Самораспространяющийся высокотемпературный синтез марганец-цинкового феррита

История

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանության երևույթի պատմական, քաղաքական, իրավական և հասարակական ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով զանգվածային բռնությունների առաջացման պատճառներին, դրանց կազմակերպման մեխանիզմներին, հետևանքներին և միջազգային գնահատման խնդիրներին։ Քննության են առնվում պետական քաղաքականության, ազգային և կրոնական հակասությունների, պատերազմի, հարկադիր տեղահանությունների, զանգվածային հալածանքների և բնակչության որոշակի խմբերի նկատմամբ համակարգված բռնությունների փոխկապակցվածությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեղասպանություն հասկացության ձևավորմանը, դրա իրավական սահմանմանը և միջազգային իրավունքում ամրագրմանը, ինչպես նաև այն չափանիշներին, որոնց հիման վրա պատմական իրադարձությունները կարող են ուսումնասիրվել ցեղասպանագիտության տեսանկյունից։ Վերլուծվում են փաստաթղթերը, վկայությունները, դիվանագիտական հաղորդագրությունները, պաշտոնական նյութերը, մամուլի հրապարակումները և այլ սկզբնաղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու զանգվածային բռնությունների ընթացքը և գնահատելու դրանց կազմակերպված բնույթը։ Կարևորվում են զոհերի ու վերապրածների փորձառությունները, հարկադիր գաղթի և հայրենազրկման հետևանքները, ժողովրդագրական փոփոխությունները, մշակութային ժառանգության կորուստները և բռնությունների երկարաժամկետ ազդեցությունը հետագա սերունդների ու հասարակությունների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային հանրության արձագանքին, մարդասիրական օգնության կազմակերպմանը, պատասխանատվության և արդարադատության խնդիրներին, ինչպես նաև պատմական հիշողության պահպանման և կատարված իրադարձությունների ճանաչման շուրջ ձևավորված քննարկումներին։ Ուսումնասիրությունը ցեղասպանությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես պատմական իրադարձություն, այլև որպես մարդու իրավունքների և միջազգային անվտանգության հիմնարար խնդիր՝ ընդգծելով նման հանցագործությունների կանխարգելման անհրաժեշտությունը։ Պատմական և իրավական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են ձևավորվել ցեղասպանության վերաբերյալ գիտական և իրավական պատկերացումները, ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում մեկնաբանվել զանգվածային հանցագործությունները և ինչ նշանակություն ունի փաստերի փաստագրումը պատմական արդարության ու հավաքական հիշողության պահպանման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պատմաբանների, իրավաբանների, ցեղասպանագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և զանգվածային բռնությունների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Право

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավաբանական անձանց քաղաքացիաիրավական (գույքային) պատասխանատվության առանձնահատկություններին բնությանը վնաս պատճառելու դեպքերում՝ ընդգծելով էկոլոգիական վնասի փոխհատուցման, իրավական կարգավորման և կանխարգելման մեխանիզմների դերը շրջակա միջավայրի պաշտպանության համակարգում։ Աշխատությունը վերլուծում է բնապահպանական վնասի իրավական բնույթը, դրա գնահատման չափանիշները, պատճառահետևանքային կապի հաստատման առանձնահատկությունները և վնասի փոխհատուցման ձևերը՝ ներառյալ դրամական փոխհատուցումը և վերականգնողական միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական անձանց պատասխանատվության հիմքերին՝ մեղքի, ռիսկի և օբյեկտիվ պատասխանատվության մոտեցումների համատեքստում, ինչպես նաև պետական վերահսկողության և բնապահպանական օրենսդրության կիրառման արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է միջազգային փորձին և իրավական մեխանիզմներին, որոնք ուղղված են բնությանը հասցված վնասի կանխարգելմանը և պատասխանատվության խստացմանը՝ ապահովելով էկոլոգիական անվտանգության բարձր մակարդակ։ Աշխատությունը կարևոր է իրավաբանների, բնապահպանական քաղաքականության մշակողների և պետական կառավարման մարմինների համար՝ նպաստելով բնապահպանական իրավունքի զարգացմանն ու կիրառական արդյունավետության բարձրացմանը։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Սաուդյան Արաբիայի և Իրանի հարաբերությունների զարգացմանը 1979-2011 թվականներին՝ դրանք դիտարկելով Սաուդյան Արաբիայի տարածաշրջանային քաղաքականության ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատության կենտրոնում երկու պետությունների միջև քաղաքական, անվտանգային, տնտեսական և գաղափարական փոխհարաբերությունների փոփոխություններն են, որոնք էականորեն ազդել են Մերձավոր Արևելքի ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հետազոտությունը դիտարկում է 1979 թվականի Իրանի հեղափոխությունից հետո տարածաշրջանում ձևավորված նոր իրողությունները և դրանց ազդեցությունը սաուդա-իրանական հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու երկրների մրցակցությանը տարածաշրջանային ազդեցության համար, Պարսից ծոցի անվտանգության խնդիրներին, կրոնաքաղաքական տարաձայնություններին և Մերձավոր Արևելքի տարբեր ճգնաժամերի նկատմամբ կողմերի դիրքորոշումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև Իրան-Իրաք պատերազմը, Ծոցի պատերազմը, Լիբանանի և Պաղեստինի հիմնախնդիրները, ինչպես նաև Իրաքում 2003 թվականից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակը և դրա ազդեցությունը երկու պետությունների հարաբերությունների վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Սաուդյան Արաբիայի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունների ուսումնասիրությունը, հատկապես այն պայմաններում, երբ Իրանի աճող տարածաշրջանային դերակատարությունը ընկալվում էր որպես անվտանգության և քաղաքական ազդեցության մարտահրավեր։ Միաժամանակ հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ հարաբերությունները չեն սահմանափակվել միայն հակադրությամբ․ տարբեր ժամանակահատվածներում նկատվել են երկխոսության, լարվածության նվազեցման և հարաբերությունների կարգավորման փորձեր։ 1979-2011 թվականների գործընթացների ամբողջական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Մերձավոր Արևելքում տարածաշրջանային մրցակցության, դաշինքների ձևավորման և անվտանգության համակարգի փոփոխությունների տրամաբանությունը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների և քաղաքագիտության մասնագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության համակարգում գործող կենտրոնացված գրադարանային համակարգերից օգտվելու կարգի, ընթերցողների իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև գրադարանային սպասարկման կազմակերպման սկզբունքների ներկայացմանը։ Այն ունի գործնական-մեթոդական բնույթ և նախատեսված է ընթերցողներին ու գրադարանային ծառայություններից օգտվողներին տեղեկացնելու համար, թե ինչպես պետք է կազմակերպել գրադարան այցելությունը, գրանցվել որպես ընթերցող, օգտվել գրքային ֆոնդերից և պահպանել գրադարանի կողմից սահմանված կանոնները։ Խորհրդային գրադարանային համակարգը կառուցված էր կենտրոնացված կառավարման և միասնական գրադարանային ցանցի սկզբունքների վրա։ 1984 թվականի ԽՍՀՄ օրենսդրական դրույթներով գրադարանները դիտարկվում էին որպես միասնական համակարգի մաս, իսկ կենտրոնացված գրադարանային համակարգերը ղեկավարվում էին համապատասխան կենտրոնական գրադարանի կողմից։ Այդ համակարգի կարևոր առանձնահատկություններից էին ֆոնդերի կենտրոնացված համալրումը, գրականության մշակումը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքների համակարգումը և տարբեր գրադարանների միջև համագործակցությունը։ Նյութում ներկայացվող կանոնների հիմնական նպատակը գրադարանային ֆոնդերի հնարավորինս արդյունավետ և կարգավորված օգտագործումն էր։ Ընթերցողը հնարավորություն ուներ ժամանակավորապես օգտվել գրքերից, պարբերականներից և այլ տպագիր նյութերից, ստանալ մատենագիտական ու տեղեկատու-տեղեկատվական սպասարկում, ինչպես նաև մասնակցել գրադարանի կազմակերպած միջոցառումներին։ ԽՍՀՄ-ում գրադարաններից օգտվելու իրավունքը նախատեսված էր քաղաքացիների, հիմնարկների, ձեռնարկությունների և կազմակերպությունների համար, իսկ ընդհանուր գրադարանային սպասարկումը հիմնականում անվճար էր։ Կարևոր տեղ էր զբաղեցնում ընթերցողի կողմից գրադարանային ֆոնդերի պահպանության պահանջը։ Օգտվողը պարտավոր էր խնամքով վերաբերվել իրեն տրամադրված գրականությանը, պահպանել դրա ֆիզիկական ամբողջականությունը և վերադարձնել նյութերը սահմանված ժամկետում։ Գրքի կամ այլ նյութի կորուստը կամ անուղղելի վնասումը կարող էր առաջացնել նյութական պատասխանատվություն և պահանջել կորցրած հրատարակության փոխարինում կամ դրա արժեքի փոխհատուցում։ Կենտրոնացված համակարգի կարևոր առավելություններից էր նաև միջգրադարանային աբոնեմենտի կիրառումը։ Եթե անհրաժեշտ գիրքը կամ այլ հրատարակությունը տվյալ գրադարանում առկա չէր, գրադարանը կարող էր այն պահանջել այլ գրադարանից։ Այս մեխանիզմը հնարավորություն էր տալիս ընդլայնել ընթերցողի հասանելիությունը գրականության նկատմամբ և միաժամանակ գրադարանային ֆոնդերը դիտարկել որպես փոխկապակցված ամբողջություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ընթերցողների սպասարկման տարբեր ձևերին՝ ընթերցասրահում աշխատելուն, գրականության ժամանակավոր տրամադրմանը, տեղեկատու ծառայություններից օգտվելուն և անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնմանը։ Այս ամենը կազմակերպվում էր սահմանված կանոնների համաձայն, որոնք հաստատվում էին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության կողմից և հիմք էին հանդիսանում համապատասխան գրադարանների տեղական օգտագործման կանոնների մշակման համար։ Կենտրոնացված գրադարանային համակարգի կառուցվածքը ենթադրում էր կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների փոխկապակցված աշխատանք։ Այդպիսի կազմակերպումը հնարավորություն էր տալիս միասնականացնել գրքերի հաշվառումը, համալրումը, մշակումը և սպասարկումը, ինչպես նաև ավելի արդյունավետ օգտագործել առկա գրադարանային ռեսուրսները։ Խորհրդային համակարգում գրադարանները միավորվում էին ընդհանուր խնդիրների և գործունեության սկզբունքների շուրջ՝ ընդգրկելով զանգվածային, մանկական և երիտասարդական, գիտական, տեխնիկական և այլ մասնագիտացված գրադարաններ։ Նյութի կարևոր նշանակությունն այն է, որ այն ոչ միայն ներկայացնում է գրադարանային ֆոնդից օգտվելու տեխնիկական կանոնները, այլև արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային մշակույթը, որտեղ ընթերցանությունը, գրքի տարածումը և բնակչության տեղեկատվական սպասարկումը համարվում էին հասարակական և մշակութային կարևոր գործառույթներ։ Գրադարանի և ընթերցողի հարաբերությունները կարգավորվում էին փոխադարձ պարտականությունների համակարգով․ գրադարանը պետք է ապահովեր ֆոնդերի հասանելիությունը և հնարավորինս լիարժեք բավարարեր ընթերցողների պահանջները, իսկ ընթերցողը պարտավոր էր պահպանել գրքային ֆոնդը և սահմանված կարգը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարևոր աղբյուր է խորհրդային շրջանի գրադարանային սպասարկման կազմակերպման, կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի գործունեության և ընթերցողի՝ գրադարանային ռեսուրսներից օգտվելու կանոնների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և ԽՍՀՄ ժամանակաշրջանի գրադարանային համակարգի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ քրիստոնեության տարածման վաղ շրջանից մինչև XVIII դարի ավարտը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային պատմության լայն համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են քրիստոնեության սկզբնական տարածման վերաբերյալ եկեղեցական ավանդույթներն ու պատմական աղբյուրները, Հայաստանի քրիստոնեացման գործընթացը, եկեղեցական կառույցների ձևավորումը և հոգևոր իշխանության հաստատումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ գրերի ստեղծմանը, Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությանը, կրթական ու թարգմանական շարժմանը և եկեղեցու մասնակցությանը հայ գրավոր մշակույթի զարգացմանը։ Քննության են առնվում նաև վաղ միջնադարում ձևավորված դավանական հարաբերությունները, եկեղեցական ժողովների նշանակությունը և Հայ եկեղեցու աստվածաբանական ու ծիսական առանձնահատկությունների աստիճանական ձևավորումը։ Հետագա ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում օտար տիրապետությունների և հայկական պետական կազմավորումների փոփոխությունների պայմաններում եկեղեցու կազմակերպական գործունեությանը, կաթողիկոսական կենտրոնների տեղափոխություններին և հոգևոր հաստատությունների դերակատարությանը հասարակական կյանքում։ Առանձին նշանակություն ունեն Բագրատունյաց և Կիլիկյան Հայաստանի ժամանակաշրջանները, երբ եկեղեցական կառույցները փոխգործակցում էին հայկական պետականության, կրթական կենտրոնների և արտաքին քրիստոնեական աշխարհի հետ։ Քննարկվում են նաև տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների հետ աստվածաբանական ու եկեղեցական հարաբերությունները՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան պատմական պայմանների շրջանակում։ Ուշ միջնադարի և վաղ նոր շրջանի պատմությունը ներկայացվում է քաղաքական անկայունության, հայկական բնակչության տարածքային տեղաշարժերի, վանական կենտրոնների գործունեության և եկեղեցական կառույցների պահպանման տեսանկյունից։ Կարևոր ուղղություն է եկեղեցու դերի ուսումնասիրությունը ձեռագրերի ընդօրինակման, կրթության, պատմագրության, ճարտարապետության և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ XVIII դարի զարգացումները հնարավորություն են տալիս դիտարկել նաև հայկական տպագրության, կրթական նախաձեռնությունների, սփյուռքյան համայնքների և հոգևոր կենտրոնների փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է եկեղեցական պատմության, հայագիտության, կրոնագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայ եկեղեցու բազմադարյա զարգացումը և նրա տեղը հայ ժողովրդի պատմամշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման փոփոխուն ծախսումների հաշվառման հիմնախնդիրների վերլուծությանը ՀՀ կարի արտադրական կազմակերպությունների օրինակով՝ ընդգծելով ծախսերի դասակարգման, հաշվառման և կառավարման առանձնահատկությունները արտադրական միջավայրում։ Դիտարկվում է ինքնարժեքի կառուցվածքը, որտեղ փոփոխուն ծախսումները՝ հումքի և նյութերի արժեքը, աշխատավարձը՝ կախված արտադրության ծավալից, էներգիայի և արտադրական այլ ծախսեր, կազմում են արտադրանքի վերջնական արժեքի ձևավորման հիմնական բաղադրիչը։ Աշխատանքում վերլուծվում են հաշվառման մեթոդաբանական խնդիրները՝ կապված ծախսերի ճիշտ բաշխման, արտադրական պատվերների կամ փուլային հաշվառման համակարգերի ընտրության, ինչպես նաև ընդհանուր և վարչական ծախսերի տարանջատման հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դժվարություններին, որոնք առաջանում են փոքր և միջին կարի արտադրություններում՝ կապված հաշվառման համակարգերի ոչ բավարար ավտոմատացման, տվյալների անճշտությունների և ինքնարժեքի հաշվարկման ոչ միասնական մոտեցումների հետ։ Քննարկվում են նաև փոփոխուն ծախսումների վերահսկման մեխանիզմները, որոնք հնարավորություն են տալիս օպտիմալացնել արտադրական գործընթացները, նվազեցնել կորուստները և բարձրացնել մրցունակությունը շուկայում։ Աշխատանքում ընդգծվում է ժամանակակից հաշվապահական և կառավարչական հաշվառման համակարգերի ներդրման կարևորությունը՝ ներառյալ ERP լուծումները և ծախսերի վերլուծության թվային գործիքները, որոնք նպաստում են ավելի ճշգրիտ ինքնարժեքի հաշվարկմանը և արդյունավետ կառավարչական որոշումների ընդունմանը։