Будзишвили, Тамар Георгиевна

Будзишвили, Тамар Георгиевна

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Արևելյան հարցը Հռոմեական պետության պատմության մեջ՝ մ.թ.ա. III դարի վերջից մինչև II դարի առաջին կեսը

Աշխատությունը նվիրված է հին աշխարհի քաղաքական պատմության կարևորագույն հիմնախնդիրներից մեկի՝ Արևելյան հարցի ձևավորմանն ու զարգացմանը Հռոմեական պետության պատմության որոշիչ ժամանակաշրջանում՝ մ.թ.ա. III դարի վերջից մինչև II դարի առաջին կեսը։ Այս ժամանակահատվածը Հռոմի պատմության մեջ առանձնանում է որպես հանրապետության քաղաքական, ռազմական և տարածքային հզորացման, ինչպես նաև Միջերկրական ծովի ավազանից դեպի արևելք նրա ազդեցության ընդլայնման կարևոր փուլ։ Ուսումնասիրության առանցքում Հռոմեական պետության և Արևելքի հելլենիստական աշխարհների միջև ձևավորված քաղաքական հարաբերություններն են, որոնք աստիճանաբար վերածվեցին հին աշխարհի միջազգային քաղաքականության գլխավոր հարցերից մեկի։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես Հռոմի արտաքին քաղաքական շահերը, ռազմաքաղաքական նպատակները և տարածաշրջանային ազդեցության ընդլայնման ձգտումը փոխեցին Մերձավոր Արևելքի և արևելյան Միջերկրականի քաղաքական իրադրությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հռոմի հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հելլենիստական պետությունների հետ, որոնց քաղաքական ինքնուրույնությունը, տարածքային ամբողջականությունը և փոխադարձ մրցակցությունը կարևոր դեր էին խաղում տարածաշրջանի ուժերի հավասարակշռության ձևավորման գործում։ Այս համատեքստում Արևելյան հարցը ներկայացվում է ոչ միայն որպես Հռոմի արտաքին քաղաքականության ուղղություն, այլև որպես բարդ պատմաքաղաքական գործընթաց, որի վրա ազդեցություն էին գործում հելլենիստական աշխարհի ներքին հակասությունները, դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և տարբեր պետությունների շահերի բախումը։ Ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես Հռոմը, սկզբնական շրջանում հանդես գալով որպես Միջերկրական աշխարհի քաղաքական գործընթացներին միջամտող ուժ, աստիճանաբար դարձավ արևելյան տարածաշրջանների ճակատագիրը որոշող գլխավոր դերակատարներից մեկը։ Աշխատանքի պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է Հռոմեական հանրապետության արտաքին քաղաքականության և հելլենիստական աշխարհի պատմության փոխկապակցված դիտարկմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հին աշխարհի միջազգային հարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունները, քաղաքական գերիշխանության հաստատման մեխանիզմները և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման օրինաչափությունները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի Հռոմի արևելյան քաղաքականության, հելլենիստական պետությունների պատմության, հին աշխարհի աշխարհաքաղաքական գործընթացների և Միջերկրական ծովի արևելյան ավազանի պատմական զարգացումների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հին պատմությամբ, անտիկ աշխարհի քաղաքական հարաբերություններով, Հռոմեական հանրապետության արտաքին քաղաքականությամբ և միջազգային հարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Արևելյան հարցը Հռոմեական պետության պատմության մեջ՝ մ.թ.ա. III դարի վերջից մինչև II դարի առաջին կեսը

Անվճար

Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին