Ափոյան, Նունե Թովմասի

Ափոյան, Նունե Թովմասի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Характеристика фибринолиза и комплексообразования гепарина при вирусных гепатитах A и В у взрослых

Աշխատությունը նվիրված է մեծահասակների մոտ վիրուսային հեպատիտների ընթացքում արյան մակարդման և հակամակարդիչ համակարգերի փոխկապակցված փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆիբրինոլիզի վիճակին և հեպարինի՝ տարբեր կենսաբանական բաղադրիչների հետ համալիրներ ձևավորելու առանձնահատկություններին։ Հետազոտության հիմքում լյարդի կարևոր դերն է հեմոստազի կարգավորման գործընթացներում, քանի որ այս օրգանը մասնակցում է մակարդման ու ֆիբրինոլիտիկ համակարգերի բազմաթիվ սպիտակուցների նյութափոխանակությանը և հավասարակշռության պահպանմանը։ Վիրուսային ախտահարման պայմաններում լյարդի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ այդ համակարգերի գործունեության վրա և առաջացնել հեմոստազի տարբեր ցուցանիշների շեղումներ։ Քննվում է ֆիբրինի առաջացման ու քայքայման գործընթացների փոխհարաբերությունը, ֆիբրինոլիտիկ ակտիվության փոփոխությունների հնարավոր կապը հիվանդության ընթացքի և լյարդային ֆունկցիայի խանգարման աստիճանի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հեպարինի կենսաբանական հատկություններին և դրա՝ սպիտակուցների ու այլ մոլեկուլային բաղադրիչների հետ փոխազդեցությանը, քանի որ նման համալիրների ձևավորումը կարող է կապված լինել հակամակարդիչ մեխանիզմների և արյան ռեոլոգիական հավասարակշռության փոփոխությունների հետ։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր վիրուսային հեպատիտների դեպքում հեմոստազային ցուցանիշների ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես մեկ միասնական գործընթաց։ Կարևորվում է լաբորատոր ցուցանիշների դինամիկ գնահատումը հիվանդության տարբեր փուլերում և դրանց համադրումը կլինիկական ու կենսաքիմիական տվյալների հետ։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել լյարդի ախտահարումների ժամանակ մակարդման, հակամակարդման և ֆիբրինոլիտիկ համակարգերի փոխազդեցության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել հեմոստազի փոփոխությունները ոչ միայն որպես առանձին լաբորատոր շեղումներ, այլև որպես փոխկապակցված կենսաբանական համակարգերի գործունեության արդյունք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեպատոլոգիայի, վարակաբանության, կենսաքիմիայի և հեմոստազի ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ մեծահասակների վիրուսային լյարդաբորբերի ժամանակ արյան ֆիբրինոլիտիկ ու հակամակարդիչ մեխանիզմների առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։

Թարմացվել է՝ 2026-09-19
Характеристика фибринолиза и комплексообразования гепарина при вирусных гепатитах A и В у взрослых

Անվճար

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին