Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների հարթաթաթության պայմաններում բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի կիրառման մանկավարժական և վերականգնողական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի հենաշարժական համակարգի տարիքային առանձնահատկությունները, ոտնաթաթի կամարների ձևավորումը, շարժողական զարգացման օրինաչափությունները և ֆիզիկական վարժությունների դերն են՝ որպես համալիր վերականգնողական աշխատանքի բաղադրիչ։ Քննվում են հարթաթաթության հիմնական դրսևորումները, ոտնաթաթի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ազդեցությունը քայլքի, մարմնի հավասարակշռության, շարժումների համակարգման և ստորին վերջույթների ծանրաբեռնվածության բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախադպրոցական տարիքում ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով երեխաների շարժողական կարողությունները, զարգացման մակարդակը և վարժությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը պահպանելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրվում են բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի ծրագրերի կառուցման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց հաջորդականությունը և երեխայի ֆունկցիոնալ վիճակին համապատասխանեցնելու մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ոտնաթաթի և ստորին վերջույթների մկանային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի, շարժումների կոորդինացիայի, հավասարակշռության և ճիշտ շարժողական սովորությունների զարգացման գնահատումը։ Դիտարկվում է խաղային տարրերի կիրառման նշանակությունը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում շարժողական առաջադրանքների հետաքրքիր և հասանելի կազմակերպումը նպաստում է երեխայի ակտիվ մասնակցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ֆիզիկական զարգացման և ոտնաթաթի ֆունկցիոնալ վիճակի ցուցանիշները վերականգնողական աշխատանքի տարբեր փուլերում՝ կիրառվող մեթոդիկայի արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ծնողների, մանկավարժների և համապատասխան առողջապահական մասնագետների համագործակցության կարևորությանը, քանի որ երեխայի շարժողական ռեժիմի հետևողական կազմակերպումը պահանջում է անհատական մոտեցում և մասնագիտական գնահատում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուժական ֆիզիկական կուլտուրայի, մանկական վերականգնողական բժշկության, ֆիզիկական դաստիարակության և հենաշարժական համակարգի զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները՝ նախադպրոցականների շարժողական առողջության պահպանման և ֆունկցիոնալ հնարավորությունների բարելավման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային կետերում տեղայնացված մի քանի մասնիկներից կազմված համակարգերի թերմոդինամիկական և օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նանոմետրային չափերի սահմանափակ տարածության մեջ լիցքավորված մասնիկների քվանտային վարքն է, որտեղ տարածական սահմանափակումը և մասնիկների փոխազդեցությունը կարող են էականորեն փոփոխել համակարգի էներգետիկ կառուցվածքն ու ֆիզիկական բնութագրերը։ Քննվում են էլեկտրոնների, խոռոչների և դրանցից ձևավորվող բազմամասնիկային վիճակների էներգետիկ մակարդակները՝ հաշվի առնելով քվանտային սահմանափակման, միջմասնիկային փոխազդեցությունների և համակարգի երկրաչափական պարամետրերի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջերմաստիճանի փոփոխության պայմաններում համակարգի վիճակագրական և թերմոդինամիկական վարքին՝ դիտարկելով էներգիայի, ազատ էներգիայի, ջերմունակության, էնտրոպիայի և հարակից բնութագրերի փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում է, թե մասնիկների թվի, փոխազդեցության ուժգնության և քվանտային կետի չափերի փոփոխությունն ինչպես կարող է անդրադառնալ համակարգի հավասարակշռային հատկությունների վրա։ Օպտիկական բնութագրերի վերլուծության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում էներգետիկ մակարդակների միջև թույլատրելի անցումներին, լույսի կլանման և ճառագայթման գործընթացներին, ինչպես նաև սպեկտրային առանձնահատկությունների կախվածությանը համակարգի կառուցվածքային և ֆիզիկական պարամետրերից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բազմամասնիկային փոխազդեցությունների դերը օպտիկական արձագանքի ձևավորման մեջ, քանի որ դրանց ազդեցությամբ կարող են փոփոխվել անցումների էներգիաները և համապատասխան սպեկտրային բնութագրերը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի և թվային մոդելավորման մեթոդներ՝ համակարգի սեփական վիճակների ու դիտարկվող ֆիզիկական մեծությունների հաշվարկման նպատակով։ Տարբեր պարամետրերի համար ստացված արդյունքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քվանտային կետերի ֆիզիկական հատկությունների կառավարման հիմնական օրինաչափությունները։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը հիմնարար նշանակությունից բացի հետաքրքրություն է ներկայացնում նանոէլեկտրոնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և քվանտային տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քվանտային մեխանիկայի, նանոֆիզիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի և կիսահաղորդչային օպտիկայի մոտեցումները՝ սահմանափակ չափայնությամբ բազմամասնիկային համակարգերի ֆիզիկական բնույթն առավել ամբողջական բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հայ և իրանական ժողովուրդների միջև պատմականորեն ձևավորված մշակութային փոխառնչությունների շարունակականության և ժամանակակից փուլում դրանց դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկու հարևան ժողովուրդների բազմադարյա շփումների արդյունքում ձևավորված պատմական հիշողությունը, մշակութային փոխազդեցությունը, լեզվական ու գրական առնչությունները, արվեստի տարբեր ոլորտներում նկատվող ընդհանրություններն ու փոխազդեցությունները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրներն են։ Քննվում են հայ-իրանական հարաբերությունների պատմական նախադրյալները՝ դրանք դիտարկելով որպես արդի մշակութային համագործակցության ձևավորման կարևոր հիմք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական կապերին, թարգմանական գործունեությանը, գիտական ու կրթական շփումներին, մշակութային միջոցառումներին և երկու ժողովուրդների մշակութային արժեքների փոխադարձ ճանաչման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում է նաև Իրանի հայկական համայնքի նշանակությունը՝ որպես հայկական և իրանական մշակութային միջավայրերի միջև պատմականորեն ձևավորված կապող օղակ։ Հայկական եկեղեցիները, պատմաճարտարապետական հուշարձանները, ձեռագրային և տպագիր ժառանգությունը, համայնքային կրթական ու մշակութային հաստատությունները դիտարկվում են մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական փոխազդեցությունների և փոխառությունների ուսումնասիրությունը, որոնք արտացոլում են ժողովուրդների երկարատև շփումների տարբեր ժամանակաշրջանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ավանդույթների և կենցաղային մշակույթի ոլորտներում առկա պատմամշակութային առնչություններին։ Ժամանակակից փուլում փոխհարաբերությունները դիտարկվում են գիտաժողովների, ցուցահանդեսների, հրատարակությունների, թարգմանությունների, կրթական ծրագրերի և մշակութային երկխոսության այլ ձևերի տեսանկյունից՝ առանց դրանք մեկուսացնելու պատմական զարգացման ընդհանուր ընթացքից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են անցյալի մշակութային շփումները վերաիմաստավորվում նոր պայմաններում և ինչ դեր ունեն պատմական ժառանգությունն ու փոխադարձ մշակութային ճանաչողությունը երկու հասարակությունների միջև կապերի պահպանման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմագիտության, մշակութաբանության, իրանագիտության և հայագիտության մոտեցումները՝ հայ-իրանական մշակութային փոխհարաբերությունների պատմական հիմքերն ու ժամանակակից դրսևորումները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը պատմամշակութային բնույթի ուսումնասիրություն է, որը բազմակողմանի պատկերացում է տալիս հայ ժողովրդի պատմական անցյալի, մշակութային ժառանգության, բնական միջավայրի և աշխարհագրական առանձնահատկությունների մասին։ Նյութը կառուցված է առանձին ակնարկների սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով տարբեր տեսանկյուններից ներկայացնել հայկական պատմական և մշակութային իրականությունը։ Ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին, ժողովրդի պատմական հիշողությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված մշակութային արժեքներին։ Պատմական նյութը համադրվում է երկրի բնության և աշխարհագրության նկարագրությունների հետ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է պատկերացում կազմել այն բնական միջավայրի մասին, որտեղ դարերի ընթացքում զարգացել են հայկական բնակավայրերը, տնտեսական կյանքը և մշակույթը։ Առանձին նշանակություն է տրվում լեռնային բնապատկերին, բնական պայմաններին, բնակավայրերի տարածական առանձնահատկություններին և մարդու ու բնության փոխհարաբերություններին։ Մշակութային հատվածներում կարող են ներկայացվել հայկական ճարտարապետությունը, եկեղեցական և աշխարհիկ հուշարձանները, գրականությունը, արվեստը, ժողովրդական ավանդույթները, կենցաղը և հոգևոր ժառանգության տարբեր դրսևորումները։ Այս բաղադրիչների համադրումը նպաստում է հայ ժողովրդի մշակութային ինքնության ձևավորման պատմական պայմանների և դրա շարունակականության ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութական և ոչ նյութական ժառանգության փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, թե պատմական իրադարձությունները, աշխարհագրական միջավայրը և հասարակական կյանքն ինչպես են արտացոլվել մշակութային ստեղծագործության մեջ։ Ակնարկային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս աշխատությունը դիտարկել նաև որպես ճանաչողական աղբյուր այն ընթերցողների համար, որոնք ցանկանում են ընդհանուր պատկերացում ստանալ Հայաստանի և հայ ժողովրդի մասին՝ առանց սահմանափակվելու պատմության կամ մշակույթի միայն մեկ ոլորտով։ Պատմության, աշխարհագրության, ազգագրության և մշակութաբանության նյութերի համադրումը ստեղծում է ամբողջական պատկեր, որտեղ երկիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես պատմական հիշողության և բազմաշերտ մշակութային ժառանգության միջավայր։

Աշխատությունը նվիրված է գերբարձր հաճախականությունների տիրույթում գործող դյուրակիր ռադիոլոկացիոն համակարգի նախագծման և դրա կենսաբժշկական կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոչ կոնտակտային ռադիոալիքային չափումների սկզբունքներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գրանցել մարդու մարմնի մակերևույթի շատ փոքր շարժումները և դրանց հետ կապված ֆիզիոլոգիական ազդանշանները՝ առանց մարմնին անմիջականորեն ամրացվող տվիչների կիրառման։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքային հիմնական հանգույցները, հաղորդվող և ընդունվող ազդանշանների ձևավորման առանձնահատկությունները, ալեհավաքային համակարգի դերը, անդրադարձած ռադիոալիքների մշակումը և կենսաբանական շարժումներով պայմանավորված օգտակար բաղադրիչների առանձնացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դյուրակիր սարքի փոքր չափերի, էներգաարդյունավետության, չափումների կայունության և տարբեր միջավայրերում օգտագործման հնարավորության համատեղ ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են շնչառական շարժումների, սրտային գործունեության հետ կապված մարմնի միկրոշարժումների և այլ ֆիզիոլոգիական երևույթների ոչ կոնտակտային հայտնաբերման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օգտակար կենսաբժշկական ազդանշանների առանձնացումը շարժումներից, արտաքին էլեկտրամագնիսական ազդեցություններից և չափման համակարգի սեփական աղմուկներից առաջացող խանգարումներից։ Դիտարկվում են ազդանշանների թվային մշակման, հաճախականային և ժամանակային վերլուծության ու չափման արդյունքների կայունացման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել համակարգի տեսական մոդելավորումը, առանձին էլեկտրոնային հանգույցների նախագծումը և փորձարարական գնահատումը՝ որոշելու սարքի զգայունությունը, չափման կրկնելիությունը և կենսաբժշկական ազդանշանների գրանցման հնարավորությունները։ Դյուրակիր կառուցվածքը նման համակարգերի համար կարևոր է շարժական մոնիթորինգի, հեռավար դիտարկման և այնպիսի իրավիճակների տեսանկյունից, որտեղ կոնտակտային տվիչների կիրառումը նպատակահարմար չէ։ Միաժամանակ կենսաբժշկական կիրառման համար կարևոր են չափումների անվտանգությունը, արդյունքների արժանահավատությունը և համապատասխան բժշկական մեթոդների հետ ստացված տվյալների համադրելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռադիոֆիզիկայի, ռադիոլոկացիայի, էլեկտրոնիկայի, թվային ազդանշանների մշակման և կենսաբժշկական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ ոչ կոնտակտային ֆիզիոլոգիական մոնիթորինգի համար կոմպակտ տեխնիկական համակարգերի զարգացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է լյարդում ճարպային փոփոխությունների և սրտանոթային համակարգի ախտաբանական գործընթացների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը սրտամկանի սուր ինֆարկտ ունեցող հիվանդների շրջանում։ Հետազոտության կենտրոնում նյութափոխանակային, բորբոքային և անոթային այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով լյարդի ճարպային ախտահարումը կարող է կապված լինել սրտանոթային ռիսկի ձևավորման և հիվանդության կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունների հետ։ Քննվում է լյարդային նյութափոխանակության խանգարումների կապը ինսուլինային դիմադրության, լիպիդային փոխանակության փոփոխությունների, համակարգային բորբոքման, օքսիդատիվ սթրեսի և անոթային պատի ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե լյարդի ճարպային փոփոխությունների առկայությունը որքանով կարող է հանդես գալ որպես ընդհանուր սրտանոթային և նյութափոխանակային ռիսկի ցուցիչ՝ ավանդական ռիսկային գործոնների հետ համակցված։ Ուսումնասիրվում են հիվանդների կլինիկական, կենսաքիմիական և գործիքային հետազոտությունների տվյալների հնարավոր փոխկապակցվածությունները՝ գնահատելու լյարդի վիճակի և սրտանոթային ախտահարման արտահայտվածության միջև առկա հարաբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աթերոգեն լիպիդային փոփոխությունների, ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարումների և բորբոքային ցուցանիշների դերի գնահատումը՝ որպես երկու ախտաբանական գործընթացները կապող հնարավոր մեխանիզմներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել լյարդի ճարպային ախտահարում ունեցող և չունեցող հիվանդների տարբեր կլինիկական ու լաբորատոր բնութագրերը՝ սրտանոթային ռիսկի կառուցվածքում հնարավոր տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուղեկցող նյութափոխանակային խանգարումների նշանակությանը և հիվանդի ընդհանուր ռիսկային պրոֆիլի համալիր գնահատման անհրաժեշտությանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լյարդային և սրտանոթային փոփոխությունները դիտարկել ոչ թե որպես միմյանցից ամբողջությամբ անկախ երևույթներ, այլ որպես նյութափոխանակային և համակարգային գործընթացներով փոխկապակցված վիճակներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սրտաբանության, լյարդաբանության, ներքին հիվանդությունների և նյութափոխանակային բժշկության մոտեցումները՝ սրտամկանի սուր ինֆարկտ ունեցող հիվանդների սրտանոթային ռիսկերի ձևավորման մեջ լյարդի ճարպային ախտահարման պաթոգենետիկ և կլինիկական նշանակությունը գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հայ հասարակական և քաղաքական մտքի պատմական զարգացման շրջանակում հանրային կառավարման վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման, դրանց գաղափարական հիմքերի և հիմնական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կառավարման, իշխանության, պետության, հասարակական կարգի, իրավունքի, պատասխանատվության և հանրային բարօրության վերաբերյալ այն գաղափարներն են, որոնք արտահայտվել են հայկական պատմափիլիսոփայական, իրավական, եկեղեցական և հասարակական մտքի տարբեր աղբյուրներում։ Քննվում է, թե պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ընկալվել իշխանության նպատակները, կառավարչի պարտականությունները, հասարակության և իշխանության փոխհարաբերությունները, արդարության ու օրինականության պահանջները և հանրային շահի ապահովման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառավարման բարոյական ու իրավական հիմքերին՝ բացահայտելով պատասխանատվության, արդարադատության, հասարակական համերաշխության և իշխանության սահմանափակման վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումները։ Ուսումնասիրվում են պետականության, ինքնակառավարման և հասարակական կազմակերպման մասին գաղափարների զարգացումները՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան պատմական ու մշակութային միջավայրում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմագրական և իրավական ժառանգության վերլուծությունը, քանի որ այդ աղբյուրներում կառավարման խնդիրները հաճախ ներկայացվում են հասարակական կայունության, իրավակարգի, պաշտպանության, հարկային հարաբերությունների, համայնքային կյանքի և իշխանավորի վարքագծի վերաբերյալ դատողությունների միջոցով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հոգևոր և աշխարհիկ իշխանությունների փոխհարաբերություններին ու դրանց դերին հասարակական կյանքի կազմակերպման մեջ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառավարչական գաղափարների շարունակականությունն ու փոփոխությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմական փորձը, պետականության տարբեր ձևերը և հասարակական արժեքները նպաստել կառավարման վերաբերյալ ինքնատիպ մտքի ձևավորմանը։ Միաժամանակ հին և միջնադարյան գաղափարները դիտարկվում են իրենց ժամանակի պայմաններում՝ խուսափելով ժամանակակից հանրային կառավարման հասկացությունների մեխանիկական տեղափոխումից պատմական իրականություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային կառավարման տեսության, քաղաքական մտքի պատմության, իրավունքի պատմության և հայագիտության մոտեցումները՝ հայ կառավարչական մտքի սկզբնավորման ու զարգացման գաղափարական ժառանգությունը համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի մեքենայացված բերքահավաքի արդյունավետության բարձրացմանը՝ հողային զանգվածից պալարների առավել ամբողջական առանձնացում ապահովող մեքենայի կառուցվածքի կատարելագործման և դրա հիմնական բանող օրգանի պարամետրերի գիտական հիմնավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում բերքահավաքի ընթացքում կարտոֆիլահանի, հողի, բուսական մնացորդների և պալարների փոխազդեցության մեխանիկական ու տեխնոլոգիական օրինաչափություններն են։ Քննվում են գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների աշխատանքի առանձնահատկությունները, զտման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և այն կառուցվածքային սահմանափակումները, որոնք կարող են հանգեցնել հողային խառնուրդների ոչ բավարար հեռացման, բերքի կորստի կամ պալարների վնասման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանող օրգանի կառուցվածքի ընտրությանը և այնպիսի պարամետրերի հիմնավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն քայքայել ու զտել հողային զանգվածը՝ միաժամանակ նվազեցնելով հավաքվող բերքի մեխանիկական վնասվածքների հավանականությունը։ Ուսումնասիրվում են մեքենայի աշխատանքային արագության, բանող օրգանների շարժման բնութագրերի, երկրաչափական չափերի և հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոխադարձ կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացի տեսական նկարագրությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել պալարների և հողային մասնիկների շարժման առանձնահատկությունները մեքենայի աշխատանքային հատվածներում և ընտրել համապատասխան կառուցվածքային լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, մեքենայի փորձարարական փորձարկումները և ստացված ցուցանիշների համեմատական գնահատումը՝ որոշելու զտման աստիճանը, բերքի կորուստները, պալարների վնասվածությունը, արտադրողականությունը և էներգատարությունը։ Առանձին նշանակություն ունի մեքենայի աշխատանքի հարմարեցումը տարբեր հողային և արտադրական պայմաններին, քանի որ հողի խոնավությունը, խտությունը և կառուցվածքը կարող են էականորեն ազդել բերքահավաքի տեխնոլոգիական ընթացքի վրա։ Կառուցվածքային և կինեմատիկական պարամետրերի օպտիմալ ընտրությունը դիտարկվում է որպես մեքենայի հուսալիության, արտադրողականության և ագրոտեխնիկական պահանջներին համապատասխանության ապահովման կարևոր նախապայման։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեքենաների տեսության և կարտոֆիլի բերքահավաքի մեքենայացման մոտեցումները՝ ավելի արդյունավետ և բարձր զտման ունակությամբ տեխնիկական միջոցների մշակման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է բյուրեղային միջավայրերում ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը այն պայմաններում, երբ բյուրեղի կամ ճառագայթման համակարգի վրա գործում են արտաքին ֆիզիկական ազդակներ։ Հետազոտության կենտրոնում դիֆրակցված փնջերի ինտենսիվության, տարածական բաշխման, ուղղության, սպեկտրային և այլ բնութագրերի փոփոխություններն են՝ պայմանավորված բյուրեղային ցանցի կառուցվածքի և արտաքին ազդեցությունների փոխազդեցությամբ։ Քննվում են ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի ֆիզիկական հիմքերը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բյուրեղի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունները կարող են արտահայտվել գրանցվող դիֆրակցիոն պատկերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մեխանիկական, ջերմային, էլեկտրական կամ այլ արտաքին ազդեցությունների հետևանքով բյուրեղային ցանցում առաջացող դեֆորմացիաների և կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությանը դիֆրակցված ճառագայթների պարամետրերի վրա։ Ուսումնասիրվում է արտաքին ազդակի բնույթի և ուժգնության ու դիֆրակցիոն բնութագրերի միջև կապը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ճառագայթային դաշտի փոփոխությունների հիմնական օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դիֆրակցված փնջերի ինտենսիվության վերաբաշխման, անդրադարձման պայմանների փոփոխության և բյուրեղի կառուցվածքային անհամասեռությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ռենտգենյան դիֆրակցիայի կինեմատիկական և դինամիկական տեսությունների մոտեցումները՝ կախված ուսումնասիրվող բյուրեղային համակարգի և փորձարարական պայմանների առանձնահատկություններից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև փորձարարական արդյունքների և տեսական մոդելների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիֆրակցիոն պատկերի զգայունությունը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ոչ միայն բյուրեղների հիմնարար ֆիզիկայի համար, այլև նյութերի կառուցվածքային վիճակի ոչ քայքայիչ ախտորոշման և արտաքին պայմաններում դրանց փոփոխությունների գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռենտգենյան օպտիկայի, բյուրեղագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և դիֆրակցիայի տեսության մոտեցումները՝ արտաքին ազդակների պայմաններում բյուրեղային համակարգերի կառուցվածքային ու ֆիզիկական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է անիզոտրոպ մեխանիկական հատկություններ ունեցող կիսահարթության լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը, երբ միջավայրը թուլացված է ուղղաձիգ ճեղքով, իսկ նրա եզրի վրա գործում են դրոշմների միջոցով փոխանցվող արտաքին ազդեցություններ։ Հետազոտության կենտրոնում առաձգականության տեսության և քայքայման մեխանիկայի այն խնդիրներն են, որոնք կապված են նյութի ուղղություններից կախված մեխանիկական հատկությունների, ճեղքի առկայության և տեղային կոնտակտային բեռնավորման միաժամանակյա ազդեցության հետ։ Քննվում է լարումների և տեղաշարժերի բաշխումը կիսահարթության տարբեր հատվածներում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ճեղքի ծայրամասին, որտեղ կարող է առաջանալ լարումների զգալի կենտրոնացում։ Ուսումնասիրվում է օրթոտրոպ նյութի առաձգական բնութագրերի ազդեցությունը դեֆորմացիոն դաշտի ձևավորման վրա և պարզաբանվում է, թե նյութի կառուցվածքային ուղղվածությունը ինչպես կարող է փոփոխել արտաքին բեռնավորման փոխանցման օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դրոշմների և կիսահարթության եզրի կոնտակտային փոխազդեցության մաթեմատիկական նկարագրությունը, ինչպես նաև դրոշմների դիրքի, փոխադարձ հեռավորության և կիրառվող ազդեցությունների բնույթի հնարավոր նշանակությունը լարվածային դաշտի համար։ Խնդրի լուծման ընթացքում կարող են կիրառվել առաձգականության տեսության հավասարումներ, եզրային պայմանների ձևակերպումներ, ինտեգրալ հավասարումների մեթոդներ և անալիտիկ կամ թվային հաշվարկային մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճեղքի շրջակայքում լարումների ինտենսիվության գնահատումը, քանի որ այդ ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս բնութագրելու ճեղքի հետագա զարգացման և կառուցվածքային տարրի ամրության հետ կապված մեխանիկական պայմանները։ Տարբեր պարամետրերի փոփոխության համեմատական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել նյութի անիզոտրոպության, ճեղքի երկրաչափության և եզրային բեռնավորման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կոմպոզիտային, շերտավոր և ուղղորդված կառուցվածք ունեցող նյութերից պատրաստված տարրերի ամրության ու հուսալիության գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, կոնտակտային մեխանիկայի և քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները՝ արատներ պարունակող օրթոտրոպ միջավայրերի մեխանիկական վարքի օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության ուսումնասիրության կրոնագիտական ուղղություններին և պատմական իրադարձությունների մեջ կրոնական գործոնի դերի վերլուծության տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում կրոնական ինքնության, ազգային պատկանելության, հասարակական հարաբերությունների և քաղաքական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, որ կրոնական գործոնը պատմական վերլուծության մեջ չի կարող դիտարկվել մեկուսացված սոցիալական, էթնիկական, քաղաքական և գաղափարական պայմաններից։ Քննվում են կրոնական համայնքների կարգավիճակի, քրիստոնեական ինքնության, եկեղեցական հաստատությունների և հոգևոր մշակույթի նշանակությունը հայ բնակչության հասարակական կյանքի ու ինքնության պահպանման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն մեթոդաբանական հարցին, թե ինչպես կարելի է տարբերակել կրոնական շարժառիթները քաղաքական, ազգային և սոցիալական գործոններից՝ խուսափելով պատմական բարդ գործընթացները մեկ պատճառի վերագրելուց։ Ուսումնասիրվում են կրոնական հռետորաբանության, ինքնության սահմանազատման, կրոնափոխության, եկեղեցական կառույցների նկատմամբ քաղաքականության և հոգևոր-մշակութային ժառանգության ճակատագրի հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սկզբնաղբյուրների քննադատական օգտագործումը՝ եկեղեցական փաստաթղթերի, վկայությունների, հուշագրությունների, դիվանագիտական նյութերի և ժամանակաշրջանի այլ գրավոր աղբյուրների համադրման միջոցով։ Կրոնագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև ողբերգական պատմական փորձի հետագա ընկալումը կրոնական հիշողության, համայնքային ինքնության, հիշատակի ծեսերի և հոգևոր մշակույթի շրջանակներում։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր քրիստոնեական եկեղեցիների և կրոնական կազմակերպությունների արձագանքների ուսումնասիրման նշանակությանը՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան պատմական միջավայրի և աղբյուրագիտական սահմանափակումների համատեքստում։ Հետազոտությունը կարևորում է պատմագիտության, կրոնագիտության, աստվածաբանության, սոցիոլոգիայի և մշակութային հիշողության ուսումնասիրությունների միջև միջգիտակարգային կապը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպատակ ունի համակարգելու կրոնական բաղադրիչի ուսումնասիրման հիմնական խնդիրները և ցույց տալու, թե կրոնագիտական վերլուծությունը ինչպես կարող է լրացնել պատմական հետազոտությունը՝ նպաստելով ցեղասպանության պատճառների, հետևանքների, հիշողության և հայ հասարակության հոգևոր-մշակութային փորձառության առավել բազմակողմանի ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Ուիլյամ Շեքսպիրի դրամատուրգիական լեզվում բառակազմական միջոցների գործառական, գործաբանական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով բառերի կառուցվածքային փոփոխությունը, նոր բառերի ստեղծումը և արդեն գոյություն ունեցող միավորների վերաիմաստավորումը մասնակցում են կերպարների խոսքի ձևավորմանը, հաղորդակցական նպատակների արտահայտմանը և դրամատիկական իրավիճակների ստեղծմանը։ Քննվում են ածանցումը, բառաբարդումը, փոխակարգումը և անգլերենի բառակազմական համակարգին բնորոշ այլ միջոցներ՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն դրանց կառուցվածքին, այլև կոնկրետ խոսքային միջավայրում ձեռք բերած նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում հեղինակային նորակազմություններին և բառային ստեղծագործականությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է դառնում արտահայտել կերպարների հուզական վիճակը, վերաբերմունքը, գնահատականը, հեգնանքը, հակադրությունը կամ խոսքային անհատականությունը։ Գործաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե բառակազմական ընտրությունն ինչպես է պայմանավորված խոսողի նպատակով, հաղորդակցական իրավիճակով, զրուցակիցների փոխհարաբերություններով և դրամատիկական համատեքստով։ Ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նման լեզվական միավորների դերը արտահայտչականության, պատկերավորության, հումորային կամ երգիծական ազդեցության և կերպարային խոսքի տարբերակման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սոցիալական դիրքի, մասնագիտական պատկանելության և խոսքային վարքագծի արտացոլումը կերպարների բառապաշարում, քանի որ տարբեր բառակազմական ձևերի ընտրությունը կարող է ծառայել նաև նրանց անհատականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ժանրերի պիեսների համեմատություն՝ բացահայտելով բառակազմական միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները ողբերգական, կատակերգական և պատմական դրամատուրգիական համատեքստերում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լեզվական ձևի և գեղարվեստական իմաստի փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, որ բառակազմությունը գրական տեքստում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես բառապաշարի հարստացման եղանակ, այլև որպես հեղինակային ոճի կառուցման կարևոր գործիք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառակազմության տեսության, գործաբանության, լեզվաոճագիտության և գրական տեքստի լեզվաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելու դրամատուրգիական խոսքում բառային կառուցվածքի հաղորդակցական և գեղարվեստական ներուժը։

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական տեղեկատու է, որը համակարգված ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականությունը՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին և մասնագետներին հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական հրատարակչական արտադրանքին։ Նյութերի շրջանակը կարող է ընդգրկել մշակույթի ընդհանուր հարցերին, մշակութային քաղաքականությանը, արվեստի պատմությանն ու տեսությանը, կերպարվեստին, գեղանկարչությանը, քանդակագործությանը, գրաֆիկային, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, պարարվեստին, ժողովրդական ստեղծագործությանը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստին, թանգարանային և գրադարանային գործունեությանը վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ տպագիր հրապարակումներ։ Մատենագիտական նյութերի թեմատիկ դասավորությունը նպաստում է անհրաժեշտ տեղեկատվության արագ հայտնաբերմանը և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրողին պատկերացում կազմելու հետաքրքրող բնագավառում նոր լույս տեսած աշխատությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրատարակության ընթացիկ բնույթը, քանի որ այն նպատակ ունի ոչ միայն ամփոփելու արդեն ձևավորված գրական ժառանգությունը, այլև պարբերաբար արձանագրելու նոր հրապարակումները՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության շարունակական մատենագիտական պատկերը։ Տեղեկատուն կարող է օգտագործվել գրադարանային-տեղեկատվական սպասարկման, թեմատիկ մատենագիտական ցանկերի կազմման, գիտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների նախնական որոնման, գրականության համալրման և մասնագիտական իրազեկման նպատակներով։ Այն օգտակար է արվեստաբանների, մշակութաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, կինոգետների, գրադարանավարների, մատենագետների, դասախոսների, ուսանողների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների համար։ Մատենագիտական գրառումների կուտակումը նաև պատմական արժեք է ձեռք բերում, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտական ու մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին, առանձին թեմաների ակտիվացմանը և հրատարակչական գործունեության զարգացման միտումներին։ Այդպիսով տեղեկատուն կատարում է տեղեկատվական, որոնողական, հաշվառման և պատմամատենագիտական գործառույթներ՝ նպաստելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գրականության համակարգմանը, պահպանմանը և արդյունավետ օգտագործմանը։

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել ՀՍՍՀ մշակութային և գեղարվեստական կյանքի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականությունը։ Այն նախատեսված է մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի ոլորտների աշխատողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և թեմատիկ գրականություն որոնող ընթերցողների համար։ Նյութերը կարող են ընդգրկել մշակույթի պատմությանը և տեսությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, պարարվեստին, ժողովրդական ստեղծագործությանը, կիրառական արվեստին, թանգարանային և գրադարանային գործին, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ ու այլ տպագիր նյութեր։ Մատենագիտական գրառումների համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում հրապարակվող մասնագիտական գրականության ընթացքին և արագ կողմնորոշվելու անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման մեջ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյութերի թեմատիկ դասակարգումը, որի շնորհիվ տարբեր բնագավառների վերաբերյալ տեղեկատվությունը ներկայացվում է տրամաբանական և գործնական օգտագործման համար հարմար կառուցվածքով։ Նման տեղեկատուն ոչ միայն օժանդակում է կոնկրետ հրապարակումների հայտնաբերմանը, այլև ընդհանուր պատկերացում է տալիս մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունների, ուսումնասիրվող թեմաների և մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակի մասին։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր մատենագիտական որոնումների, թեմատիկ ցանկերի կազմման, գիտահետազոտական աշխատանքի նախապատրաստման և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման համար։ Ընթացիկ բնույթը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս պարբերաբար արձանագրելու նոր լույս տեսած նյութերը և ապահովելու մասնագիտական հանրության իրազեկվածությունը համապատասխան գրականության վերաբերյալ։ Միաժամանակ նման մատենագիտական հրատարակությունների հաջորդական թողարկումները պատմական տեսանկյունից արժեքավոր նյութ են ստեղծում՝ հնարավորություն տալով հետագայում ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի, արվեստագիտական մտքի և հրատարակչական գործունեության զարգացումը։ Այսպիսով, հրատարակությունը համատեղում է տեղեկատվական, որոնողական, գիտամատենագիտական և պատմամշակութային գործառույթները՝ նպաստելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գրականության համակարգված հաշվառմանը և արդյունավետ օգտագործմանը։