Готовые материалы

Այս աշխատությունը ներկայացնում է դիտարկումներ և քննադատական վերլուծություն Էմինին վերագրվող հոդվածի վերաբերյալ՝ կենտրոնանալով հայկական դիցաբանության կերպարների մեկնաբանության վրա և դրանց համեմատության վրա հնդեվրոպական առասպելաբանական համակարգերի հետ, մասնավորապես Ռիգ-Վեդայի Ինդրա-Վրիտրահան կերպարի հետ կապերի շուրջ։ Տեքստում քննարկվում են այն տեսական մոտեցումները, որոնք փորձում են հայկական դիցաբանական կերպարները՝ օրինակ Վահագնի և Վիշապաքաղի մոտիվները, դիտարկել որպես լայն հնդեվրոպական առասպելաբանական շերտի մաս, որտեղ առկա են վիշապի դեմ պայքարի, քաոսի հաղթահարման և աստվածային հերոսի գաղափարները։ Միաժամանակ ներկայացվում են քննադատական դիտարկումներ նման նույնականացումների հնարավոր սահմանափակումների վերաբերյալ՝ ընդգծելով, որ լեզվաբանական և մշակութաբանական զուգահեռները պետք է հիմնված լինեն ավելի խիստ պատմա-համեմատական մեթոդաբանության վրա, որպեսզի չկորչեն տեղական հայկական ավանդույթի ինքնուրույն առանձնահատկությունները։

Այս աշխատանքը նվիրված է հայերենի կառուցվածքային և բաղադրիչների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով լեզվաբանական համակարգի հիմնական շերտերը, ինչպիսիք են ֆոնետիկան, морֆոլոգիան, սինտակսիսը, lexis-ը և լեզվային միավորների համակցությունները։ Նյութում վերլուծվում են բառային համակարգի, ձայնային կառուցվածքի, բառաձևերի և գործածման կանոնների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև բառերի իմաստաբանական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է հայերենի կառուցվածքային համալիրության տեսական և գործնական դիտարկումներ՝ ընդգծելով լեզվի պատմական զարգացումը, դրա մասնաճյուղերի տարբերությունները և ներկա ժամանակի լեզվաբանական պրակտիկայում կիրառվող սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի մորֆոսինտակտիկ և ոճաբանական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև ժամանակակից հայերենում լեզվական փոփոխությունների հետևանքներին։ Նյութը կարևոր է լեզվաբանների, ուսուցիչների և հայերենի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ նպաստելով լեզվի ավելի ամբողջական և գիտական ընկալմանը։

Издание посвящено языку, быту и этнографическим особенностям закавказских цыганских групп — боша и карачи; автор проводит сравнительный анализ их наречий, рассматривает происхождение и развитие лексики, фонетические и грамматические особенности речи, а также исследует связи этих языковых форм с армянским, тюркскими и другими языками региона; работа содержит сведения о социальном положении, традиционных занятиях, образе жизни и культурных особенностях цыганских общин Закавказья, представляя собой один из ранних научных трудов по изучению их языка и этнографии и важный источник для исследований в области востоковедения, лингвистики и этнологии.