Բաբայան, Հայկ Գարեգինի

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հիփոթեքային վարկավորման գործընթացների տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորմանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է հիփոթեքային վարկավորման համակարգը ներկայացնել տնտեսական և մաթեմատիկական մեթոդների համադրությամբ, բացահայտել դրա վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել այնպիսի մոդելներ, որոնք կարող են կիրառվել վարկավորման գործընթացների գնահատման, կանխատեսման և արդյունավետության բարձրացման համար։ Հիփոթեքային վարկավորումը դիտարկվում է որպես ֆինանսական շուկայի կարևոր բաղադրիչ, որը կապում է բանկային համակարգը, անշարժ գույքի շուկան, տնային տնտեսությունների եկամուտները և բնակարանային պահանջարկը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիփոթեքային վարկերի ծավալների և տոկոսադրույքների փոփոխությունները, վարկավորման ժամկետները, վարկառուների եկամուտները, անշարժ գույքի գները, վարկի և գրավի արժեքների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև վարկերի սպասարկման և չվերադարձման հետ կապված ռիսկերը։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների հիման վրա վիճակագրական և տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հիփոթեքային շուկայի զարգացման հիմնական միտումները և գնահատել տարբեր տնտեսական ցուցանիշների փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հիփոթեքային վարկի արժեքի և վարկառուի ֆինանսական բեռի մոդելավորումը՝ հաշվի առնելով տոկոսադրույքը, մարման ժամկետը, սկզբնական վճարը և վարկի չափը։ Մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է գնահատել վարկային վճարումների դինամիկան, տարբեր պայմաններով վարկերի համեմատական արդյունավետությունը և վարկառուի վճարունակության վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Միաժամանակ տնտեսաչափական մոտեցումները կարող են կիրառվել հիփոթեքային վարկավորման ծավալների կանխատեսման և դրա վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոնների գնահատման համար՝ ներառելով եկամուտների, գնաճի, գործազրկության, տոկոսադրույքների և անշարժ գույքի շուկայի փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վարկային ռիսկի գնահատման հիմնախնդրին, քանի որ հիփոթեքային վարկավորման արդյունավետությունը մեծապես կախված է վարկառուների կողմից ստանձնած պարտավորությունների ժամանակին կատարման հավանականությունից։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ռիսկի առավել նշանակալի գործոնները և ստեղծել գնահատման գործիքներ, որոնք կարող են օգտակար լինել վարկային որոշումների կայացման գործընթացում։ Հայաստանի օրինակով իրականացվող ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեսական մոդելները կապել երկրի ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների հետ՝ հաշվի առնելով տեղական բանկային համակարգի, բնակարանային շուկայի և վարկառուների վարքագծի առանձնահատկությունները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ ստացված մոդելներն ու եզրահանգումները կարող են կիրառվել հիփոթեքային վարկավորման պայմանների գնահատման, վարկային ռիսկերի կառավարման, ֆինանսական կանխատեսումների և բանկային ռազմավարությունների մշակման ժամանակ։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական և ֆինանսական կառույցների համար՝ բնակարանային ֆինանսավորման քաղաքականության և հիփոթեքային շուկայի զարգացման ուղղությունների գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է տնտեսագիտության, ֆինանսների, վիճակագրության և մաթեմատիկական մոդելավորման գործիքները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական պատկերացում ձևավորել Հայաստանի հիփոթեքային վարկավորման համակարգի կառուցվածքի, զարգացման միտումների, ռիսկերի և արդյունավետության վրա ազդող գործոնների վերաբերյալ։