Secret nation

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է երեխաների ատամների կարծր հյուսվածքների կրակալման գործընթացի բարելավման և կարիեսի կանխարգելման արդյունավետության բարձրացման ուսումնասիրությանը՝ ռեմիներալիզացնող միջոցների կիրառման միջոցով։ Հեղինակը վերլուծում է էմալի դե- և ռեմիներալիզացիայի դինամիկ հավասարակշռությունը, որի խախտումը հանդիսանում է կարիեսային գործընթացների հիմնական պատճառը մանկական տարիքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆտորիդային պատրաստուկների, կալցիում-ֆոսֆատային համալիրների և նոր սերնդի ռեմիներալիզացնող գելերի ու լաքերի ազդեցության մեխանիզմներին, որոնք նպաստում են ատամի էմալի միկրոկառուցվածքի վերականգնմանը և դիմադրողականության բարձրացմանը թթվային միջավայրի նկատմամբ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպումը դպրոցական և նախադպրոցական տարիքի երեխաների շրջանում՝ ընդգծելով հիգիենայի ուսուցման, սննդային գործոնների վերահսկման և պարբերական ստոմատոլոգիական զննման կարևորությունը։ Ներկայացվում են կլինիկական դիտարկումների արդյունքներ, որոնք ցույց են տալիս ռեմիներալիզացնող թերապիայի արդյունավետությունը վաղ փուլերի կարիեսի կանխարգելման և էմալի կայունության բարձրացման գործում։ Շեշտվում է, որ համալիր կանխարգելիչ մոտեցումը, որը համադրում է տեղային ռեմիներալիզացիոն միջոցներ և վարքագծային փոփոխություններ, հանդիսանում է երեխաների ատամնային առողջության պահպանման հիմնական ռազմավարություններից մեկը։

Экономика

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն կրթության կառավարման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով կրթական համակարգի արդյունավետ կազմակերպման և զարգացման կարևորագույն հարցերը։ Աշխատանքում վերլուծվում են բարձրագույն կրթության կառավարման կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բուհերի գործունեության կազմակերպման մեխանիզմները, կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները և ոլորտում առկա մարտահրավերները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են կրթության որակի ապահովման, ֆինանսավորման, կառավարման ինքնավարության, ռազմավարական պլանավորման և միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգի զարգացման գործընթացում կարևոր տեղ են զբաղեցնում կառավարման բարեփոխումները, որակի վերահսկման մեխանիզմները և կրթական քաղաքականության նոր մոտեցումները։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները կարող են օգտակար լինել կրթության կառավարման մասնագետների, բուհերի ղեկավարների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բարձրագույն կրթության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է աչքի անոթաթաղանթի բորբոքային հիվանդությունների՝ ուվեիտների տարածվածության, կլինիկական դրսևորումների և տարբերակիչ ախտորոշման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բորբոքային օկուլյար հիպերտենզիվ համախտանիշով ուղեկցվող, ինչպես նաև համակարգային բորբոքային հիվանդությունների և վարակների հետ զուգակցվող ուվեիտների առաջացման պատճառները, զարգացման մեխանիզմները և կլինիկական ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներակնային ճնշման բարձրացման, բորբոքային փոփոխությունների և տեսողական ֆունկցիաների խանգարումների փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են ուվեիտների տարբեր տեսակների ախտանշանները, դրանց տարածվածության առանձնահատկությունները, հնարավոր բարդությունները և ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ակնաբուժական հետազոտությունների, լաբորատոր և գործիքային ախտորոշման մեթոդների նշանակությանը՝ հիվանդության պատճառագիտության բացահայտման և նմանատիպ կլինիկական դրսևորումներով այլ ակնային հիվանդություններից տարբերակման համար։ Աշխատությունը կարևորում է վաղ ախտորոշման, համակարգային հիվանդությունների հետ հնարավոր կապերի հայտնաբերման և բուժման անհատականացված մոտեցումների մշակման անհրաժեշտությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել ակնաբույժների, ռևմատոլոգների, վարակաբանների, բժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Ազգագրական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արասբարան ցեղի ընտանեկան ծիսակարգերի, ավանդական տոների և դրանց հասարակական ու մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ էթնոմշակութային համայնքի ընտանեկան հարաբերությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները, ավանդույթների փոխանցման մեխանիզմները և ծիսական սովորույթների դերը համայնքային ինքնության պահպանման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի կազմավորման, ամուսնության, հարսանեկան արարողությունների, ծննդյան, երեխաների դաստիարակության և կյանքի տարբեր փուլերին առնչվող ծիսական սովորույթների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են ընտանեկան տոնակատարությունների կառուցվածքը, դրանց խորհրդանշական բովանդակությունը, մասնակիցների դերաբաշխումը և ավանդական պատկերացումների արտահայտման ձևերը։ Վերլուծվում են կրոնական, սեզոնային և համայնքային տոների հնարավոր փոխկապակցվածությունները, տոնական արարողությունների ընթացքում կիրառվող երգերի, պարերի, ուտեստների և նյութական մշակույթի տարրերի նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում քննարկվում են ավանդական ծիսակարգերի պատմական ձևավորման, հարևան ժողովուրդների մշակույթների հետ փոխազդեցության և հասարակական փոփոխությունների պայմաններում դրանց պահպանման ու վերափոխման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում բանավոր ավանդույթների, ազգագրական դիտարկումների և մշակութային հիշողության նշանակությանը ընտանեկան ու տոնական սովորույթների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ազգագրության, մշակութաբանության, սոցիալական մարդաբանության, ավանդական ծիսագիտության և տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Գյուղատնտեսական գիտությունների, անասնաբուծության, արոտավայրագիտության և կերարտադրության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի արոտավայրերի բուսածածկի առանձնահատկությունների և ոչխարների մթերատվության բարձրացման գործում դրա նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի բնական և կլիմայական պայմանները, արոտավայրերի բուսական բազմազանությունը, կերային բույսերի տարածվածությունը և դրանց սննդարար արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արոտավայրերի բուսածածկի տեսակային կազմին, սեզոնային փոփոխություններին, բուսական զանգվածի բերքատվությանը և ոչխարների կերային պահանջների բավարարման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են բնական կերային ռեսուրսների որակական և քանակական ցուցանիշները, դրանց ազդեցությունը կենդանիների սնուցման, աճի, կենդանի զանգվածի ավելացման և ընդհանուր մթերատվության վրա։ Քննարկվում են արոտային կերակրման կազմակերպման, արոտավայրերի օգտագործման ինտենսիվության և բուսածածկի պահպանության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր բուսատեսակների սննդարարության, սպիտակուցների, հանքային նյութերի և այլ կարևոր բաղադրիչների պարունակության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում արոտավայրերի բուսածածկի և ոչխարների մսային, կաթնային ու բրդային մթերատվության ցուցանիշների հնարավոր փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում է արոտավայրերի արդյունավետ կառավարման, բուսական ռեսուրսների վերականգնման և կենդանիների հավասարակշռված սնուցման ապահովման նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տարածաշրջանի բնական արոտավայրերի օգտագործման գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների մշակմանը, անասնապահական տնտեսությունների արտադրողականության բարձրացմանը և բնական էկոհամակարգերի պահպանությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անասնաբուծության, արոտավայրագիտության, բուսաբանության, կերարտադրության և գյուղատնտեսական ռեսուրսների կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։