Ասլանյան, Ռուզաննա Գրիգորի

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության մեջ պատմական ողբերգության ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն դրամատիկական ստեղծագործությունները, որոնցում ազգային պատմության նշանակալի իրադարձությունները, հասարակական հակասությունները և պատմական անհատների ճակատագրերը վերածվում են ողբերգական բախումների գեղարվեստական հիմքի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական փաստի և գրական երևակայության հարաբերակցությանը՝ պարզաբանելով, թե հեղինակներն ինչպես են սկզբնաղբյուրներից, պատմագրական ավանդույթից և ազգային հիշողությունից վերցված նյութը վերափոխել դրամատիկական գործողության։ Ուսումնասիրվում են սյուժեի կառուցման, կերպարների ստեղծման, հակամարտությունների զարգացման և ողբերգական հանգուցալուծման սկզբունքները, ինչպես նաև պատմական միջավայրի վերարտադրման լեզվաոճական միջոցները։ Կարևորվում է անհատի և պատմական անհրաժեշտության, անձնական ընտրության և հասարակական պարտքի, իշխանության և բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությունների քննությունը, որոնք ժանրի գաղափարական կառուցվածքում հաճախ ստանում են առանցքային նշանակություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայրենիքի, ազգային ինքնության, ազատության, պատմական հիշողության և հասարակական պատասխանատվության թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Պատմական հերոսների կերպարները դիտարկվում են ոչ միայն իրենց ժամանակաշրջանի իրադարձությունների մասնակիցներ, այլև որոշակի բարոյական ու գաղափարական խնդիրներ մարմնավորող գրական կերպարներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում եվրոպական դրամատուրգիական ավանդույթների և հայկական պատմագրական ու գրական ժառանգության փոխազդեցությանը՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը արևմտահայ դրամայի ժանրային զարգացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև պատմական նյութի գեղարվեստական մեկնաբանության փոփոխություններին տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում և հասկանալու, թե ինչպես է անցյալի վերաիմաստավորումը ծառայել ժամանակակից հասարակական ու մշակութային հարցերի արտահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, ժանրաբանական և պատմամշակութային մոտեցումները՝ նպաստելով արևմտահայ դրամատուրգիայի զարգացման, պատմական թեմատիկայի և ազգային գրական հիշողության փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։