Südkaukasus: Armee von Bergkarabach soll aufgelöst werden

Менеджмент

Գիրքը ուսումնասիրում է պետական ծառայության կառավարման տեսական հիմքերը և գործնական կազմակերպման սկզբունքները՝ ներկայացնելով պետական կառավարման համակարգի արդյունավետ գործունեության ապահովման հիմնական մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են պետական ծառայության կառուցվածքը, դրա կազմակերպման իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ինչպես նաև պետական ծառայողների դերը հանրային քաղաքականության իրականացման գործընթացում։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է մարդկային ռեսուրսների կառավարմանը պետական հատվածում՝ ընդգրկելով ընտրության, նշանակման, վերապատրաստման, գնահատման և մոտիվացիայի համակարգերը։ Գրքում քննարկվում են նաև պետական ծառայության բարեփոխումների ուղղությունները, վարչական արդյունավետության բարձրացման մեթոդները, կոռուպցիայի կանխարգելման գործիքները և թվային կառավարման ներդրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ծառայության էթիկային, հաշվետվողականությանը և քաղաքացիների հետ փոխհարաբերությունների որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում պետական ծառայության կառավարման վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ նշանավոր գրող Մուրացանի ստեղծագործություններում երգիծանքի դրսևորումների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և գաղափարական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրողի գրական ժառանգության մեջ երգիծական տարրերի կիրառությունը, հասարակական երևույթների քննադատական արտացոլումը և կերպարների բնավորությունների բացահայտման գեղարվեստական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Մուրացանի ստեղծագործություններում մարդկային թուլությունների, բարոյական հակասությունների, հասարակական արատների և սոցիալական անհավասարության նկատմամբ արտահայտված քննադատական վերաբերմունքին։ Վերլուծվում են հեգնանքի, ծաղրի, հակադրության, չափազանցության և երգիծական բնութագրման միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները՝ գրողի գեղարվեստական մտածողության և աշխարհայացքի համատեքստում։ Դիտարկվում են երգիծանքի և իրապաշտական պատկերման փոխհարաբերությունները, կերպարների խոսքային բնութագրումները, երկխոսությունների կառուցվածքը և հեղինակային վերաբերմունքի արտահայտման եղանակները։ Քննարկվում են նաև Մուրացանի ստեղծագործական գործունեության պատմական և հասարակական նախադրյալները, XIX դարի հայ հասարակության բարոյահոգեբանական խնդիրների արտացոլումը և երգիծանքի դերը ազգային գրականության զարգացման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում գրողի երգիծական մտածողության ինքնատիպությանը, նրա ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությանը և հայ գրականության քննադատական ավանդույթների հետ ունեցած առնչություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, գեղարվեստական ոճագիտության և երգիծանքի տեսության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Технология

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության պատմամշակութային համալիրների շինարարական տեխնոլոգիաների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ավանդական ճարտարապետության, շինարարական նյութերի և վերականգնման ժամանակակից մեթոդների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել պատմական հուշարձանների և համալիրների կառուցման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, դրանց կիրառված շինանյութերի կազմը, կառուցվածքային լուծումները և ժամանակի ընթացքում դրանց պահպանման ու վերականգնման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են հայկական ավանդական շինարարական տեխնիկաները՝ քարե շարվածքի մեթոդները, կրաշաղախի կիրառությունը, սեյսմակայուն կառուցվածքային լուծումները և տեղական բնական նյութերի օգտագործումը, որոնք ձևավորել են հայկական ճարտարապետության յուրահատուկ դիմագիծը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային համալիրների վերականգնման ժամանակ կիրառվող ժամանակակից ինժեներական և կոնսերվացիոն տեխնոլոգիաներին՝ նպատակ ունենալով պահպանել հուշարձանների իսկությունը և կառուցվածքային ամբողջականությունը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը շինությունների քայքայման գործընթացների վրա, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման միջոցառումները։ Միաժամանակ ընդգծվում է մշակութային ժառանգության պահպանման պետական քաղաքականության դերը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները ՀՀ-ում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի շինարարական տեխնոլոգիաների, ճարտարապետության պատմության և հուշարձանների պահպանության ոլորտներում՝ նպաստելով ազգային մշակութային ժառանգության գիտական պահպանման և վերականգնման գործընթացների կատարելագործմանը։

Другие предметы

Գրադարանագիտական և մեթոդական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի գրադարանային կենտրոնացված համակարգերի (ԳԿՀ) 1989 թվականի գործունեության ուսումնասիրությանը, իրականացված աշխատանքների վերլուծությանը և գրադարանային սպասարկման կատարելագործմանն ուղղված մեթոդական հանձնարարականների ներկայացմանը։ Քննության են առնվում գրադարանային համակարգերի կազմակերպական կառուցվածքը, ֆոնդերի համալրման և պահպանման գործընթացները, ընթերցողների սպասարկման առանձնահատկությունները և գրադարանների մշակութային ու տեղեկատվական գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվետու ժամանակաշրջանում իրականացված աշխատանքների հիմնական ուղղություններին, գրադարանային գործունեության քանակական և որակական ցուցանիշներին, ընթերցողական պահանջմունքների ուսումնասիրմանը և գրականության օգտագործման արդյունավետությանը։ Վերլուծվում են կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների համագործակցության, միասնական ֆոնդերի կառավարման, մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման և մեթոդական աջակցության հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև գրադարանային աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, աշխատանքային գործընթացների համակարգման և ընթերցողների ներգրավման մեթոդների կատարելագործման հնարավորությունները։ Հրատարակության շրջանակներում ներկայացվող մեթոդական մոտեցումները կարող են նպաստել գրադարանային գործունեության թերությունների բացահայտմանը, արդյունավետ փորձի տարածմանը և սպասարկման որակի բարելավմանը։ Աշխատանքը նաև պատմական նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Հայաստանի գրադարանային համակարգերի գործունեության առանձնահատկությունները խորհրդային շրջանի վերջին տարիներին։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, գրադարանային կառավարման և մշակութային հաստատությունների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Գյումրի քաղաքի XIX դարի և XX դարի առաջին կեսի հասարակական շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց արդիականացման հիմնախնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում է քաղաքի քաղաքաշինական զարգացման պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով հասարակական նշանակության կառույցների ձևավորման փուլերը, ճարտարապետական ոճերի բազմազանությունը և կառուցապատման ավանդույթների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի ձևավորման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է կրթական, վարչական, մշակութային և ծառայողական նշանակության շենքերի ճարտարապետական լուծումները, շինարարական տեխնոլոգիաները, դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխկապակցվածությունը ժամանակի սոցիալ-տնտեսական պայմանների հետ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային արժեքների պահպանության, վերականգնման և ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջներին համապատասխանեցման խնդիրներին՝ քննարկելով հին կառույցների ինտեգրման հնարավորությունները նոր քաղաքային միջավայրում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, արվեստաբանների, պատմաբանների և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես վերլուծական մոտեցում, այնպես էլ գործնական լուծումների շրջանակ։

Литература

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սիլվա Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ճանապարհորդական տպավորությունների, էսսեիստիկ դիտարկումների և հայրենասիրական մտորումների գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն կերպով, որով Կապուտիկյանը իր ուղեգրական արձակում համադրում է անհատական զգացողությունները, պատմամշակութային դիտարկումները և ազգային ինքնության հարցադրումները՝ ստեղծելով բազմաշերտ գրական պատկերներ տարբեր երկրներում կատարած այցելությունների հիման վրա։ Ուսումնասիրվում են նրա լեզվաոճական առանձնահատկությունները՝ հուզական արտահայտչականություն, պատկերավորման հարուստ համակարգ, հրապարակախոսական շեշտադրումներ և քնարական մտածողության տարրեր, որոնք ուղեգրական արձակը մոտեցնում են էսսեիստիկ և փիլիսոփայական արձակին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենիքի և սփյուռքի թեմաների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև օտար միջավայրերում հայ ինքնության ընկալման և վերարժևորման խնդիրներին, որոնք կենտրոնական տեղ ունեն նրա ուղեգրություններում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի դերը հայ ժամանակակից գրականության մեջ՝ որպես մշակութային կապերի և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր միջոց։ Միաժամանակ վերլուծվում է նրա ստեղծագործությունների ազդեցությունը ընթերցողի աշխարհընկալման ընդլայնման և հասարակական մտածողության ձևավորման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գրականագիտության ոլորտում՝ բացահայտելով Սիլվա Կապուտիկյանի ուղեգրական արձակի գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։