Առաքելյան, Վահրամ Բազմասերի

Առաքելյան, Վահրամ Բազմասերի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մանկավարժություն

Մենապայքարային մարզաձևերում մարմնի քաշի կարգավորման գիտամանկավարժական հիմունքները

Աշխատությունը նվիրված է մենապայքարային մարզաձևերում մարզիկների մարմնի քաշի կարգավորման տեսական, գիտամեթոդական և մանկավարժական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով մարզական պատրաստության առանձնահատկությունները և քաշային կարգերով անցկացվող մրցումների պահանջները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է մարմնի քաշի վերահսկումը որպես մարզիկի բազմամյա պատրաստության բաղադրիչ՝ կապված մարզումների կազմակերպման, ֆիզիկական աշխատունակության, վերականգնման և մրցումային գործունեության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են մարմնի զանգվածի փոփոխությունները տարբեր մարզումային փուլերում, ինչպես նաև մարզիկի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան քաշի կառավարման մոտեցումների ընտրությանը։ Քննարկվում են մարզման բեռնվածության, սնուցման, էներգիայի ծախսի, հանգստի և վերականգնման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը մարզական պատրաստվածության վրա։ Կարևորվում է քաշի կարգավորման գործընթացի գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպումը՝ խուսափելով այնպիսի մոտեցումներից, որոնք կարող են բացասաբար անդրադառնալ մարզիկի առողջության, ֆիզիկական վիճակի կամ մրցումային արդյունավետության վրա։ Մանկավարժական տեսանկյունից վերլուծվում են մարզչի դերը, մարզիկի ինքնավերահսկման հմտությունների ձևավորումը, պատրաստության գործընթացի պլանավորումը և անհատականացված մոտեցման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր տարիքային և պատրաստվածության մակարդակ ունեցող մարզիկների հետ աշխատանքի առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով, որ մարմնի քաշի կառավարումը պետք է համապատասխանեցվի օրգանիզմի զարգացման, մարզական մասնագիտացման և մրցաշրջանի պահանջներին։ Ուսումնասիրվում են մարմնի կազմի, ֆունկցիոնալ վիճակի և ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման նշանակությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս վերահսկել մարզիկի վիճակը և անհրաժեշտության դեպքում ճշգրտել մարզումային գործընթացը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մրցումներին նախապատրաստման ընթացքում մարզական ձևի պահպանման և քաշային կարգի պահանջներին համապատասխանելու միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ներկայացված գիտամանկավարժական մոտեցումները կարող են նպաստել մարզումների առավել արդյունավետ կազմակերպմանը, մարզիկների առողջության պահպանմանը և երկարաժամկետ մարզական զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ստեղծմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մարզիչների, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների, սպորտի գիտության հետազոտողների, մարզական մանկավարժների և մենապայքարային մարզաձևերով զբաղվողների պատրաստության գործընթացն ուսումնասիրող մասնագետների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-16
Մենապայքարային մարզաձևերում մարմնի քաշի կարգավորման գիտամանկավարժական հիմունքները

Անվճար

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին