Готовые материалы

Սոցիալ-հոգեբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հասարակական փոփոխությունների պայմաններում մարգինալության ձևավորման և դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սոցիալական վերափոխումների ազդեցությունը անհատի և խմբերի ինքնընկալման, սոցիալական դիրքի, արժեքային կողմնորոշումների և հասարակական միջավայրին հարմարվելու գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ ավանդական սոցիալական կապերի, դերերի և նորմերի փոփոխությունը կարող է առաջացնել անորոշության, օտարման կամ սոցիալական միջանկյալ դիրքի զգացում։ Վերլուծվում են մարգինալության սոցիալական և հոգեբանական գործոնները, անհատի վարքային արձագանքները, ինքնության վերակառուցման գործընթացները և նոր հասարակական պայմաններին հարմարվելու հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև սոցիալական ինտեգրման, խմբային պատկանելության, հաղորդակցության, արժեքային համակարգերի փոփոխության և հասարակական հարաբերությունների վերափոխման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մարգինալության բազմագործոն բնույթը և դրա կապը հասարակության կառուցվածքային ու մշակութային փոփոխությունների հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, սոցիալական հոգեբանների, հասարակական գործընթացների և սոցիալական փոփոխությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է երկու լեզուների և դրանց համապատասխան մշակութային միջավայրերի հետ մշտական փոխազդեցության պայմաններում անձի ինքնընկալման, սոցիալական վարքի և դիրքորոշումների ձևավորման հոգեբանական ու սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավիճակն է, երբ անհատը հաղորդակցվում և սոցիալականացվում է երկու լեզվամշակութային համակարգերում՝ յուրացնելով դրանց արժեքները, նորմերը, հաղորդակցական ձևերը և աշխարհընկալման առանձնահատկությունները։ «Սահմանային կարգավիճակ» հասկացությունը դիտարկվում է որպես երկու լեզվական ու մշակութային տարածքների միջև գտնվելու յուրահատուկ վիճակ, որը կարող է արտահայտվել ինքնության, պատկանելության զգացման և սոցիալական դերերի ընկալման տարբեր ձևերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվի և մտածողության, լեզվի և ինքնության, ինչպես նաև լեզվական ընտրության ու սոցիալական միջավայրի միջև փոխկապակցվածությանը։ Քննվում է, թե տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուներից մեկի ընտրությունը ինչպես կարող է կապված լինել անձի սոցիալական դիրքի, խմբային պատկանելության, արժեքային կողմնորոշումների և սեփական անձի ներկայացման եղանակների հետ։ Երկլեզվությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու լեզուների իմացություն, այլև որպես սոցիալական փորձառություն, որի ընթացքում անհատը մշտապես առնչվում է տարբեր մշակութային կոդերի և հաղորդակցական սպասումների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել վերաբերմունքները սեփական և այլ խմբերի նկատմամբ, լեզվական հեղինակության ընկալումը, մշակութային նույնականացումը, սոցիալական հարմարվողականությունը և տարբեր միջավայրերում վարքային ռազմավարությունների ընտրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև այն հարցը, թե երկու լեզվամշակութային համակարգերի համատեղ ներկայությունը ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ կարծրատիպերի, սոցիալական գնահատականների և արժեքային դիրքորոշումների ձևավորման վրա։ Միաժամանակ շեշտադրվում է, որ նման ազդեցությունները միանշանակ չեն և կախված են ընտանիքից, կրթական միջավայրից, հասարակական հարաբերություններից, լեզուների սոցիալական կարգավիճակից և անհատի կենսափորձից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվական ինքնության ճկունությանը և բազմաշերտ ինքնության ձևավորման հնարավորությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական հոգեբանության, հոգելեզվաբանության, սոցիոլեզվաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ երկլեզվությունը ներկայացնելով որպես անձի լեզվական կարողություններից ավելի լայն՝ նրա սոցիալականացման, ինքնության և դիրքորոշումների ձևավորման հետ փոխկապակցված երևույթ։