Готовые материалы

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անշարժ գույքի շուկայի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով շուկայի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, կառավարման մեխանիզմները, պետական կարգավորման ազդեցությունը և ոլորտում առկա հիմնական մարտահրավերները։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են անշարժ գույքի շուկայի մասնակիցների փոխհարաբերությունները, գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքի, գործարքների գրանցման, գնահատման, հարկման և օգտագործման հետ կապված գործընթացները, ինչպես նաև շուկայի արդյունավետ գործունեության համար անհրաժեշտ իրավական, տնտեսական և կազմակերպական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անշարժ գույքի շուկայի կառավարման պետական և մասնավոր գործիքների փոխկապակցվածությանը, շուկայական պահանջարկի և առաջարկի հավասարակշռությանը, գների ձևավորման վրա ազդող գործոններին և շուկայի տեղեկատվական թափանցիկության ապահովմանը։ Քննարկվում են նաև շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրները, որոնց շարքում կարող են լինել կառավարման մեխանիզմների անկատարությունը, տեղեկատվության ոչ լիարժեք հասանելիությունը, տարածքային զարգացման անհավասարությունները, քաղաքաշինական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպման անհրաժեշտությունը և անշարժ գույքի գործարքների ֆինանսավորման հետ կապված սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարևորում է ժամանակակից կառավարման մոտեցումների կիրառումը, անշարժ գույքի շուկայի տվյալների համակարգված հավաքագրումն ու վերլուծությունը, թվային գործիքների զարգացումը և պետական կարգավորման արդյունավետության բարձրացումը։ Միաժամանակ դիտարկվում է անշարժ գույքի շուկայի դերը երկրի տնտեսական զարգացման, ներդրումային ակտիվության, քաղաքային և տարածքային զարգացման, բնակարանային ապահովվածության և ֆինանսական կայունության գործընթացներում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, անշարժ գույքի ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման և քաղաքաշինության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի անշարժ գույքի շուկայի կառավարման առկա խնդիրների և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունների վերաբերյալ։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության մրցունակության բարձրացման գործընթացում առկա ֆինանսական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն հիմնական ֆինանսատնտեսական գործոնները, որոնք ազդում են երկրի տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության, արտադրողականության, ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության և միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքերի ամրապնդման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների սահմանափակությանը, վարկային ռեսուրսների հասանելիությանը, տոկոսադրույքների ազդեցությանը, ներդրումների խթանման անհրաժեշտությանը և ֆինանսական շուկայի զարգացման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարևորում է նաև պետական ֆինանսական քաղաքականության դերը մրցունակության ձևավորման գործում՝ անդրադառնալով հարկաբյուջետային քաղաքականությանը, պետական աջակցության մեխանիզմներին, ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորմանը և մասնավոր հատվածի համար բարենպաստ ֆինանսական միջավայրի ստեղծմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը, քանի որ դրանց համար ֆինանսական միջոցների հասանելիությունը կարևոր նախապայման է արտադրության ընդլայնման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, նորարարության և արտահանման ներուժի զարգացման համար։ Աշխատության մեջ շեշտադրվում է նաև երկարաժամկետ ֆինանսավորման կարևորությունը, քանի որ կայուն մրցունակության ապահովումը պահանջում է ոչ միայն ընթացիկ գործունեության ֆինանսավորում, այլև կապիտալ ներդրումներ, արտադրական հզորությունների արդիականացում և բարձր արտադրողականություն ապահովող տեխնոլոգիական վերազինում։ Այս համատեքստում ֆինանսական համակարգի զարգացման խնդիրները դիտարկվում են տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների հետ փոխկապակցված՝ հաշվի առնելով այն անհրաժեշտությունը, որ ֆինանսական ռեսուրսները ուղղվեն առավել բարձր ավելացված արժեք ստեղծող, նորարարական և արտահանման ներուժ ունեցող ոլորտներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսների մասնագետներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին և ուսանողներին, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանի տնտեսական մրցունակության ֆինանսական հիմքերի, առկա սահմանափակումների և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների վերաբերյալ։

Այս աշխատությունը նվիրված է լապարոսկոպիկ խոլեցիստէկտոմիայի ընթացքում լապարոտոմիկ կոնվերսիայի անհրաժեշտությանը, պատճառներին, ռիսկի գործոններին և կլինիկական նշանակությանը։ Այն մանրամասն անդրադառնում է այն իրավիճակներին, երբ նվազ ինվազիվ լապարոսկոպիկ միջամտությունը տեխնիկական կամ անվտանգության նկատառումներով հնարավոր կամ նպատակահարմար չի լինում շարունակել, և անհրաժեշտ է անցնել բաց վիրահատության։ Ներկայացվում են կոնվերսիայի առավել հաճախ հանդիպող պատճառները, այդ թվում՝ արտահայտված բորբոքային փոփոխությունները, անատոմիական կառուցվածքների ոչ հստակ տարբերակումը, լեղապարկի և շրջակա հյուսվածքների սերտ կպումները, արյունահոսությունը, լեղուղիների վնասման վտանգը, ինչպես նաև վիրաբուժական դաշտի սահմանափակ տեսանելիությունը։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ լապարոտոմիկ կոնվերսիան ինքնին չպետք է դիտարկվի որպես վիրահատության ձախողում, այլ որպես հիվանդի անվտանգության ապահովման նպատակով ընդունվող հիմնավորված վիրաբուժական որոշում։ Քննարկվում են նաև հիվանդի նախավիրահատական գնահատումը, հնարավոր բարդությունների կանխատեսումը, վիրաբույժի կողմից որոշման կայացման չափանիշները և այն գործոնները, որոնք կարող են բարձրացնել կոնվերսիայի հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վիրահատության ընթացքում առաջացող դժվարությունների վաղ ճանաչմանը և դրանց ժամանակին կառավարմանը, քանի որ ճիշտ պահին լապարոսկոպիկ եղանակից բաց վիրահատության անցնելը կարող է նվազեցնել լուրջ բարդությունների, հատկապես լեղուղիների վնասման և չվերահսկվող արյունահոսության վտանգը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ընդհանուր վիրաբույժների, վիրաբուժության մասնագիտացողների, բժշկական ուսանողների և լապարոսկոպիկ վիրաբուժությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ որպես լապարոսկոպիկ խոլեցիստէկտոմիայի ընթացքում դժվարությունների գնահատման, վիրաբուժական մարտավարության ընտրության և հիվանդի անվտանգության ապահովման վերաբերյալ մասնագիտական տեղեկատվական աղբյուր։

Աշխատությունը նվիրված է ադենազա ֆերմենտի ուսումնասիրությանը համեմատական-էվոլյուցիոն տեսանկյունից՝ տարբեր օրգանիզմներում դրա կառուցվածքային, կենսաքիմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Քննարկվում են ֆերմենտի կատալիտիկ հատկությունները, ակտիվ կենտրոնի կառուցվածքը, սուբստրատի հետ փոխազդեցությունը, ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները տարբեր կենսաբանական խմբերում և այդ հատկանիշների հնարավոր կապը օրգանիզմների էվոլյուցիոն առանձնահատկությունների հետ։ Կարող են համեմատվել ադենազայի մոլեկուլային ձևերը, ամինաթթվային կազմի և կառուցվածքի տարբերությունները, ֆերմենտի ակտիվության վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև պահպանված և փոփոխված հատվածները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տարբեր տեսակների միջև ֆերմենտի հոմոլոգիայի, կառուցվածք–ֆունկցիա կապի և էվոլյուցիոն պահպանվածության ուսումնասիրությանը։ Նման հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու ֆերմենտների ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունները, նյութափոխանակային գործընթացների էվոլյուցիան և տարբեր օրգանիզմների կենսաքիմիական համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։

Աշխատությունը նվիրված է բջջային թաղանթների հարակից տարածություններում առաջացող տեղային էլեկտրաստատիկ դաշտերի և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը մեմբրանային տրանսպորտի գործընթացների վրա։ Քննարկվում են թաղանթի էլեկտրական հատկությունները, լիցքավորված մասնիկների փոխազդեցությունը էլեկտրական դաշտերի հետ, իոնների և այլ նյութերի տեղափոխումը թաղանթով, ինչպես նաև այդ գործընթացների կապը մեմբրանային պոտենցիալի և էլեկտրաքիմիական գրադիենտների հետ։ Կարող են ուսումնասիրվել տեղային դաշտերի առաջացման մեխանիզմները, դրանց տարածական բաշխումը և փոփոխությունը տարբեր ֆիզիոլոգիական պայմաններում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը իոնային ալիքների, փոխադրիչների և պոմպերի աշխատանքի վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպես կարող են թաղանթի մակերեսին ձևավորվող էլեկտրաստատիկ փոխազդեցությունները կարգավորել նյութերի ընտրողական տեղափոխումը և ազդել բջջի ներքին միջավայրի կայունության պահպանման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել մեմբրանային տրանսպորտի ֆիզիկաքիմիական հիմքերի, բջջային էլեկտրական երևույթների և կենսաբանական թաղանթների ֆունկցիոնալ հատկությունների ավելի խոր ըմբռնման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ռուսերենի՝ շարժում արտահայտող բայերի ուսուցման կազմակերպմանը ժամանակակից հաղորդակցական ուսուցման ռազմավարության շրջանակներում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող են լինել շարժման բայերի իմաստային և քերականական առանձնահատկությունները, դրանց զույգերը, ուղղություն, ընթացք, շարժման եղանակ և այլ իմաստային նրբերանգներ արտահայտելու հնարավորությունները, ինչպես նաև սովորողների կողմից այդ բայերի յուրացման դժվարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդների զարգացման դինամիկային, ավանդական քերականական մոտեցումներից դեպի հաղորդակցական և գործնական ուղղվածություն ունեցող մեթոդների անցմանը։ Կարող են ուսումնասիրվել երկխոսությունների, իրավիճակային առաջադրանքների, դերային խաղերի, խոսքային վարժությունների, տեքստերի և այլ հաղորդակցական միջոցների կիրառման արդյունավետությունը՝ սովորողների բանավոր և գրավոր խոսքում շարժման բայերի ճիշտ ու նպատակային օգտագործումը զարգացնելու համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, մեթոդիստների և լեզվաբանների համար՝ դպրոցական պայմաններում հաղորդակցական մոտեցման կատարելագործման և քերականական նյութի ավելի արդյունավետ յուրացման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. III դարից մինչև մ.թ. III դարը Հայաստանի տարածքում ստեղծված քանդակագործական հուշարձանների պատմահնագիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հին հայկական քանդակագործության հիմնական տեսակները, գեղարվեստական առանձնահատկությունները, պատկերագրությունը, կիրառված նյութերը, տեխնիկական եղանակները և զարգացման փուլերը։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված քանդակներին, դրանց թվագրմանը, մշակութային և տարածքային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարևան ժողովուրդների ու հին քաղաքակրթությունների արվեստի հետ ունեցած կապերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հին Հայաստանի մշակութային միջավայրի, կրոնական պատկերացումների, թաղման և պաշտամունքային ավանդույթների, ինչպես նաև տեղական և արտաքին գեղարվեստական ազդեցությունների դերը քանդակագործության ձևավորման մեջ։ Աշխատանքը կարևոր աղբյուր է հին Հայաստանի նյութական և հոգևոր մշակույթի, արվեստի պատմության և հնագիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը ներկայացնում է հայերենի բառապաշարի ուսումնասիրման և բառարան կազմելու համար հավաքված լեզվական նյութեր։ Այն կարող է ընդգրկել հայերեն բառերի, բառակապակցությունների, դարձվածքների, հնացած կամ բարբառային ձևերի, դրանց իմաստների, կիրառության և ծագման վերաբերյալ տեղեկություններ։ Նման նյութերը կարևոր աղբյուր են բառարանի կազմման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս համակարգել լեզվական միավորները, պարզաբանել դրանց նշանակությունը, գրանցել տարբեր պատմական և տարածքային լեզվաձևեր ու հետևել հայերենի բառապաշարի զարգացմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է հայոց լեզվի պատմական ուսումնասիրության, բառարանագրության, բարբառագիտության և հայագիտական հետազոտությունների համար, ինչպես նաև կարող է օգտագործվել հայերենի հին ու նոր բառապաշարի համեմատական ուսումնասիրության և լեզվական ժառանգության պահպանման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ռադիոլոկացիոն համակարգերում օգտագործվող ազդանշանների ձևավորման և մշակման արդյունավետ մեթոդների հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ռադիոլոկացիոն ազդանշանների գեներացման սկզբունքները, դրանց ժամանակային և սպեկտրային բնութագրերը, մոդուլյացիայի եղանակները, ընդունման և թվայնացման գործընթացները, ինչպես նաև աղմուկի և տարբեր խանգարումների պայմաններում ազդանշանի օգտակար բաղադրիչի առանձնացումը։ Կարևոր ուղղություն է ազդանշանների թվային մշակման ալգորիթմների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ ֆիլտրումը, կուտակումը, կորելյացիոն և սպեկտրային վերլուծությունը, օբյեկտների հայտնաբերումն ու դրանց պարամետրերի գնահատումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ազդանշանների ձևավորման և մշակման որակի գնահատման չափանիշներին, համակարգի զգայունության, հայտնաբերման հավանականության, խանգարումներից պաշտպանվածության և հաշվարկային արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ժամանակակից ռադիոլոկացիոն համակարգերի նախագծման, ազդանշանների մշակման ծրագրային և ապարատային միջոցների կատարելագործման և տարբեր պայմաններում դրանց աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է հղիության ընթացքում անախտանիշ բակտերիուրիայի և դրա ֆոնին սուր պիելոնեֆրիտի զարգացման միջև կապի ուսումնասիրությանը։ Ուշադրության կենտրոնում կարող են լինել անախտանիշ բակտերիուրիա ունեցող հղիների կլինիկական և լաբորատոր ցուցանիշները, միզուղիների վարակների առաջացման ռիսկի գործոնները, հիվանդության զարգացման հավանականությունը և հնարավոր կանխատեսիչ չափանիշների բացահայտումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մեզի մանրէաբանական հետազոտության, հարուցիչների և դրանց զգայունության, բորբոքային և ընդհանուր լաբորատոր ցուցանիշների, հղիության ժամկետի ու հիվանդների կլինիկական տվյալների համադրական վերլուծություն։ Առանձին նշանակություն ունի այն ցուցանիշների որոշումը, որոնք կարող են օգնել վաղ փուլում առանձնացնել սուր պիելոնեֆրիտի զարգացման բարձր ռիսկ ունեցող հղիներին և ժամանակին կազմակերպել բժշկական հսկողություն ու համապատասխան բուժում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հղիների միզուղիների վարակների կանխարգելման, բարդությունների վաղ հայտնաբերման և մայրական ու պտղի անվտանգությանն ուղղված կլինիկական մոտեցումների կատարելագործման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ակրիլաթթվի և ակրիլամիդի հիման վրա նոր համապոլիմերային նյութերի ստացմանն ու դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել մոնոմերների համապոլիմերացման պայմանները, ստացված պոլիմերների կառուցվածքը, մոլեկուլային բնութագրերը և հատկությունների փոփոխությունը՝ կախված բաղադրությունից ու սինթեզի պայմաններից։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ջրային միջավայրում պոլիմերների վարքագծին, ջուր կլանելու և պահելու ունակությանը, լուծելիությանը, ուռչմանը, ջերմային և մեխանիկական կայունությանը, ինչպես նաև թթվահիմնային միջավայրի նկատմամբ զգայունությանը։ Ստացված համապոլիմերների կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց կիրառական ներուժը՝ որպես ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութեր, ջրակլանող համակարգեր, գելեր և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացներում օգտագործվող նյութեր։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նոր պոլիմերների նպատակային սինթեզի և դրանց հատկությունների կառավարման մեթոդների մշակման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է կոլոռեկտալ քաղցկեղով հիվանդների բուժման արդյունքների և երկարաժամկետ ապրելիության վրա հաստ աղիքում առաջնային ուռուցքի տեղակայման ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Ուշադրության կենտրոնում կարող է լինել ուռուցքի տեղակայման տարբերությունը հաստ աղիքի աջ և ձախ հատվածներում, ինչպես նաև առանձին անատոմիական հատվածներում, և դրա կապը հիվանդության կլինիկական ու ախտաբանական առանձնահատկությունների, հիվանդության տարածվածության, մետաստազավորման հավանականության և կանխատեսման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հիվանդների կլինիկական տվյալների, ուռուցքի փուլավորման, հյուսվածաբանական բնութագրերի, վիրաբուժական և դեղորայքային բուժման արդյունքների համեմատական գնահատում, ինչպես նաև ընդհանուր և հիվանդությունից ազատ ապրելիության ցուցանիշների վերլուծություն։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն հարցին, թե արդյոք առաջնային ուռուցքի տեղակայումը կարող է հանդես գալ որպես բուժման արդյունավետության և հիվանդության ելքի կանխատեսող գործոն՝ հաշվի առնելով հիվանդի անհատական կլինիկական առանձնահատկությունները և կիրառված բուժման տեսակը։ Արդյունքները կարող են նպաստել կոլոռեկտալ քաղցկեղի կանխատեսման ավելի ճշգրիտ գնահատմանը, բուժման տակտիկայի ընտրությանը և հիվանդների անհատականացված բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում բուժվող ծանր հիվանդների մոտ որովայնի ներճնշման մոնիթորինգի նշանակության, կազմակերպման և կլինիկական կիրառության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում որովայնի խոռոչում ճնշման փոփոխությունների ժամանակին հայտնաբերումն է և դրանց հնարավոր կապը հիվանդի ընդհանուր վիճակի ու օրգանների աշխատանքի փոփոխությունների հետ։ Ներճնշման բարձրացումը կարող է ուղեկցվել որովայնային օրգանների և այլ համակարգերի ֆունկցիայի խանգարումներով, ուստի դրա վերահսկումը կարող է լրացնել ծանր հիվանդների կլինիկական գնահատումը և օգնել բուժման ընթացքի դինամիկ դիտարկմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ներճնշման չափման ցուցումները, չափումների պարբերականությունը, արդյունքների գրանցման և գնահատման սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր կլինիկական վիճակներում ստացված տվյալների մեկնաբանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հիվանդներին, որոնց մոտ առկա են որովայնի խոռոչի ծավալի ավելացման, հեղուկի կուտակման, ծանր բորբոքային կամ հետվիրահատական գործընթացների և այլ գործոնների հետևանքով ներճնշման բարձրացման ռիսկ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ներճնշման ցուցանիշների համադրումը հիվանդի այլ կլինիկական և լաբորատոր տվյալների հետ։ Այդպիսի համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել հիվանդության ծանրության փոփոխությունը, հետևել բուժման արդյունավետությանը և ժամանակին նկատել վիճակի վատթարացման հնարավոր նշանները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև որովայնային կոմպարտմենտի համախտանիշի զարգացման ռիսկին և դրա վաղ հայտնաբերման գործում մոնիթորինգի նշանակությանը։ Ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում ներճնշման դինամիկ վերահսկումը կարող է դիտարկվել որպես շարունակական հսկողության բաղադրիչ, որը պետք է իրականացվի հիվանդի ընդհանուր կլինիկական պատկերի և բուժող թիմի կողմից սահմանված ցուցումների շրջանակում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հիվանդների խմբերում ստացված տվյալները, գնահատվել բարձր ներճնշման հաճախականությունը և դրա կապը հիվանդության ելքերի կամ օրգանային դիսֆունկցիայի տարբեր ցուցանիշների հետ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում հիվանդների վիճակի գնահատման և բուժման տակտիկայի կատարելագործման համար ներճնշման մոնիթորինգի հնարավոր դերի հիմնավորման մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգներին, վիրաբույժներին, ինտենսիվ թերապիայի մասնագետներին, շտապ բժշկության բժիշկներին, կլինիկական հետազոտողներին և համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսդրությամբ գույքի հավատարմագրային կառավարման պայմանագրի իրավական բնույթի, բովանդակության և կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է այն իրավահարաբերությունը, որի դեպքում գույքի սեփականատերը՝ կառավարման հիմնադիրը, որոշակի ժամկետով գույքը հանձնում է հավատարմագրային կառավարչի կառավարմանը, իսկ վերջինս պարտավորվում է այն կառավարել կառավարման հիմնադրի կամ նրա կողմից նշված շահառուի օգտին։ Ուսումնասիրվում են պայմանագրի կողմերի իրավական կարգավիճակը, նրանց իրավունքներն ու պարտականությունները, պայմանագրի առարկան, գործողության ժամկետը, վարձատրության և պատասխանատվության հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ գույքը հավատարմագրային կառավարման հանձնելը ինքնին չի նշանակում սեփականության իրավունքի փոխանցում կառավարչին, և վերջինս գույքի նկատմամբ իրականացնում է օրենքով ու պայմանագրով սահմանված կառավարման լիազորություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պայմանագրի էական պայմանները, որոնց շարքում կարևոր նշանակություն ունեն հավատարմագրային կառավարմանը հանձնվող գույքի կազմը, շահառուի վերաբերյալ տվյալները, կառավարչի վարձատրության չափն ու ձևը և պայմանագրի գործողության ժամկետը։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսդրությամբ պայմանագիրը, որպես ընդհանուր կանոն, կնքվում է մինչև հինգ տարի ժամկետով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հավատարմագրային կառավարչի գործունեության սահմանների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ նրա կողմից գույքի նկատմամբ իրավաբանական և փաստացի գործողություններ կատարելու հնարավորությունը, պայմանագրով նախատեսվող սահմանափակումները և շահառուի շահերից բխող գործելու պարտականությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև հավատարմագրային կառավարման հանձնված գույքի առանձնացման, առանձին հաշվառման և կառավարչի սեփական գույքից տարանջատման պահանջը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառավարչի պատասխանատվությանը, գույքի կառավարման ընթացքում պատճառված վնասների հատուցմանը, անհրաժեշտ ծախսերի փոխհատուցմանը և կառավարչի վարձատրությանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև պայմանագրի դադարեցման հիմքերին, կողմերի փոխհարաբերությունների առանձնահատկություններին և անշարժ գույքի նկատմամբ հավատարմագրային կառավարման կիրառման գործնական հարցերին։ Հետազոտության արդյունքում բացահայտվում են գործող իրավակարգավորման առավելություններն ու հնարավոր խնդիրները և ներկայացվում են պայմանագրային հարաբերությունների իրավական կարգավորման կատարելագործման ուղղություններ։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի քաղաքացիական իրավունքի տեսության և պրակտիկայի համար՝ նպաստելով գույքի արդյունավետ կառավարման, սեփականատիրոջ և շահառուի իրավունքների պաշտպանության և հավատարմագրային կառավարման հարաբերությունների առավել հստակ ու արդյունավետ իրավական կարգավորման ըմբռնմանը։