Разработка методов построения автоматизированных систем прогнозирования состояния сложных объектов

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ նշանակության հացաբուլկեղենի արտադրության տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել բարձր սննդային և կենսաբանական արժեք ունեցող արտադրանք, որը սովորական սննդային նշանակությունից բացի կարող է նպաստել մարդու առողջության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հացաբուլկեղենի բաղադրության կատարելագործման, հումքի ընտրության և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման հարցերը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից սպառողների առողջարար և սննդաբանական պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչներով, սննդային մանրաթելերով, վիտամիններով, հանքային նյութերով, սպիտակուցներով կամ այլ օգտակար բաղադրիչներով հարստացված հացաբուլկեղենի ստացման հնարավորություններին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ալյուրների, հացահատիկային և ոչ ավանդական բուսական հումքի, սերմերի, թեփի և այլ բաղադրիչների կիրառման ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի սննդային արժեքի և տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խմորի պատրաստման, խմորման, ձևավորման և թխման տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը, քանի որ դրանց ճիշտ կառավարումը կարևոր է արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, արտաքին տեսքի և պահպանման կայունության ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական, օրգանոլեպտիկ և սննդաբանական ցուցանիշների գնահատում՝ մշակված տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը հաստատելու նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ֆունկցիոնալ բաղադրիչների այնպիսի համադրության ընտրությունը, որը միաժամանակ կապահովի առողջարար հատկություններ և սպառողական բարձր որակներ՝ առանց արտադրանքի տեխնոլոգիական ու համային հատկանիշների էական վատթարացման։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր տեսակի հացաբուլկեղենի արտադրության տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման և արտադրական պայմաններում դրա կիրառման համար։ Աշխատանքը գործնական նշանակություն ունի սննդի արդյունաբերության, առողջարար սննդամթերքի արտադրության և հացաբուլկեղենի տեսականու ընդլայնման տեսանկյունից՝ նպաստելով սննդային արժեքի բարձրացմանը և սպառողների առողջապահական պահանջներին համապատասխան արտադրանքի ստեղծմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է վեստիբուլային համակարգի միակողմանի խանգարման պայմաններում կենտրոնական նյարդային համակարգում զարգացող հարմարվողական և նյարդապաշտպանիչ գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հիպոթալամուսի և ուղեղիկի մասնակցությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլային կոմպենսացիայի մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով նյարդային համակարգը աստիճանաբար հարմարվում է հավասարակշռության և տարածական կողմնորոշման համար պատասխանատու ծայրամասային ազդակների անհամաչափությանը։ Քննվում են վեստիբուլային ապարատի և կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև նյարդային պլաստիկության դերը խանգարված գործառույթների մասնակի կամ առավել ամբողջական վերականգնման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղեղիկին՝ որպես շարժումների կոորդինացման, հավասարակշռության պահպանման և զգայական տեղեկատվության ինտեգրման կարևոր կենտրոնի, ինչպես նաև հիպոթալամուսին՝ վեգետատիվ, հոմեոստատիկ և հարմարվողական արձագանքների կարգավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են այս կառույցներում հնարավոր ֆունկցիոնալ և բջջային փոփոխությունները, դրանց ժամանակային ընթացքը և կապը վեստիբուլային համակարգի կենտրոնական վերակազմավորման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նյարդապաշտպանիչ մեխանիզմների գնահատումը, որոնք կարող են նպաստել նյարդային բջիջների ֆունկցիոնալ կայունության պահպանմանը և վնասմանը հաջորդող հարմարվողական վերակազմավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նյարդաֆիզիոլոգիական, ձևաբանական և կենսաքիմիական ցուցանիշները՝ կոմպենսացիայի տարբեր փուլերում տեղի ունեցող փոփոխությունների ամբողջական պատկեր ձևավորելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների միջև փոխհամաձայնեցված գործունեության նշանակությունը, քանի որ հավասարակշռության վերականգնումը պայմանավորված է ոչ թե մեկ կենտրոնի, այլ փոխկապակցված նյարդային ցանցերի վերակազմավորմամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, վեստիբուլոլոգիայի և փորձարարական նյարդաբանության մոտեցումները՝ վեստիբուլային վնասումից հետո կենտրոնական կոմպենսացիայի և նյարդապաշտպանիչ հարմարվողականության մեխանիզմներն ավելի ամբողջական հասկանալու նպատակով։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է անհամասեռ մետաղական կառուցվածքներում մակերևույթային պլազմոնների տեղայնացման ֆիզիկական մեխանիզմների, տարածական բաշխման և էլեկտրամագնիսական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մակերևույթային պլազմոնների առաջացման տեսական հիմքերը, մետաղի և դիէլեկտրիկ միջավայրի սահմանին էլեկտրամագնիսական ալիքների փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մետաղական կառուցվածքների երկրաչափական և նյութական պարամետրերի ազդեցությունը պլազմոնային գրգռումների վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքային անհամասեռությունների, մակերևույթի անկանոնությունների, նանոմասշտաբային չափերի և նյութերի օպտիկական հատկությունների փոփոխությունների հետևանքով առաջացող տեղայնացման երևույթներին։ Ուսումնասիրվում են պլազմոնային ռեզոնանսների ձևավորման պայմանները, էլեկտրամագնիսական դաշտի ուժեղացման հնարավորությունները, էներգիայի տարածման և կլանման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեղայնացված և տարածվող մակերևույթային պլազմոնների փոխազդեցությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տեսական մոդելավորման, Մաքսվելի հավասարումների կիրառման, թվային հաշվարկների և օպտիկական բնութագրերի վերլուծության մեթոդներին։ Կարևորվում են հետազոտվող երևույթների նշանակությունը նանոֆոտոնիկայի, պլազմոնիկայի, օպտիկական սենսորների, լուսային ազդանշանների կառավարման և նորագույն ֆունկցիոնալ նյութերի մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեսական և կիրառական ֆիզիկայի հետազոտողների, օպտիկայի, նանոտեխնոլոգիաների, նյութագիտության և ֆոտոնիկայի մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է անկախության առաջին տասնամյակում Հայաստանի գիտական համակարգի զարգացման պայմանների, կառուցվածքային փոփոխությունների, հիմնական դժվարությունների և նոր իրողություններին հարմարվելու գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում խորհրդային գիտակրթական համակարգից անկախ պետական համակարգի անցման պայմաններում գիտական հաստատությունների գործունեության վերափոխումն է՝ դիտարկելով ֆինանսավորման, կառավարման, գիտական կադրերի պահպանման, հետազոտական ենթակառուցվածքների և միջազգային համագործակցության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամային պայմանների ազդեցությանը գիտահետազոտական կազմակերպությունների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների գիտական գործունեության վրա։ Քննվում են պետական գիտական քաղաքականության ձևավորման նախադրյալները, գիտության կազմակերպման և ֆինանսավորման մեխանիզմների փոփոխությունները, ինչպես նաև գիտական ներուժի պահպանման ուղղությամբ իրականացված ինստիտուցիոնալ վերափոխումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գիտական կադրերի շարժունակության և արտագաղթի խնդիրը, երիտասարդ մասնագետների գիտական գործունեության մեջ ներգրավման դժվարությունները, գիտական սերնդափոխության հարցերը և մասնագիտական ներուժի պահպանման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գիտական հաստատությունների նյութատեխնիկական հնարավորություններին, գիտական տեղեկատվության հասանելիությանը, հրատարակչական գործունեությանը և գիտնականների միջև մասնագիտական կապերի պահպանման ու ընդլայնման ուղիներին։ Միաժամանակ դիտարկվում է միջազգային գիտական համագործակցության աճող նշանակությունը՝ որպես մասնագիտական հաղորդակցության, համատեղ հետազոտությունների և գիտական համակարգի արտաքին կապերի զարգացման կարևոր գործոն։ Տարբեր գիտական ուղղությունների վիճակի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե անցումային շրջանի պայմանները ինչպես են տարբեր կերպ անդրադարձել բնական, տեխնիկական, հասարակական և հումանիտար գիտությունների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև խորհրդային ժամանակաշրջանից ժառանգված գիտական ավանդույթների և նոր կազմակերպական սկզբունքների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Գիտությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին հաստատությունների գործունեություն, այլև որպես երկրի մտավոր, կրթական և նորարարական ներուժի կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը պատմական և գիտագիտական տեսանկյուններից ներկայացնում է Հայաստանի գիտական կյանքի վերափոխումները՝ հնարավորություն տալով հասկանալու այն գործընթացները, որոնք ձևավորել են անկախության առաջին տասնամյակի գիտական միջավայրը և հետագա զարգացման ինստիտուցիոնալ հիմքերը։

География

Գիտական աշխատությունը նվիրված է լեռնային տարածքների բնական և տեխնածին վտանգների առաջացման, զարգացման, տարածական բաշխման, կանխատեսման և կառավարման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հյուսիսային և հյուսիսարևելյան լեռնային շրջանների աշխարհագրական, երկրաբանական, բնապահպանական և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում լեռնային երկրահամակարգերի կառուցվածքը, դրանց բաղադրիչների փոխազդեցությունը, բնական միջավայրի կայունության վրա ազդող գործոնները և մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լոռի-Փամբակի և Աղստև-Տավուշի տարածաշրջանների երկրաբանական կառուցվածքին, ռելիեֆի առանձնահատկություններին, կլիմայական պայմաններին, ջրագրական ցանցին, հողային և բուսական ծածկույթին, ինչպես նաև բնական գործընթացների ակտիվացման վրա դրանց ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են սողանքների, սելավների, քարաթափումների, հողային էրոզիայի, ջրհեղեղների, երկրաշարժերի և լեռնային տարածքներին բնորոշ այլ վտանգավոր երևույթների առաջացման նախադրյալները, զարգացման օրինաչափությունները և հնարավոր հետևանքները։ Քննարկվում են բնական վտանգների և տեխնածին ազդեցությունների փոխկապակցվածությունը, արդյունաբերական գործունեության, հանքարդյունաբերության, ճանապարհաշինության, անտառահատումների, հողօգտագործման փոփոխությունների և բնակավայրերի տարածական ընդարձակման ազդեցությունները լեռնային երկրահամակարգերի կայունության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բնական միջավայրի խոցելիության գնահատման սկզբունքներին, վտանգավոր գործընթացների տարածական և ժամանակային փոփոխություններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը բնակչության անվտանգության, ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսական տարածքների և տնտեսական գործունեության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնատեխնածին ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությունը՝ ներառելով վտանգների նույնականացումը, դրանց առաջացման հավանականության գնահատումը, հնարավոր վնասների որոշումը և ռիսկի ենթակա տարածքների առանձնացումը։ Դիտարկվում են աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, հեռահար զոնդավորման տվյալների, քարտեզագրական վերլուծության, մաթեմատիկական մոդելավորման և վիճակագրական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ վտանգավոր բնական գործընթացների տարածական բաշխման բացահայտման և կանխատեսման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեռնային լանդշաֆտների մարդածին փոփոխությունների գնահատմանը, բնական ռեսուրսների օգտագործման հետևանքներին, էկոլոգիական հավասարակշռության խախտման պատճառներին և երկրահամակարգերի դիմակայունության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննության են առնվում ռիսկերի տարածքային տարբերակման, վտանգավոր գոտիների քարտեզագրման, բնակավայրերի և հաղորդակցական ենթակառուցվածքների խոցելիության որոշման, ինչպես նաև տարածքային պլանավորման գործընթացներում ռիսկերի հաշվառման սկզբունքները։ Կարևորվում են բնական և տեխնածին վտանգների մշտադիտարկման համակարգերի զարգացումը, վաղ նախազգուշացման մեխանիզմների կատարելագործումը, կանխարգելիչ ինժեներական և բնապահպանական միջոցառումների իրականացումը և արտակարգ իրավիճակների կառավարման արդյունավետության բարձրացումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են նաև կլիմայական փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները լեռնային տարածքների բնական գործընթացների ակտիվության վրա, տեղումների ռեժիմի փոփոխությունները, ջրային ռեսուրսների կառավարման հիմնախնդիրները և լեռնային էկոհամակարգերի հարմարվողականության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրվում են բնապահպանական անվտանգության ապահովման, տարածքային զարգացման ռազմավարությունների մշակման, բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման և ռիսկերի նվազեցմանն ուղղված կառավարչական որոշումների գիտական հիմնավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, բնապահպանական և արտակարգ իրավիճակների կառավարման մարմինների համագործակցությանը, ինչպես նաև բնակչության իրազեկվածության և համայնքների պատրաստվածության բարձրացման հարցերին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Հայաստանի լեռնային տարածքների բնատեխնածին վտանգների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը, ռիսկերի գնահատման և կանխատեսման մեթոդների կատարելագործմանը, տարածքային անվտանգության բարձրացմանը և կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, երկրաբանների, գեոմորֆոլոգների, բնապահպանների, երկրահամակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, տարածքային պլանավորման և արտակարգ իրավիճակների կառավարման փորձագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և բնագիտական ու աշխարհագրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Պատմագիտական և կովկասագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Կովկասի հնագույն անցյալի և տարածաշրջանում բնակված ժողովուրդների պատմության ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է հին գրավոր աղբյուրներում, պատմական վկայություններում և ավանդություններում պահպանված տեղեկությունները՝ փորձելով պարզաբանել տարածաշրջանի բնակչության ծագման, տեղաբաշխման և պատմական զարգացման հետ կապված մի շարք հարցեր։ Ուշադրություն է դարձվում Կովկասի տարբեր ժողովուրդների միջև ձևավորված հարաբերություններին, նրանց տեղաշարժերին, քաղաքական և հասարակական կազմակերպման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարևան երկրների ու քաղաքակրթությունների հետ ունեցած կապերին։ Քննարկվում են հնագույն տեղանունների, ցեղանունների և ժողովուրդների անվանումների վերաբերյալ տեղեկությունները, դրանց մեկնաբանման և տարբեր պատմական աղբյուրների տվյալների համադրման խնդիրները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել հին հեղինակների հաղորդած տեղեկությունների քննությունը և դրանց պատմական արժեքի գնահատումը՝ տարածաշրջանի անցյալի վերակազմության համատեքստում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել Կովկասի պատմության ուսումնասիրության ավելի վաղ գիտական մոտեցումների, աղբյուրների օգտագործման եղանակների և պատմագիտական մեկնաբանությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, կովկասագետների, ազգագրագետների, աղբյուրագետների, հնագետների և Կովկասի ժողովուրդների հնագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։