Повышение эффективности использования ресурса лезвийного инструмента условиях гибких производственных систем

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է երիկամի փոխպատվաստման (տրանսպլանտացիայի) անմիջական և հեռակա արդյունքների բարելավման ուղիների ուսումնասիրությանը Հայաստան-ում՝ ընդգծելով ինչպես բժշկական, այնպես էլ կազմակերպչական և իմունոլոգիական գործոնների դերը բուժման արդյունավետության բարձրացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են փոխպատվաստման նախավիրահատական գնահատման գործընթացները, դոնորների ընտրության չափանիշները, վիրահատական տեխնոլոգիաների կատարելագործումը և հետվիրահատական վարակի կանխարգելման միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իմունոսուպրեսիվ թերապիայի օպտիմալացմանը, օրգանի մերժման կանխարգելման ռազմավարություններին և հիվանդների երկարաժամկետ հսկողության համակարգին։ Քննարկվում են նաև առողջապահական համակարգի կազմակերպչական խնդիրները՝ մասնագիտացված կենտրոնների զարգացումը, կադրերի պատրաստումը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն փոխպատվաստման արդյունքների վրա։ Աշխատության նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել երիկամի փոխպատվաստման հաջողության բարձրացմանը և հիվանդների կյանքի որակի բարելավմանը՝ ինչպես վաղ, այնպես էլ հեռակա փուլերում։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պայմաններում շամպայնային և փրփրուն գինիների արդյունաբերական արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական ուսումնասիրությանը և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա ազդող գործոնների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական խաղողագործական հումքի առանձնահատկությունների, արտադրական միջավայրի և տեխնոլոգիական տարբեր փուլերի միջև փոխկապակցվածությունն է։ Քննության են առնվում հումքի որակական բնութագրերի, արտադրության կազմակերպման և տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունները պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ու զգայական հատկությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք պայմանավորում են փրփրուն գինիների կայունությունը, համային և բուրավետ հատկանիշների ձևավորումը, արտաքին տեսքը և արտադրանքի ընդհանուր որակական մակարդակը։ Աշխատանքում կարող են համեմատվել արտադրական տարբեր մոտեցումների արդյունքները՝ նպատակ ունենալով որոշել Հայաստանի հումքային և արտադրական պայմաններին առավել համապատասխան տեխնոլոգիական սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խաղողի սորտային և որակական առանձնահատկությունների գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի բաղադրությունը էական ազդեցություն ունի հետագա արտադրական գործընթացների և վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև արտադրանքի որակի վերահսկման ցուցանիշների համակարգում, տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության գնահատում և արտադրական կորուստների նվազեցման հնարավորությունների վերլուծություն։ Տեխնոլոգիական կատարելագործումը դիտարկվում է արտադրության արդյունավետության, հումքի ռացիոնալ օգտագործման և պատրաստի արտադրանքի որակի կայունության տեսանկյունից։ Հայաստանի խաղողագործական և գինեգործական պայմանների հաշվառումը հետազոտությանը տալիս է տարածաշրջանային կիրառական նշանակություն՝ հնարավորություն ընձեռելով գնահատելու տեղական հումքի ներուժը և արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գինեգործության տեխնոլոգիայի, սննդարդյունաբերական արտադրության և որակի վերահսկման մոտեցումները՝ նպաստելով Հայաստանի գինեգործական արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման պատմության և արտադրանքի որակի ձևավորման գիտական սկզբունքների ուսումնասիրմանը։

Технология

Գիրքը նվիրված է գերմեծ ինտեգրալ սխեմաների պարամետրերի բարձր ճշտությամբ չափման ավտոմատացված համակարգերի մշակման, նախագծման և հետազոտման խնդիրներին։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի վերահսկման և փորձարկման մեթոդները, չափման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ճշգրտության ապահովման սկզբունքները և տվյալների մշակման տեխնոլոգիաները։ Քննարկվում են ավտոմատացված չափիչ համալիրների նախագծման մոտեցումները, չափման սխալների նվազեցման եղանակները, սարքավորումների օպտիմալացման մեթոդները և ինտեգրալ սխեմաների տեխնիկական բնութագրերի գնահատման գործընթացները։ Ներկայացվում են տեսական և գործնական լուծումներ, որոնք նպաստում են բարձր հուսալիությամբ էլեկտրոնային համակարգերի մշակմանը, արտադրական վերահսկողության կատարելագործմանը և միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էլեկտրոնիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, չափիչ տեխնիկայի և ավտոմատ կառավարման համակարգերի մասնագետների, ինժեներների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է գործունեության արդյունավետությանը նպաստող անձնային գործոնների և դրդապատճառների փոխպայմանավորվածության առանձնահատկությունները՝ ՀՀ զինված ուժերի սպայահրամանատարական կազմի օրինակով՝ ընդգծելով մասնագիտական պատրաստվածության, անձնային որակների և մոտիվացիոն համակարգերի համադրական ազդեցությունը ծառայողական գործունեության վրա։ Նշվում է, որ սպայահրամանատարական գործունեության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքներով և մարտավարական հմտություններով, այլև այնպիսի անձնային հատկանիշներով, ինչպիսիք են պատասխանատվության բարձր զգացումը, ինքնակարգավորումը, դիմակայունությունը սթրեսային իրավիճակներում, նպատակասլացությունը և առաջնորդական կարողությունները։ Վերլուծվում է, որ դրդապատճառային համակարգը ներառում է ինչպես ներքին մոտիվացիան՝ ծառայության նկատմամբ պարտքի զգացում, ինքնաիրացման ձգտում և արժեքային կողմնորոշումներ, այնպես էլ արտաքին գործոններ՝ սոցիալական ճանաչում, կարգավիճակ և կազմակերպչական խրախուսում, որոնք փոխազդելով ձևավորում են վարքային կայունություն և արդյունավետություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բարձր սթրեսային և պատասխանատվության պայմաններում անձնային կայունությունն ու մոտիվացիոն կայունությունը փոխադարձաբար ուժեղացնում են միմյանց՝ ապահովելով որոշումների արագություն և ճշգրտություն։ Նշվում է նաև, որ ոչ բավարար զարգացած անձնային ռեսուրսները կամ թույլ ներքին մոտիվացիան կարող են նվազեցնել մասնագիտական արդյունավետությունը նույնիսկ բարձր պատրաստվածության պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ սպայահրամանատարական կազմի գործունեության արդյունավետությունը բազմագործոնային համակարգ է, որտեղ անձնային որակներն ու դրդապատճառները գործում են սերտ փոխկապակցվածության մեջ՝ ձևավորելով ծառայողական հաջողության հիմքը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի հայերենի ուսումնառության հետ կապված լեզվական նյութերի և նրա բանաստեղծական ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով հայ լեզվի ու մշակույթի նկատմամբ բանաստեղծի հետաքրքրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կարող են լինել հայերենի ուսուցման ընթացքում կատարված գրավոր վարժությունները, բառապաշարային և քերականական աշխատանքները, թարգմանական փորձերը և դրանց կապը Բայրոնի մտավոր ու գրական գործունեության հետ։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր եվրոպացի հեղինակն ընկալում իրեն անծանոթ լեզվի կառուցվածքը, ինչպիսի լեզվական դժվարությունների էր հանդիպում և ինչ եղանակներով էր յուրացնում հայերենի բառապաշարն ու քերականական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության մշակութային և կրթական միջավայրը, որի հետ Բայրոնի շփումները նպաստեցին հայոց լեզվի, պատմության և գրական ժառանգության նկատմամբ նրա հետաքրքրության խորացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել նրա հայագիտական հետաքրքրությունների ձևավորումը, հայերենից և հայերենին առնչվող թարգմանական աշխատանքները, ինչպես նաև Մխիթարյանների հետ մտավոր համագործակցության նշանակությունը։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քննարկելու՝ արդյոք և ինչ չափով արևելյան մշակույթների, լեզուների ու պատմական միջավայրերի նկատմամբ հետաքրքրությունը կապվում է նրա գեղարվեստական մտածողության և պատկերային համակարգի հետ՝ առանց լեզվական վարժությունները բանաստեղծական ազդեցության ուղղակի ապացույց դիտարկելու։ Կարևորվում է ձեռագրային և տպագիր նյութերի տեքստաբանական քննությունը, քանի որ ուսումնական գրառումները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պահպանել լեզվի յուրացման ընթացքի և ժամանակաշրջանի հայագիտական կրթական մեթոդների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև XIX դարի սկզբի եվրոպական հայագիտության զարգացմանը և հայ մշակույթի նկատմամբ ռոմանտիզմի դարաշրջանի հետաքրքրությանը՝ Բայրոնի փորձը դիտարկելով ավելի լայն մշակութային փոխանակումների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է բայրոնագիտության, հայագիտության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանագիտության և լեզվական շփումների պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելով անգլիացի բանաստեղծի հայերենագիտական գործունեության տեղը նրա մտավոր կենսագրության և հայ-եվրոպական մշակութային կապերի պատմության մեջ։

Лингвистика

Ուսումնական բնույթի այս աշխատությունը նախատեսված է հայ սովորողների համար և ուղղված է ռուսաց լեզվի ընթերցանության, բառապաշարի, խոսքային կարողությունների և տեքստի ընկալման սկզբնական հմտությունների ձևավորմանը։ Նյութերի ընտրության հիմքում ընկած է լեզվի աստիճանական յուրացման սկզբունքը՝ պարզ և մատչելի տեքստերից անցում կատարելով համեմատաբար բարդ բառապաշար ու քերականական կառուցվածքներ պարունակող հատվածների։ Ընթերցանության համար նախատեսված նյութերը հնարավորություն են տալիս սովորողներին գործնականորեն ծանոթանալ ռուսերեն բառերի կիրառությանը, նախադասությունների կառուցվածքին, արտահայտչական միջոցներին և կապակցված խոսքի առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է ոչ միայն տեքստի տեխնիկական ընթերցումը, այլև դրա իմաստային ընկալումը, հիմնական մտքի առանձնացումը, նոր բառերի յուրացումը և դրանք բանավոր կամ գրավոր խոսքում օգտագործելու կարողության զարգացումը։ Հայալեզու սովորողների համար նախատեսված լինելը պայմանավորում է նյութի մեթոդական կառուցվածքը՝ հաշվի առնելով ռուսերենը որպես երկրորդ կամ օտար լեզու սովորելու առանձնահատկությունները և երկու լեզուների միջև առկա տարբերությունները։ Տեքստերի միջոցով հնարավոր է միաժամանակ զարգացնել ճիշտ արտասանությունը, ընթերցանության սահունությունը, բառապաշարային պաշարը և քերականական ձևերի ճանաչման կարողությունը։ Ժողովածուային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս մեկ ուսումնական աղբյուրում ներկայացնել տարբեր թեմաներով և բովանդակությամբ ընթերցանության նյութեր, որոնք կարող են ունենալ ինչպես կրթական ու դաստիարակչական, այնպես էլ ճանաչողական նշանակություն։ Ընտրված հատվածները կարող են սովորողին ծանոթացնել առօրյա կյանքի, բնության, հասարակական հարաբերությունների, մշակույթի, բարոյական արժեքների և այլ թեմաների հետ՝ միաժամանակ ծառայելով լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նման ձեռնարկների կիրառումը հայ-ռուսական կրթական և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ դրանք արտացոլում են այն մեթոդական մոտեցումները, որոնց միջոցով տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմակերպվել է ռուսաց լեզվի ուսուցումը հայ սովորողների շրջանում։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմամանկավարժական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ժամանակի դպրոցական կրթության բովանդակությունը, ընթերցանության համար նյութերի ընտրության սկզբունքները և լեզուների դասավանդման մեթոդական պատկերացումները։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցման պատմությամբ, հայ-ռուսական կրթական կապերով, դասավանդման մեթոդիկայով և հին ուսումնական գրականությամբ հետաքրքրվող լեզվաբանների, մանկավարժների, հետազոտողների և ուսանողների համար։