Агабабян, Григорий

Агабабян, Григорий

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Горные богатства Арзакянд-Далларской лесной дачи покойного А.Ц.Цатурова

Այս աշխատությունը նվիրված է Արզաքյանդ–Դալլարի անտառային դաչայի տարածքի բնական և հանքային պաշարների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով լեռնային ռեսուրսների բազմազանությանը, դրանց տարածքային բաշխվածությանը և տնտեսական նշանակությանը։ Ներկայացվում են տարածաշրջանի երկրաբանական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, հողի և օգտակար հանածոների ձևավորման պայմանները, ինչպես նաև անտառային էկոհամակարգերի և բնական ռեսուրսների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հանքային հումքի հնարավոր տեսակները, դրանց արդյունահանման և օգտագործման հեռանկարները, ինչպես նաև բնապահպանական գործոնների ազդեցությունը տարածքի կայուն զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անտառային տնտեսության և բնական ռեսուրսների պահպանության համադրությանը՝ ընդգծելով ռացիոնալ օգտագործման և էկոլոգիական հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս գնահատելու տարածաշրջանի տնտեսական ներուժը, ինչպես նաև մշակելու բնական պաշարների արդյունավետ կառավարման և պահպանության ռազմավարություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել երկրաբանների, անտառագետների, բնապահպանների, տնտեսագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բնական ռեսուրսների ուսումնասիրությամբ և տարածաշրջանային զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-23
Горные богатства Арзакянд-Далларской лесной дачи покойного А.Ц.Цатурова

Անվճար

Օնլայն

Գյուղատնտեսություն

Ирригация эчмиадзинских земель ( Эриванская губерния )

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հողերի ոռոգման համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ Էրիվանի նահանգի պատմատնտեսական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի ջրապահովման խնդիրներն են, ոռոգման ցանցերի կառուցվածքը, ջրային ռեսուրսների օգտագործման եղանակները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում Էջմիածնի շրջանի բնական և տնտեսական պայմանների, հողային ֆոնդի առանձնահատկությունների և գյուղատնտեսության մեջ ոռոգման ունեցած նշանակության մասին։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել ոռոգման համար օգտագործվող գետերը, ջրանցքները, առուները և այլ ջրային աղբյուրները, ինչպես նաև դրանցից ջուրը գյուղատնտեսական հողատարածքներ հասցնելու կառուցվածքներն ու մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման ցանցերի տեխնիկական վիճակին, ջրի բաշխման կազմակերպմանը, ջրային կորուստներին և համակարգերի պահպանման ու վերանորոգման անհրաժեշտությանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարբեր տեսակի հողերի և մշակաբույսերի ջրապահանջի, ոռոգման ժամանակացույցի և գյուղատնտեսական աշխատանքների արդյունավետության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Ոռոգման համակարգերի զարգացումը հատկապես կարևոր էր այնպիսի պայմաններում, որտեղ գյուղատնտեսական արտադրության արդյունքները մեծապես կախված էին բնական տեղումների անկայունությունից և արհեստական ջրամատակարարման հնարավորություններից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ոռոգման համակարգերի կառավարմանը, ջրի օգտագործման իրավական ու վարչական կարգավորմանը, հողատերերի և ջրօգտագործողների հարաբերություններին և այդ ոլորտում առկա տնտեսական խնդիրներին։ Էջմիածնի հողերի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածաշրջանի գյուղատնտեսական զարգացման վրա ջրային տնտեսության ազդեցությունը և հասկանալու, թե ինչպես էին ոռոգման ենթակառուցվածքները նպաստում հողերի արտադրողականության բարձրացմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական և ինժեներական մտածողության արտացոլում, քանի որ ոռոգման համակարգերի կառուցումն ու շահագործումը պահանջում էին ինչպես տեխնիկական գիտելիքներ, այնպես էլ ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կազմակերպում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության և ջրային տնտեսության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հողաշինարարներին, ինժեներներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, տնտեսագետներին, ինչպես նաև Էջմիածնի և Էրիվանի նահանգի տնտեսական պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-05
Ирригация эчмиадзинских земель ( Эриванская губерния )

Անվճար

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին