Разработка и исследование полупроводниковой фотоэлектрической концентраторной преобразовательной системы солнечной энергии

История

Հին հռոմեական պատմագրության նշանավոր ներկայացուցիչ Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի այս աշխատության երկրորդ հատորը նվիրված է Մակեդոնիայի արքա Ալեքսանդր Մեծի կյանքին, ռազմական արշավանքներին, քաղաքական գործունեությանը և պատմական նշանակություն ունեցող գործերին։ Ստեղծագործությունը պատկանում է անտիկ պատմագրության այն կարևոր երկերի շարքին, որոնց միջոցով պահպանվել և հետագա սերունդներին է փոխանցվել հին աշխարհի մեծագույն զորավարներից մեկի կենսագրության ու նվաճումների մասին պատմական հիշողությունը։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու կերպարը ներկայացվում է որպես համաշխարհային պատմության ընթացքի վրա խոր ազդեցություն ունեցած պետական գործչի և զորավարի, որի ռազմական ընդունակությունները, քաղաքական հավակնությունները, կազմակերպչական կարողությունները և աշխարհակալական ձգտումները փոխեցին հին աշխարհի քաղաքական ու մշակութային աշխարհագրությունը։ Աշխատության պատմական բովանդակության կենտրոնում Ալեքսանդրի իշխանության ամրապնդման, Պարսկական տերության դեմ ծավալած պայքարի, Արևելք կատարած նվաճողական արշավանքների և հսկայական տարածքներ ընդգրկող պետության ստեղծման պատմությունն է։ Երկի այս հատվածը շարունակություն է Ալեքսանդրի կենսագրական պատումի և հնարավորություն է տալիս հետևելու նրա ռազմական ու քաղաքական գործունեության զարգացմանը՝ ուշադրություն դարձնելով արշավանքների ընթացքին, զորքերի տեղաշարժերին, ռազմավարական որոշումներին, մարտական գործողություններին և նվաճված տարածքներում իշխանության հաստատման խնդիրներին։ Ալեքսանդրի արշավանքները ներկայացվում են որպես ոչ միայն ռազմական հաղթանակների հաջորդականություն, այլև պետականաշինական բարդ գործընթաց, որի ընթացքում նա ստիպված էր լուծել կառավարման, ենթակա ժողովուրդների հետ հարաբերությունների, բանակի կազմակերպման և նոր տարածքների քաղաքական ինտեգրման խնդիրները։ Պատմական պատումի կարևոր ուղղություններից է Մակեդոնիայի և Պարսկական տերության միջև հակամարտությունը, որը դարձավ հին աշխարհի քաղաքական պատմության վճռորոշ իրադարձություններից մեկը։ Պարսկական հզոր տերության դեմ Ալեքսանդրի հաղթանակները պայմանավորեցին Աքեմենյան պետության անկումը և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական համակարգի հիմնարար փոփոխությունը։ Այս իրադարձությունների միջոցով բացահայտվում են հին աշխարհի ռազմական կազմակերպման առանձնահատկությունները, զորավարական մտածողության նշանակությունը և պետական իշխանության ընդլայնման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև Ալեքսանդրի անհատականության տարբեր կողմերը՝ նրա քաջությունը, փառասիրությունը, վճռականությունը, փառքի ձգտումը և անսահման իշխանության գաղափարը։ Նրա կերպարը միաժամանակ ներկայացնում է մեծ նվաճողի և բարդ պատմական անհատականության հակասական գծերը։ Ռազմական հաջողությունների հետ մեկտեղ ուշադրության են արժանանում իշխանության պահպանման դժվարությունները, զորավարի և զինվորների հարաբերությունները, շրջապատի ազդեցությունը, քաղաքական որոշումների հետևանքները և աշխարհակալական ձգտումների մարդկային ու պետական գինը։ Այս հանգամանքը ստեղծագործությանը հաղորդում է ոչ միայն պատմական, այլև բարոյափիլիսոփայական նշանակություն, քանի որ Ալեքսանդրի կենսագրությունը հնարավորություն է տալիս խորհելու իշխանության բնույթի, փառքի անցողիկության, մարդկային հավակնությունների և պատմական մեծության չափանիշների շուրջ։ Երկի կարևոր թեմաներից է նաև հունական և արևելյան քաղաքակրթությունների փոխհարաբերությունը։ Ալեքսանդրի նվաճումները հանգեցրին հունական մշակույթի տարածմանը Արևելքում և նպաստեցին հելլենիստական աշխարհի ձևավորմանը։ Նվաճված տարածքներում հունական քաղաքական, լեզվական և մշակութային ազդեցության տարածումը փոխեց բազմաթիվ ժողովուրդների պատմական զարգացման ընթացքը։ Միաժամանակ տեղի ունեցավ տարբեր քաղաքակրթական ավանդույթների փոխազդեցություն, որի հետևանքով ձևավորվեցին նոր մշակութային կենտրոններ, մտավոր կապեր և հասարակական հարաբերություններ։ Այս գործընթացը հսկայական նշանակություն ունեցավ հետագա դարերի գիտության, փիլիսոփայության, արվեստի, ճարտարապետության և գրականության զարգացման համար։ Կուրտիոս Ռուփոսի պատմագրական մոտեցման կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական իրադարձությունների ներկայացումը մարդկային բնավորությունների, բարոյական ընտրությունների և քաղաքական հակասությունների միջոցով։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում ոչ միայն պատերազմների ու նվաճումների արտաքին ընթացքին, այլև պատմական գործիչների հոգեբանական նկարագրին, նրանց մղումներին և որոշումների հետևանքներին։ Այսպիսով, պատմությունը վերածվում է մարդկային բնավորության և իշխանության հարաբերությունների ուսումնասիրության։ Ալեքսանդրի կերպարի միջոցով բարձրացվում են առաջնորդության, խիզախության, ինքնատիրապետման, փառասիրության, չափավորության և պատասխանատվության հարցեր։ Պատմական շարադրանքը համադրում է ռազմական իրադարձությունների նկարագրությունը, քաղաքական զարգացումների ներկայացումը և բարոյական դատողությունները՝ ստեղծելով անտիկ պատմագրությանը բնորոշ բազմաշերտ պատում։ Գրական տեսանկյունից աշխատությունն առանձնանում է պատմողական արտահայտչականությամբ, իրադարձությունների դրամատիկ ներկայացմամբ, կերպարների բնութագրման կարևորությամբ և պատմական նյութի գեղարվեստական մշակմամբ։ Կուրտիոս Ռուփոսի ոճին բնորոշ են հռետորական արտահայտչամիջոցները, հակադրությունները, բարոյախոսական դիտարկումները և պատմական իրադարձությունների ազդեցիկ մեկնաբանությունը։ Նրա երկը միաժամանակ պատմական տեղեկությունների աղբյուր է և գրական ստեղծագործություն, որտեղ փաստագրական պատումը համադրվում է հռետորական ու գեղարվեստական հնարքներով։ Պատմական հավաստիության տեսանկյունից այն կարևոր է նաև որպես Ալեքսանդրի մասին անտիկ շրջանից պահպանված պատմագրական ավանդույթներից մեկը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հին հեղինակների վերաբերմունքը Մակեդոնիայի արքայի նկատմամբ։ Պետք է նկատի ունենալ, որ Կուրտիոս Ռուփոսի շարադրանքը կրում է իր ժամանակաշրջանի պատմագրական մտածողության և հռետորական գրականության ազդեցությունը, ինչն աշխատությունը դարձնում է արժեքավոր ոչ միայն Ալեքսանդրի պատմության, այլև հռոմեական պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ալեքսանդր Մեծի մասին պատմական ավանդույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել նաև համաշխարհային գրականության, միջնադարյան պատմագրության և քաղաքական մտքի վրա։ Նրա կերպարը դարեր շարունակ ընկալվել է որպես անսահման փառքի, ռազմական հանճարի, նվաճողական հավակնությունների և աշխարհակալական իշխանության խորհրդանիշ։ Նրա մասին պատմությունները տարածվել են տարբեր ժողովուրդների գրականություններում՝ ենթարկվելով նոր մեկնաբանությունների և դառնալով պատմական ու գեղարվեստական բազմաթիվ ստեղծագործությունների նյութ։ Հայ մշակութային միջավայրում նույնպես Ալեքսանդրի կերպարը հայտնի է եղել պատմական, գրական և թարգմանական ավանդույթների միջոցով, իսկ նրա մասին անտիկ երկերի հայերեն տարածումը նպաստել է համաշխարհային պատմական ժառանգության ճանաչմանը։ 19-րդ դարում Մխիթարյան միաբանության կողմից նման աշխատությունների հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայ ընթերցողի կրթական և մտավոր աշխարհայացքի ընդլայնման համար։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել դասական գրականության, պատմագրության և եվրոպական գիտական ժառանգության հայերեն ներկայացման գործում՝ նպաստելով հին աշխարհի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Այս հրատարակությունը կարևոր է անտիկ պատմագրության հայերեն մատչելիության, դասական հեղինակների ժառանգության տարածման և հայ գրական-թարգմանական մշակույթի զարգացման պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, դասական բանասերներին, գրականագետներին, հին աշխարհի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ռազմական պատմության մասնագետներին և Ալեքսանդր Մակեդոնացու կենսագրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գրքի գիտական ու ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է հին աշխարհի քաղաքական և ռազմական պատմության ուսումնասիրության, Ալեքսանդրի աշխարհակալական գործունեության ընկալման, հելլենիստական քաղաքակրթության ձևավորման նախադրյալների ճանաչման և անտիկ պատմագրության գրական առանձնահատկությունների բացահայտման հնարավորությամբ։

История

Արիական ինքնաստությունը աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային ինքնության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հին սերնդերի ոգևորությունը, ազգային արժեհամակարգերի պահպանման կարևորությունը և մշակութային ինքնատիպության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Գրքում վերլուծվում են ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացները, ազգային արժեքների և հային հատուկ սովորույթների նշանակությունը, ինչպես նաև մշակութային և պատմական ժառանգության դերակատարը՝ ապահովելով ժողովրդին բնորոշ ինքնագիտակցության հստակ պատկերացում։ Հեղինակը անդրադառնում է հայ հասարակության տարբեր ժամանակաշրջաններում ազգային ինքնության մարտահրավերներին, արտաքին ազդեցությունների և պատմական փորձությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև արտահայտում է տեսակետներ ազգային համախմբվածության, հայրենասիրության և մշակութային ինքնատիպության ամրապնդման մասին։ Աշխատությունը համադրում է պատմական վերլուծություններ, մշակութաբանական դիտարկումներ և տեսական ուսումնասիրություններ՝ ընթերցողին տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ ազգային ինքնության մասին, նպաստելով ազգային ինքնագիտակցության խորացմանը և մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Գիրքը օգտակար է թե պատմաբանների, թե մշակութաբանների, թե սովորող ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ազգային ինքնության, հայ մշակույթի և պատմության ուսումնասիրությամբ։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի բնակլիմայական պայմաններում առվույտի աճի և զարգացման կենսաբանական ու ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կախված հնձի ժամկետներից և բույսերի կյանքի տևողությունից։ Քննարկվում են առվույտի՝ որպես բազմամյա կերային մշակաբույսի կենսաբանական հատկությունները, աճի փուլերը, վեգետացիոն զարգացման օրինաչափությունները և գյուղատնտեսական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնձի տարբեր ժամկետների ազդեցությանը բույսերի վերաճի ինտենսիվության, կանաչ զանգվածի ձևավորման, արմատային համակարգի զարգացման և հետագա բերքատվության վրա։ Ուսումնասիրվում են առվույտի աճի և զարգացման փոփոխությունները կյանքի տարբեր տարիներին, ինչպես նաև բույսերի տարիքային առանձնահատկությունների և հնձի հաճախականության փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են Արարատյան հարթավայրին բնորոշ ջերմաստիճանային պայմանների, արևային ճառագայթման, հողի խոնավության, ոռոգման ռեժիմի և հողային առանձնահատկությունների ազդեցությունները մշակաբույսի կենսաբանական գործընթացների վրա։ Կարևորվում են բույսերի բարձրության, ցողունների քանակի, տերևային զանգվածի, աճի արագության և կանաչ ու չոր զանգվածի բերքատվության ցուցանիշների գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել առվույտի տարբեր տարիքային ցանքատարածություններում իրականացվող հնձերի ժամկետներն ու դրանց ազդեցությունը բույսերի վերականգնողական կարողության և արտադրողականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բողբոջման, ճյուղավորման, կոկոնակալման և ծաղկման փուլերի առանձնահատկություններին՝ հնձի առավել նպատակահարմար ժամանակահատվածների որոշման տեսանկյունից։ Առանձնացվում են հնձի վաղ կամ ուշ իրականացման հնարավոր հետևանքները կերային զանգվածի քանակի, սննդարարության, բույսերի կենսունակության և ցանքատարածությունների երկարակեցության վրա։ Կարևորվում են նաև բազմամյա կերային մշակաբույսերի արդյունավետ օգտագործման, հողի բերրիության պահպանման և անասնակերի կայուն արտադրության ապահովման հարցերը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Արարատյան հարթավայրում առվույտի մշակության ագրոտեխնիկական միջոցառումների կատարելագործմանը, հնձի ժամանակացույցի գիտական հիմնավորմանը և բերքատվության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կերարտադրության կազմակերպման, ոռոգվող հողատարածքների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման համար։ Այն օգտակար է ագրոնոմների, բուսաբույծների, կերարտադրության մասնագետների, գյուղատնտեսական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Գարեգին Սրվանձտյանց անունը կապված է հայ գրականության, բանահյուսության և ազգային մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման ու պահպանման պատմության հետ։ Նրա գործունեությունը նշանակալի է հատկապես ժողովրդական բանավոր ստեղծագործությունների, ավանդությունների, հեքիաթների, երգերի և ազգագրական նյութերի հավաքման ու գրառման առումով։ Սրվանձտյանցի աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի հոգևոր կյանքի, սովորույթների, հավատալիքների և պատմական հիշողության ուսումնասիրության գործում։ Նրա գործունեության շնորհիվ պահպանվել ու գրավոր շրջանառության մեջ են մտել բազմաթիվ ժողովրդական պատմություններ և մշակութային արժեքներ, որոնք փոխանցվել են սերնդեսերունդ։ Նրա անվան շուրջ ձևավորված գրական ու մշակութային հետաքրքրությունը վկայում է 19-րդ դարի հայ մտավորականության՝ ազգային ինքնության պահպանման և ժողովրդական ժառանգության ճանաչման ուղղությամբ գործադրած ջանքերի մասին։ Անձնանունը կրող այս հրատարակության վերնագիրը կարող է մատնանշել Սրվանձտյանցին նվիրված կենսագրական, գրական կամ այլ բնույթի նյութեր, սակայն միայն վերնագրից հնարավոր չէ որոշել աշխատության ճշգրիտ ժանրը կամ բովանդակային կառուցվածքը։ Այդուհանդերձ, այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մշակույթի պատմության, ազգային բանահյուսության ուսումնասիրության և 19-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի հետազոտության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայագետներին, գրականագետներին, ազգագրագետներին և այն ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են հայ բանավոր ժառանգության պահպանման պատմությամբ ու ազգային մշակույթի զարգացման գործում մտավորականների դերակատարությամբ։

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հաղորդակցության կարևորագույն ոլորտներից մեկի՝ համացանցային դիսկուրսի լեզվական և արտալեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն փաստական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես է թվային հաղորդակցական միջավայրը ազդում լեզվի գործածության, հաղորդակցական վարքագծի, տեքստի կառուցվածքի և իմաստի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում համացանցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության փոխանցման տեխնիկական միջոց, այլև որպես ինքնատիպ հաղորդակցական միջավայր, որտեղ ձևավորվում են լեզվական նոր գործելակերպեր, փոխվում են ավանդական հաղորդակցության որոշ օրինաչափություններ և ի հայտ են գալիս խոսքի կազմակերպման նոր ձևեր։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ համացանցային հաղորդակցությունը միավորում է գրավոր և բանավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ՝ ստեղծելով յուրահատուկ միջանկյալ հաղորդակցական ձև։ Անգլերեն լեզվական նյութի ուսումնասիրության միջոցով ուշադրություն է դարձվում բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական, ոճական և գործաբանական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ առցանց հաղորդակցության մասնակիցները արտահայտում են վերաբերմունք, հույզեր, գնահատականներ, մտադրություններ և սոցիալական դիրքորոշումներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև արտալեզվական գործոնների քննությունը, քանի որ թվային միջավայրում հաղորդակցության իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն բառերով և քերականական կառուցվածքներով, այլև հաղորդակցական իրավիճակով, մասնակիցների փոխհարաբերություններով, սոցիալական և մշակութային համատեքստով, հաղորդակցության նպատակով, տեխնիկական հնարավորություններով և օգտագործվող բազմաեղանակային միջոցներով։ Այս համատեքստում դիտարկվում են էլեկտրոնային նամակների, բլոգների, առցանց լրատվական նյութերի, ֆորումների, մեկնաբանությունների և այլ թվային հաղորդակցական ձևերի առանձնահատկությունները։ Համացանցային հաղորդակցության կարևոր բնութագրերից է նաև դրա համաժամանակյա և տարաժամանակյա ձևերի տարբերակումը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հաղորդակցության ժամանակային պայմանները ազդում խոսքի կառուցվածքի և հաղորդակցական ռազմավարությունների վրա։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև լեզվական քաղաքավարության դրսևորումներին, հաղորդակցական նորմերին, խոսքային ներգործության միջոցներին և այն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ առցանց փոխգործակցության ընթացքում, այդ թվում՝ ագրեսիվ խոսքին և ատելության խոսքին։ Այս ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա միջգիտակարգային բնույթով․ համացանցային դիսկուրսի վերլուծությունը կապվում է գործաբանական լեզվաբանության, հանրալեզվաբանության, հոգելեզվաբանության, հաղորդակցության տեսության և սոցիոլոգիայի հետ։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համացանցային խոսքը դիտարկել ոչ միայն որպես լեզվական միավորների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական փոխգործակցության, ինքնարտահայտման և իմաստի համատեղ կառուցման գործընթաց։ Արդյունքում աշխատանքը ձևավորում է ամբողջական պատկերացում այն մասին, թե ինչպես է թվային միջավայրը վերափոխում լեզվական հաղորդակցությունը, ինչպիսի նոր լեզվաոճական և գործաբանական երևույթներ են առաջանում առցանց միջավայրում, և ինչպես են լեզվական ու արտալեզվական գործոնները փոխկապակցվում հաղորդակցության արդյունավետության և ընկալման գործընթացում։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, անգլերեն լեզվի, դիսկուրսի վերլուծության, հաղորդակցության և մեդիալեզվաբանության ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Медицина

Գիտաբժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Էպշտեյն-Բարրի վիրուսով և ցիտոմեգալովիրուսով պայմանավորված վարակիչ մոնոնուկլեոզի կլինիկական ու լաբորատոր առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հիվանդության զարգացման և ընթացքի հիմնական օրինաչափությունները, կլինիկական դրսևորումները, ախտանշանների արտահայտվածությունը և տարբեր վիրուսային հարուցիչների դեպքում դիտվող առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդների ընդհանուր վիճակի, տենդային երևույթների, ավշային հանգույցների, լյարդի և փայծաղի փոփոխությունների, ինչպես նաև արյան լաբորատոր ցուցանիշների գնահատմանը։ Վերլուծվում են արյունաբանական, կենսաքիմիական և վիրուսաբանական հետազոտությունների արդյունքները և դրանց նշանակությունը հիվանդության ախտորոշման ու տարբերակիչ ախտորոշման գործընթացում։ Համեմատական մոտեցմամբ դիտարկվում են տարբեր հարուցիչներով պայմանավորված դեպքերի կլինիկական ընթացքի և լաբորատոր պատկերի նմանություններն ու տարբերությունները՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել ախտորոշման համար առավել նշանակալի ցուցանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հիվանդության ծանրության գնահատման, հնարավոր բարդությունների հայտնաբերման և հիվանդների վիճակի վերահսկման համար կլինիկական ու լաբորատոր տվյալների համակցված կիրառման կարևորությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել վարակաբանների, վիրուսաբանների, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետների, բժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։