես երեխայի, այնպես էլ նրա շրջապատի կողմից։ Հիվանդության նկատմամբ համաճարակաբանական հսկողության արդյունավետությունը մեծապես կախված է բնակչության իրազեկվածության մակարդակից։ Կանխարգելիչ կրթական ծրագրերը կարող են ուղղված լինել անձնական հիգիենայի, ձեռքերի ճիշտ լվացման, եղունգների խնամքի, կենցաղային իրերի մաքրության և վարակի կրկնակի փոխանցումը կանխելու վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Այդպիսի միջոցառումները հատկապես կարևոր են երեխաների և նրանց ծնողների շրջանում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է էնտերոբիոզի համաճարակաբանական իրավիճակի գնահատման և հսկողության համակարգի բարելավման առաջարկությունների մշակման մեջ։ Կարող են առաջարկվել դեպքերի հայտնաբերման և գրանցման կատարելագործում, համաճարակաբանական տվյալների պարբերական վերլուծություն, ռիսկային խմբերի ավելի նպատակային հսկողություն, կազմակերպված կոլեկտիվներում կանխարգելիչ միջոցառումների ուժեղացում և բնակչության առողջապահական իրազեկվածության բարձրացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հիվանդության նկատմամբ պայքարը դիտարկում է ոչ միայն որպես առանձին վարակված անձանց հայտնաբերման և բուժման խնդիր, այլ որպես համաճարակաբանական համալիր գործընթաց, որը ներառում է հիվանդության տարածվածության շարունակական գնահատում, փոխանցման գործոնների բացահայտում, վաղ հայտնաբերում, կանխարգելում, առողջապահական կրթություն և համաճարակաբանական տվյալների արդյունավետ կառավարում։ Նման համակարգային մոտեցումը կարող է նպաստել վարակի տարածման սահմանափակմանը, կրկնակի վարակման դեպքերի նվազեցմանը և բնակչության առողջության պահպանման արդյունավետության բարձրացմանը։

Другие предметы

Աշխատանքը նվիրված է բազմահարկ բնակելի շենքերի բնակարաններից դուրս գտնվող ընդհանուր օգտագործման տարածքների ճարտարապետական կազմակերպման և նախագծման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Մոսկվա քաղաքի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն տարածքներն են, որոնք չեն պատկանում առանձին բնակարաններին, սակայն էական նշանակություն ունեն շենքի բնակիչների առօրյա կյանքի, տեղաշարժի, հաղորդակցության և ընդհանուր հարմարավետության համար։ Դրանց շարքին կարող են դասվել մուտքերը, նախամուտքերը, սանդուղքները, վերելակային հանգույցները, միջանցքները, նախասրահները, ընդհանուր սպասարկման և օժանդակ տարածքները, ինչպես նաև շենքի բնակիչների փոխադարձ շփման համար նախատեսված որոշ ընդհանուր գոտիներ։ Այս տարածքների ճարտարապետական լուծումը կարևոր է ոչ միայն շենքի ֆունկցիոնալ արդյունավետության, այլև բնակելի միջավայրի հոգեբանական և սոցիալական որակների ձևավորման տեսանկյունից։ Բազմահարկ բնակելի շենքերի բարձրությունը, բնակարանների քանակը և բնակիչների մեծ հոսքը առաջացնում են ընդհանուր տարածքների ճիշտ կազմակերպման հատուկ պահանջներ։ Անհրաժեշտ է ապահովել բնակարանների և արտաքին միջավայրի միջև հարմար կապ, մարդկանց անվտանգ և հասանելի տեղաշարժ, բնական կամ արհեստական լուսավորության բավարար մակարդակ, օդափոխություն, հրդեհային անվտանգություն և տարածքների ռացիոնալ օգտագործում։ Մոսկվայի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել խիտ քաղաքային կառուցապատման պայմաններում ձևավորված բազմաբնակարան բնակելի շենքերի ընդհանուր տարածքների առանձնահատկությունները և դրանց զարգացման միտումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը բնակելի շենքի ներքին ընդհանուր տարածքների և շենքի շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Մուտքի հանգույցը, օրինակ, միայն շենք մտնելու տեխնիկական հատված չէ․ այն միաժամանակ բնակելի միջավայրի և քաղաքի միջև անցումային տարածք է և կարող է էական դեր ունենալ շենքի ընդհանուր ճարտարապետական կերպարի ձևավորման մեջ։ Նույն կերպ սանդուղքներն ու վերելակային հանգույցները պետք է դիտարկվեն ոչ միայն որպես ուղղահայաց հաղորդակցության միջոցներ, այլև որպես շենքի ներքին տարածական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչներ։ Բարձրահարկ բնակելի կառուցապատման զարգացման հետ մեկտեղ մեծանում է նաև ընդհանուր տարածքների բազմաֆունկցիոնալության անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից բնակելի շենքում դրանք կարող են ներառել սպասարկման, սոցիալական փոխգործակցության, հանգստի, երեխաների և տարեցների համար նախատեսված որոշ գործառույթներ, ինչը փոխում է ավանդական միջանցք-սանդուղք-վերելակ սխեմայի նկատմամբ մոտեցումը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ընդհանուր օգտագործման տարածքների որակը անմիջականորեն ազդում է բնակիչների հարմարավետության և շենքի օգտագործման արդյունավետության վրա։ Չհաջողված հատակագծային լուծումները կարող են հանգեցնել երկար և վատ լուսավորված միջանցքների, մարդկանց հոսքերի հատման, տարածքի անարդյունավետ օգտագործման, կողմնորոշման դժվարությունների կամ անվտանգության խնդիրների։ Հետևաբար դրանց նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է համադրել ֆունկցիոնալ, տեխնիկական, էսթետիկական և սոցիալական պահանջները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բազմահարկ բնակելի շենքերի նոր նախագծերի մշակման, գոյություն ունեցող բնակելի ֆոնդի վերակառուցման և ընդհանուր տարածքների արդիականացման համար։ Մոսկվայի քաղաքային պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ճարտարապետական սկզբունքներն ու լուծումները, որոնք կարող են կիրառվել բնակչության բարձր խտությամբ քաղաքային միջավայրերում՝ ապահովելով ավելի հարմարավետ, անվտանգ, հասանելի և մարդակենտրոն բնակելի տարածք։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բնակելի շենքի ոչ բնակարանային հատվածը որպես ամբողջական ճարտարապետական համակարգի կարևոր բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են բազմաբնակարան շենքի ֆունկցիոնալ ամբողջականությանը, տարածական հարմարավետությանը և ժամանակակից քաղաքային միջավայրի պահանջներին համապատասխանությանը։

Экономика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրի պետական կարգավորման համակարգի ուսումնասիրությանը, դրա առկա մեխանիզմների գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ փոքր և բաց տնտեսություն ունեցող Հայաստանի համար արտաքին առևտուրը կարևոր դեր ունի տնտեսական աճի, արտադրության ընդլայնման, շուկաների հասանելիության, ներդրումների ներգրավման և տնտեսության մրցունակության բարձրացման գործում։ Միաժամանակ արտաքին շուկաներից բարձր կախվածությունը տնտեսությունը դարձնում է արտաքին տնտեսական փոփոխությունների նկատմամբ զգայուն, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է արդյունավետ և ճկուն կարգավորման համակարգ։ Թեման դիտարկում է արտաքին առևտրի կարգավորումը ոչ միայն որպես մաքսային կամ վարչական գործընթաց, այլև որպես տնտեսական քաղաքականության ամբողջական համակարգ, որը ներառում է սակագնային և ոչ սակագնային միջոցներ, մաքսային վարչարարություն, լիցենզավորման և թույլտվությունների համակարգ, առևտրային ռեժիմներ, արտահանման խթանում, ներմուծման կարգավորում և միջազգային տնտեսական պայմանագրերի շրջանակներում ստանձնած պարտավորություններ։ ՀՀ արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորման իրավական դաշտը ներառում է ինչպես ազգային օրենսդրությունը, այնպես էլ Հայաստանի Հանրապետության վավերացրած միջազգային պայմանագրերը, ԵԱՏՄ շրջանակի կանոնները, մաքսային կարգավորման և հարկային օրենսդրության համապատասխան դրույթները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը արտաքին առևտրի կարգավորման տեսական հիմքերի վերլուծությունն է։ Պետությունը արտաքին առևտրի միջոցով կարող է ազդել ներմուծման և արտահանման ծավալների, ներքին շուկայի պաշտպանության, ազգային արտադրողների մրցունակության, ռազմավարական ապրանքների հասանելիության և երկրի տնտեսական անվտանգության վրա։ Սակայն կարգավորման չափազանց խիստ միջոցները կարող են սահմանափակել մրցակցությունը և բարձրացնել ներմուծվող ապրանքների գները, իսկ չափազանց ազատական մոտեցումը որոշ ոլորտներում կարող է մեծացնել ներքին արտադրողների խոցելիությունը։ Հետևաբար ուսումնասիրության առանցքային խնդիրը կարգավորման արդյունավետության և արտաքին առևտրի ազատականացման միջև հավասարակշռության գտնելն է։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի արտաքին առևտրի կառուցվածքին և դրա կատարելագործման անհրաժեշտությանը։ Հայաստանի տնտեսության համար կարևոր խնդիր է արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքի դիվերսիֆիկացումը, քանի որ սահմանափակ թվով ապրանքատեսակներից կամ շուկաներից կախվածությունը մեծացնում է արտաքին ցնցումների ազդեցությունը։ Այդ պատճառով արտաքին առևտրի կարգավորման կատարելագործումը կարող է ուղղված լինել ոչ միայն առևտրային հոսքերի ավելացմանը, այլև դրանց որակական փոփոխությանը՝ բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի արտահանման խթանմանը, նոր շուկաների բացմանը և տեղական արտադրողների միջազգային մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մաքսային կարգավորման և վարչարարության ուսումնասիրությունը։ Արտաքին առևտրի արդյունավետությունը մեծապես կախված է այն բանից, թե որքան արագ, կանխատեսելի և թափանցիկ են սահմանային և մաքսային ընթացակարգերը։ Մաքսային գործընթացների թվայնացումը, փաստաթղթաշրջանառության պարզեցումը, ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործումը և վերահսկողության ու բիզնեսի օրինական շահերի միջև հավասարակշռությունը կարող են նվազեցնել արտաքին առևտրային գործարքների ժամանակային և ֆինանսական ծախսերը։ ՀՀ-ում արտաքին և փոխադարձ առևտրի վիճակագրության վարման համար ևս սահմանված է առանձին կարգ, ինչը ցույց է տալիս առևտրային հոսքերի հաշվառման և տվյալների համակարգված կառավարման կարևորությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայաստանի անդամակցությունը Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությանը և դրա հետևանքով ձևավորված պարտավորությունները։ ԱՀԿ անդամակցությունը Հայաստանի արտաքին առևտրի կարգավորման համակարգը կապում է միջազգային առևտրի ընդհանուր սկզբունքների հետ և սահմանում որոշակի շրջանակներ մաքսատուրքերի, առևտրային սահմանափակումների, խտրականության բացառման և առևտրային քաղաքականության թափանցիկության համար։ ՀՀ արտաքին առևտրի կարգավորումը ԱՀԿ անդամակցության շրջանակում առանձին ուսումնասիրությունների առարկա է եղել նաև հայ տնտեսագիտական գրականության մեջ։ Միաժամանակ Հայաստանի՝ Եվրասիական տնտեսական միության կազմում գտնվելը արտաքին առևտրի կարգավորմանը հաղորդում է լրացուցիչ առանձնահատկություններ։ ՀՀ արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորման իրավական հիմքերի շարքում ներառվում են ԵԱՏՄ մասին պայմանագիրը և Միության մաքսային օրենսգիրքը, ինչի հետևանքով Հայաստանի մաքսային և արտաքին առևտրային քաղաքականության մի շարք գործիքներ գործում են միասնական տարածաշրջանային կանոնների շրջանակում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը կարող է լինել Հայաստանի և տարբեր երկրների արտաքին առևտրի կարգավորման փորձի համեմատությունը։ Այդպիսի համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն մեխանիզմները, որոնք կարող են կիրառելի լինել ՀՀ պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսության չափը, աշխարհագրական դիրքը, արտադրական կառուցվածքը, միջազգային պարտավորությունները և արտաքին շուկաների առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ արտահանման պետական խթանման համակարգի կատարելագործումը։ Արտահանող ձեռնարկությունները հաճախ բախվում են ֆինանսավորման, շուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության, սերտիֆիկացման, միջազգային ստանդարտների համապատասխանության, լոգիստիկայի և մարքեթինգի խնդիրների։ Հետևաբար արդյունավետ արտաքին առևտրային քաղաքականությունը կարող է ներառել արտահանողների տեղեկատվական և խորհրդատվական աջակցություն, միջազգային շուկաներ մուտքի խթանում, արտահանման ապահովագրության և ֆինանսավորման մեխանիզմների զարգացում, ինչպես նաև տեղական արտադրանքի միջազգային ճանաչելիության բարձրացում։ Ներմուծման կարգավորման ոլորտում ևս անհրաժեշտ է հավասարակշռված մոտեցում։ Ներմուծումը մի կողմից ապահովում է բնակչության և ձեռնարկությունների պահանջարկի բավարարումը, տեխնոլոգիաների ու հումքի հասանելիությունը, իսկ մյուս կողմից կարող է մրցակցային ճնշում ստեղծել ներքին արտադրության համար։ Ուստի ներմուծման քաղաքականության նպատակահարմարությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն առանձին ապրանքների ծավալներով, այլև դրանց ազդեցությամբ արտադրության, զբաղվածության, գների, ներդրումների և տնտեսական անվտանգության վրա։ Արտաքին առևտրի կարգավորման կատարելագործման կարևոր ուղղություն է նաև թվայնացումը։ Էլեկտրոնային հայտարարագրումը, տվյալների փոխանակումը, պետական մարմինների միջև տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրումը և ռիսկերի ավտոմատացված գնահատումը կարող են նվազեցնել վարչական բեռը և բարձրացնել վերահսկողության արդյունավետությունը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ արագացնել օրինական առևտրային գործարքները և ավելի արդյունավետ բացահայտել բարձր ռիսկային գործողությունները։ Արտաքին առևտրի կարգավորման ժամանակակից մոտեցումների շրջանակում կարևոր է նաև տնտեսական անվտանգության խնդիրը։ Արտաքին առևտուրը պետք է նպաստի տնտեսության բազմազանեցմանը, նորարարության զարգացմանը, առևտրի և ներդրումների ծավալների ավելացմանը և արտաքին առևտրի կառուցվածքի բարելավմանը․ հենց այս նպատակներն են ամրագրվել ՀՀ արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորմանը վերաբերող օրենսդրական նախաձեռնությունների հիմնավորումներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արտաքին առևտրի կարգավորումը դիտարկում է որպես Հայաստանի տնտեսական զարգացման ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ։ Այն համադրում է արտաքին առևտրի տեսական հիմքերը, պետական կարգավորման գործիքները, մաքսային վարչարարությունը, միջազգային առևտրային պարտավորությունները, արտահանման խթանումը, ներմուծման քաղաքականությունը և արտաքին առևտրի կառուցվածքային կատարելագործման խնդիրները։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ուղղությունը արդյունավետ, կանխատեսելի և մրցունակ արտաքին առևտրային միջավայրի ձևավորումն է, որը միաժամանակ կպաշտպանի երկրի տնտեսական շահերը և կնպաստի Հայաստանի տնտեսության ավելի խոր ինտեգրմանը միջազգային շուկաներին։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետներին, մաքսային և առևտրային քաղաքականության հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, արտահանող և ներմուծող ընկերությունների ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։