Ֆրանսերենի քերականություն

Ուսումնական աշխատությունը նախատեսված է ֆրանսերեն սովորողների համար և նպատակ ունի ներկայացնելու լեզվի քերականական համակարգը, դրա հիմնական կանոններն ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է ֆրանսերենի հնչյունական և ուղղագրական սկզբունքներին, բառերի կազմությանը, խոսքի մասերին, դրանց քերականական ձևերին և նախադասության կառուցման օրինաչափություններին։ Ուսուցման կարևոր բաղադրիչներից են գոյականների սեռի ու թվի տարբերակումը, հոդերի և ածականների գործածությունը, դերանունների համակարգը, նախդիրները, բայերի խոնարհումը և բայական ժամանակների ու եղանակների կիրառությունը։ Առաջին հատորի կառուցվածքը ենթադրում է լեզվական գիտելիքների աստիճանական յուրացում՝ սովորողին ծանոթացնելով ֆրանսերենի հիմնական սկզբունքներին և նախապատրաստելով ավելի բարդ քերականական երևույթների ուսումնասիրմանը։ Քերականական կանոնների համակարգված բացատրությունը նպաստում է լեզվի կառուցվածքի գիտակցված ընկալմանը, ճիշտ արտասանության ու գրության ձևավորմանը և գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացմանը։ Ֆրանսերենի ուսուցումը կարևոր նշանակություն ուներ նաև եվրոպական գրականության, գիտության, կրթության և հասարակական մտքի հետ հաղորդակցվելու համար։ Աշխատությունը կարող էր օգտակար լինել ուսանողների, թարգմանիչների, ուսուցիչների և օտար լեզուներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն արժեքավոր է հայալեզու օտար լեզուների դասագրքերի և 19-րդ դարի հայկական կրթական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ արտացոլելով ֆրանսերենի ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրությունն ու լեզվական գիտելիքները հայերենով փոխանցելու մանկավարժական ավանդույթը։

Обновлено. 2026-11-09

Աշխատությունը ֆրանսերենի քերականության բազմահատոր ուսումնական շարքի երրորդ մասն է, որի նպատակն է շարունակել լեզվի կառուցվածքի և կիրառության կանոնների ուսումնասիրությունը։ Հատորի առանձին բնույթը ենթադրում է, որ այն լրացնում և զարգացնում է նախորդ մասերում ներկայացված լեզվական գիտելիքները՝ ընթերցողին տանելով դեպի քերականական ավելի մանրամասն ու բարդ երևույթների յուրացում։ Նման ուսումնական շարքի առաջադեմ բաժիններում սովորաբար դիտարկվում են բայերի ժամանակների և եղանակների կիրառության նրբությունները, խոնարհման առանձնահատուկ ձևերը, օժանդակ բայերի գործածությունը, բայական դարձվածքները, նախդիրների և շաղկապների նշանակությունը, ինչպես նաև բարդ նախադասությունների կառուցման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև շարադասության առանձնահատկությունները, ժխտական և հարցական կառույցները, ուղղակի ու անուղղակի խոսքը և տարբեր քերականական ձևերի իմաստային տարբերությունները։ Այսպիսի նյութի ուսումնասիրությունը սովորողին օգնում է ոչ միայն հիշելու կանոնները, այլև հասկանալու, թե ինչ պայմաններում և ինչ նպատակով են կիրառվում լեզվական տարբեր ձևերը։ Ֆրանսերենի ավելի խորացված իմացությունը կարևոր է գրավոր խոսքի մշակման, բնագրերի ընթերցման, թարգմանության և ճշգրիտ հաղորդակցության համար։ Հատորը արժեքավոր է նաև հայալեզու օտարալեզու կրթական գրականության պատմության տեսանկյունից՝ ցույց տալով ֆրանսերենի ուսուցումը փուլային և համակարգված եղանակով կազմակերպելու, լեզվական գիտելիքները հաջորդաբար խորացնելու և եվրոպական լեզվամշակութային ժառանգությունը հայ ընթերցողին հասանելի դարձնելու ձգտումը։

Обновлено. 2026-11-08