Сверхпродукция экзополисахаридов модуляция стрессовых ответов микроорганизмов

Психология

Գիրքը՝ «Ընդհանուր հոգեբանություն», հեղինակը Պետրովսկի Ա. Վ., հանդիսանում է հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է հոգեբանության որպես գիտության ընդհանուր տեսական հիմքերը, հիմնական հասկացությունները և մարդու հոգեկանի կառուցվածքն ու գործառույթները։ Այն ընդգրկում է հոգեկան գործընթացների հիմնական տեսակները՝ զգայություն, ընկալում, հիշողություն, մտածողություն, երևակայություն և խոսք, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը մարդու վարքի և գործունեության հետ։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են անձի հոգեբանական կառուցվածքը, բնավորությունը, խառնվածքը, կարողությունները և մոտիվացիան, ինչպես նաև անհատի ձևավորման սոցիալական և կենսաբանական գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված հոգեբանական գործունեության օրենքներին, գիտակցության և անգիտակցականի փոխհարաբերությանը, խմբային վարքագծի և միջանձնային հարաբերությունների հիմունքներին։ Ներառված են նաև հոգեբանական հետազոտության մեթոդները՝ դիտարկում, փորձ, թեստավորում և հարցազրույց, որոնք թույլ են տալիս ուսումնասիրել հոգեկան երևույթները գիտական մոտեցմամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, հոգեբանների, մանկավարժների և սոցիալական ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով հոգեբանության հիմնարար գիտելիքների համակարգված և խորքային ընկալմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է իրանական ժողովուրդների ավանդական հասարակություններում կնոջ սոցիալական, ընտանեկան, տնտեսական և մշակութային դերերի ուսումնասիրությանը XIX դարից մինչև XX դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կնոջ առօրյա կյանքը դիտարկվում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, սովորութային նորմերի, կրոնական պատկերացումների և տեղական մշակութային ավանդույթների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքում կնոջ դիրքին, ամուսնության և ընտանեկան հարաբերությունների կազմակերպմանը, երեխաների դաստիարակությանը, տնային տնտեսության վարմանը և համայնքային կյանքում նրա մասնակցության ձևերին։ Քննվում է աշխատանքի գենդերային բաժանումը և կանանց ներգրավվածությունը գյուղատնտեսական, անասնապահական, արհեստագործական ու տնային արտադրության տարբեր ոլորտներում՝ ցույց տալով, որ կնոջ տնտեսական գործունեությունը կարող էր կազմել ընտանիքի կենսապահովման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հագուստի, զարդերի, սննդի պատրաստման, բնակարանի կազմակերպման, ձեռագործության և կենցաղային մշակույթի այլ տարրերի հետ կապված ավանդույթները՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես առօրյա կյանքի դրսևորումներ, այլև որպես սոցիալական պատկանելության և մշակութային ինքնության արտահայտություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կյանքի տարբեր փուլերում՝ մանկությունից և ամուսնությունից մինչև մայրություն ու ընտանիքում տարեց կնոջ կարգավիճակ, սոցիալական դերերի փոփոխության ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ամուսնական սովորույթներին, ընտանեկան արարողություններին, տոնական մշակույթին և կանանց մասնակցությանը համայնքի ծիսական կյանքին։ Կարևորվում է նաև տարբեր իրանական ժողովուրդների և տեղական համայնքների միջև գոյություն ունեցող առանձնահատկությունների համեմատական քննությունը, քանի որ կնոջ կարգավիճակն ու առօրյա պարտականությունները կարող էին տարբերվել բնակավայրի, տնտեսական զբաղմունքի, սոցիալական միջավայրի և մշակութային ավանդույթների համաձայն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հասարակական փոփոխությունների ազդեցությանը ավանդական կենցաղի վրա՝ դիտարկելով, թե ինչպես էին կրթության տարածումը, քաղաքային միջավայրի զարգացումը, տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները և նոր հասարակական գաղափարները աստիճանաբար փոխակերպում կանանց գործունեության որոշ ձևեր։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգագրական, պատմական և ճանապարհորդական բնույթի աղբյուրների քննությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի առօրյա կյանքի տարբեր կողմերը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով այդ աղբյուրների հեղինակների դիրքորոշումների և դիտարկումների սահմանափակումները։ Այսպիսով, կնոջ պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն ընտանեկան հարաբերությունների շրջանակում, այլև որպես իրանական ժողովուրդների սոցիալական և նյութական մշակույթի պատմության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տարածաշրջանի ավանդական հասարակությունների կառուցվածքի, գենդերային դերերի, ընտանեկան հարաբերությունների և մշակութային փոփոխությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Математика

Այս աշխատությունը նվիրված է ոչ համասեռ համակարգերի էլեկտրոնային և օպտիկական հատկությունների տեսական և փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկական բնութագրերի միջև առկա փոխկապակցվածությունը։ Ոչ համասեռ համակարգերը ներառում են տարբեր նյութերից, փուլերից կամ կառուցվածքային բաղադրիչներից կազմված միջավայրեր, որոնց հատկությունները կարող են էապես տարբերվել միատարր նյութերի հատկություններից։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է այն հարցը, թե համակարգի ներքին անհամասեռությունը, բաղադրիչների տարածական բաշխումը, միջերեսները և կառուցվածքային տատանումները ինչպես են ազդում էլեկտրոնների շարժի, էներգետիկ վիճակների և էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ նյութի փոխազդեցության վրա։ Էլեկտրոնային հատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքը, լիցքակիրների տեղաբաշխումը և շարժունակությունը, հաղորդականության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միջավայրի կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը էլեկտրոնային վիճակների ձևավորման վրա։ Օպտիկական հատկությունների տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում լույսի կլանմանը, անդրադարձմանը, անցմանը, ցրմանը և նյութի հետ փոխազդեցության այլ երևույթներին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հանգամանքը, որ կառուցվածքային անհամասեռությունները կարող են առաջացնել նոր օպտիկական և էլեկտրոնային երևույթներ, որոնք բացակայում են միատարր համակարգերում։ Աշխատության մեջ կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի և վիճակագրական ֆիզիկայի տեսական մեթոդներ՝ համակարգերի հատկությունները մաթեմատիկական մոդելների միջոցով նկարագրելու համար։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև նյութի բաղադրության, կառուցվածքային չափերի, միջավայրի դիէլեկտրական հատկությունների և այլ պարամետրերի ազդեցությունը դիտարկվող ֆիզիկական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բարդ նյութերի էլեկտրոնային կառուցվածքի և օպտիկական արձագանքի ավելի խոր ըմբռնմանը, ինչպես նաև նոր ֆունկցիոնալ նյութերի և միկրո- ու նանոկառուցվածքների հատկությունների կանխատեսմանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների, սենսորային համակարգերի և նյութերի ֆիզիկայի զարգացման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, նյութագետների, օպտիկայի և ֆոտոնիկայի մասնագետների, էլեկտրոնիկայի ոլորտի հետազոտողների, ասպիրանտների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Культура

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Փանոս Թերլեմեզյանի կյանքին, ստեղծագործական ուղուն և հայ կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նկարչի կյանքի կարևոր փուլերը, կրթությունը, մասնագիտական ձևավորման ընթացքը և ստեղծագործական գործունեության այն միջավայրը, որը ձևավորել է նրա գեղարվեստական աշխարհայացքն ու անհատական ձեռագիրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գեղանկարչական ժառանգությանը, թեմատիկ նախասիրություններին, բնանկարներին, դիմանկարներին և ազգային կյանքի ու բնության պատկերումներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Թերլեմեզյանի ստեղծագործական մտածողության հիմնական առանձնահատկությունները, գույնի և լույսի կիրառման սկզբունքները, բնության ու իրականության նկատմամբ նրա գեղարվեստական վերաբերմունքը և կերպարվեստի տարբեր ուղղությունների հետ ունեցած առնչությունները։ Կարևորվում է նաև նկարչի ստեղծագործության կապը հայկական մշակութային միջավայրի և ազգային ինքնության հետ, քանի որ նրա բազմաթիվ աշխատանքներում արտահայտվում են հայրենի բնության, ժողովրդի կյանքի և պատմամշակութային միջավայրի նկատմամբ առանձնահատուկ վերաբերմունք։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկվում է ժամանակի հայ և եվրոպական կերպարվեստի զարգացման գործընթացների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատելու այն գեղարվեստական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են նկարչի ոճն ու մասնագիտական հայացքները։ Հեղինակի կյանքի և արվեստի համատեղ ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նրա անհատականության, ստեղծագործական որոնումների և հայ գեղանկարչության պատմության մեջ ունեցած տեղի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գեղանկարիչներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, թանգարանային և ցուցահանդեսային ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։

География

Այս թեման վերաբերում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության տնտեսաաշխարհագրական համալիր հետազոտությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են երկրի տնտեսական զարգացման տարածական առանձնահատկությունները, բնական ռեսուրսների բաշխվածությունը, արտադրական և ենթակառուցվածքային համակարգերի տեղաբաշխումը, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը բնակչության, ուրբանիզացիայի և տարածաշրջանային անհավասար զարգացման հետ։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրանի աշխարհագրական դիրքին՝ որպես Մերձավոր Արևելքի և Կենտրոնական Ասիայի միջև կարևոր կապող օղակ, ինչպես նաև նրա էներգետիկ պաշարներին՝ նավթի և բնական գազի խոշոր պաշարներին, որոնք հանդիսանում են տնտեսության հիմնական շարժիչ ուժերից մեկը։ Միաժամանակ դիտարկվում է արդյունաբերական կենտրոնների տարածական կենտրոնացումը, մասնավորապես Թեհրանի, Իսֆահանի, Թավրիզի և այլ քաղաքային ագլոմերացիաների դերը տնտեսական ակտիվության կուտակման և ծառայությունների զարգացման գործում։ Գյուղատնտեսության ոլորտում ընդգծվում են կլիմայական գոտիների բազմազանությունը և ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունը, որոնք ազդում են արտադրողականության և տարածքային մասնագիտացման վրա։ Հետազոտությունը նաև ներառում է տրանսպորտային ցանցերի, արտաքին առևտրի ուղղությունների և միջազգային տնտեսական կապերի վերլուծություն՝ հաշվի առնելով երկրի ռազմավարական դիրքը և տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Իրանի տնտեսաաշխարհագրական կառուցվածքի բարդությունները և զարգացման անհավասարությունները, ինչպես նաև գնահատել դրանց ազդեցությունը երկրի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման հեռանկարների վրա։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ կերպարվեստի զարգացման պատմական ուղիների ուսումնասիրությանը XIX–XX դարերում՝ ընդգրկելով 1828-1991 թվականների ժամանակահատվածը և վերլուծելով այն հիմնական փուլերը, որոնք ձևավորել են հայկական գեղանկարչության, քանդակագործության, գրաֆիկայի և դեկորատիվ արվեստի ինքնատիպ զարգացումը։ Գրքում դիտարկվում են հայ կերպարվեստի ձևավորման նախադրյալները ազգային վերածննդի շրջանում, եվրոպական արվեստի ազդեցությունը, ինչպես նաև ռուսական արվեստի դպրոցի հետ փոխազդեցությունները, որոնք կարևոր դեր են խաղացել մասնագիտական արվեստի զարգացման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է հայ արվեստագետների ստեղծագործական ուղիները, նրանց ներդրումը ազգային գեղարվեստական դպրոցի կայացման մեջ, ինչպես նաև այն գաղափարական և գեղագիտական ուղղությունները, որոնք բնորոշ են եղել տարբեր պատմական փուլերին՝ ռեալիզմ, մոդեռնիզմ, սոցռեալիզմ և հետագա ժամանակաշրջանի բազմազան որոնումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային շրջանում արվեստի ինստիտուցիոնալ զարգացմանը, արվեստի կրթական համակարգի ձևավորմանը, ցուցահանդեսային գործունեությանը և պետական մշակութային քաղաքականության ազդեցությանը ստեղծագործական գործընթացների վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է նաև անկախության նախօրեին ձևավորված գեղարվեստական նոր միտումները և ավանդույթի ու նորարարության հարաբերակցությունը։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների, արվեստաբանական հետազոտությունների և ստեղծագործությունների վերլուծության վրա՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել հայ կերպարվեստի զարգացման ամբողջական և համակարգված պատկեր՝ Armenian visual arts-ի պատմական զարգացման համատեքստում։