Նոր գրքեր: Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги. Арменика. Информационный указатель (1977, Նոյեմբեր, թիվ 11)

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է հանցագործությունների համակցության քրեաիրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, տեսակների, տարբերակման չափանիշների և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է հանցագործությունների բազմակիության ինստիտուտը, դրա նշանակությունը քրեական պատասխանատվության անհատականացման և կատարված արարքների ճիշտ իրավական գնահատման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների համակցության հասկացությանը, դրա հիմնական հատկանիշներին և այն հանգամանքներին, որոնց առկայության դեպքում մեկ անձի կողմից կատարված մի քանի արարքներ կարող են առաջացնել առանձին քրեաիրավական գնահատման անհրաժեշտություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են համակցության տարբեր դրսևորումները, հանցագործությունների առանձին կազմերի միմյանցից սահմանազատման չափանիշները և մեկ հանցագործության ու մի քանի հանցագործությունների միջև տարբերակման խնդիրները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև հանցագործությունների համակցության, կրկնակիության, ռեցիդիվի և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտների փոխհարաբերությանը, քանի որ դրանց ճիշտ սահմանազատումը կարևոր նշանակություն ունի արարքի որակավորման և պատժի նշանակման համար։ Քննության են առնվում քրեական օրենսդրության նորմերի մրցակցության, մեկ արարքի շրջանակում մի քանի հանցակազմերի հատկանիշների առկայության և արարքների իրավական գնահատման ընթացքում հնարավոր սխալների հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների համակցության դեպքում պատժի նշանակման առանձնահատկություններին, պատժատեսակների և պատժաչափերի որոշմանը, ինչպես նաև կատարված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանի համարժեք գնահատմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հանցագործությունների բազմակիության վերաբերյալ նորմերի ճիշտ կիրառումը պետք է ապահովի ինչպես կատարված արարքների ամբողջական քրեաիրավական գնահատումը, այնպես էլ անձի նկատմամբ արդար և համաչափ պատասխանատվության կիրառումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հանցագործությունների համակցության տեսական և գործնական հիմնական խնդիրները, ուսումնասիրել դրանց լուծման իրավական մոտեցումները և դիտարկել օրենսդրության ու իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցագործությունների բազմակիության ու քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

География

Այս աշխատանքը նվիրված է Վայոց Ձորի մարզի էկոլոգիական տարողունակության աշխարհագրական վերլուծությանը և գնահատմանը՝ ընդգծելով տարածաշրջանի բնական համակարգերի կարողությունը դիմակայելու մարդածին ազդեցություններին և պահպանելու էկոլոգիական հավասարակշռությունը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մարզի ֆիզիկաաշխարհագրական պայմանները՝ ռելիեֆը, կլիման, ջրային ռեսուրսները, հողային ծածկույթը և կենսաբազմազանությունը, որոնք միասին ձևավորում են տարածքի էկոլոգիական ներուժը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային գործունեության ազդեցությանը՝ գյուղատնտեսության, արոտավայրերի օգտագործման, բնակավայրերի ընդլայնման և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման համատեքստում, որոնք կարող են փոխել բնական համակարգերի կայունությունը։ Աշխատությունում կիրառվում են աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի (GIS) և մոդելավորման մեթոդներ՝ տարածքային բեռնվածության գնահատման, ռեսուրսների օգտագործման ինտենսիվության և էկոհամակարգերի խոցելիության քարտեզագրման համար։ Վերլուծվում են նաև կլիմայական փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները՝ ներառյալ ջերմաստիճանի և տեղումների տատանումները, որոնք կարող են ազդել հողերի բերրիության, ջրային հաշվեկշռի և բուսական ծածկույթի վրա։ Նպատակն է ձևավորել համալիր պատկերացում մարզի էկոլոգիական տարողունակության մասին և առաջարկել կայուն զարգացման համար գիտականորեն հիմնավորված կառավարման մոտեցումներ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին պետական պարտքի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում պետական արտաքին պարտքի ձևավորման, կառուցվածքի, սպասարկման և կառավարման արդյունավետության հարցերն են, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը երկրի մակրոտնտեսական կայունության, պետական ֆինանսների և տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արտաքին պարտքի տնտեսական էությունը, դրա առաջացման հիմնական պատճառները, պետական փոխառությունների նպատակները և պարտքային միջոցների օգտագործման ուղղությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի արտաքին պարտքի դինամիկային, կառուցվածքին և հիմնական աղբյուրներին՝ հաշվի առնելով վարկատուների, վարկային պայմանների, մարման ժամկետների, տոկոսադրույքների և արժութային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պարտքի կայունության գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է պարզել, թե որքանով է պետությունը կարողանում կատարել իր պարտքային պարտավորությունները՝ առանց երկարաժամկետ տնտեսական և ֆինանսական անհավասարակշռությունների առաջացման։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել պարտքի և համախառն ներքին արդյունքի, պետական եկամուտների, արտահանման և այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների հարաբերակցությունները, ինչպես նաև արտաքին պարտքի սպասարկման բեռը պետական բյուջեի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պարտքային ռիսկերի կառավարմանը՝ ներառյալ արժութային, տոկոսադրույքային, վերաֆինանսավորման և արտաքին ֆինանսավորման պայմանների փոփոխության հետ կապված ռիսկերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև արտաքին պարտքի և տնտեսական աճի փոխազդեցությանը՝ ուսումնասիրելով այն հարցը, թե որ պայմաններում փոխառու միջոցները կարող են նպաստել ներդրումներին, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և արտադրողականության բարձրացմանը, իսկ որ դեպքերում կարող են հանգեցնել պարտքային բեռի ավելացման և ֆինանսական սահմանափակումների խորացման։ Հայաստանի օրինակով առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտաքին ֆինանսավորման արդյունավետ օգտագործման խնդիրը, քանի որ պարտքի ավելացումը ինքնին չի երաշխավորում տնտեսական աճ, եթե ներգրավված միջոցները չեն ուղղվում բավարար տնտեսական արդյունք ստեղծող ծրագրերի։ Աշխատության գործնական մասը կարող է ներառել արտաքին պարտքի կառավարման կատարելագործման առաջարկություններ՝ ուղղված պարտքային պորտֆելի օպտիմալացմանը, փոխառությունների պայմանների բարելավմանը, ռիսկերի նվազեցմանը, պարտքի սպասարկման ծախսերի վերահսկմանը և պետական ֆինանսների երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել նաև պետական պարտքի կառավարման ռազմավարությունների մշակման և տնտեսական քաղաքականության որոշումների հիմնավորման համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական քաղաքականություն ուսումնասիրող հետազոտողների, ուսանողների և Հայաստանի մակրոտնտեսական կայունության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Биология

Գիրքը նվիրված է մորեխի կենսաբանական ակտիվ նյութերի և ցածր հաճախության էլեկտրամագնիսական դաշտի ազդեցության ուսումնասիրությանը խաղողի խխունջի նյարդաբջջի թաղանթի և սրտամկանի կծկելիության վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են կենսաբանական համակարգերի վրա արտաքին ֆիզիկական և քիմիական ազդակների ազդեցության մեխանիզմները, նյարդաբջջային թաղանթների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, իոնային հոսքերի փոփոխությունները և մկանային հյուսվածքի արձագանքները։ Քննարկվում են փորձարարական կենսաֆիզիկայի մեթոդները, էլեկտրամագնիսական դաշտերի կենսաբանական ազդեցության հնարավոր ուղիները, ինչպես նաև կենսաակտիվ միացությունների ազդեցությունը բջջային գործընթացների կարգավորման վրա։ Ներկայացվող հետազոտությունները նպաստում են նյարդային և սրտանոթային համակարգերի ֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և կարող են նշանակություն ունենալ կենսաֆիզիկական ու բժշկակենսաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկոսների, ֆիզիոլոգների, նյարդակենսաբանների, կենսաբանության և բժշկության ոլորտի հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Психология

Գիրքը ընդգրկում է՝ հոգեբանական անվտանգության հիմնական հասկացությունները և տեսական մոտեցումները, մարդու գործունեության մեջ սթրեսի, լարվածության և ռիսկային գործոնների ազդեցությունը, անձի հուզական կայունության և դիմակայունության մեխանիզմները, անվտանգ վարքագծի հոգեբանական պայմանները տարբեր սոցիալական միջավայրերում, հոգեբանական պաշտպանության և ինքնակարգավորման ռազմավարություններ։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և մանկավարժության ուսանողների համար, կազմակերպչական հոգեբանության և մարդկային ռեսուրսների ոլորտի մասնագետների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են անձի հոգեբանական կայունությամբ և անվտանգության խնդիրներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է անձի հոգեբանական անվտանգության վերաբերյալ համակարգված գիտական պատկերացում՝ ընդգծելով դրա դերը արդյունավետ և առողջ կենսագործունեության մեջ։