Ճօյա, Մելքիորէ

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդու հասարակական վարքի, քաղաքավարության, բարոյական դաստիարակության և քաղաքական կրթության սկզբունքներին՝ դիտարկելով անհատին որպես հասարակության լիարժեք անդամ, որի գիտելիքները, վերաբերմունքն ու վարքագիծը կարևոր նշանակություն ունեն հանրային կյանքի կազմակերպման համար։ Այն ընդգրկում է քաղաքավարության հասկացությունը ոչ միայն որպես առօրյա շփման արտաքին կանոնների ամբողջություն, այլև որպես հասարակական գիտակցության, փոխադարձ հարգանքի, պատասխանատվության և բարեկիրթ համակեցության դրսևորում։ Քաղաքական կրթության գաղափարը ենթադրում է նաև անհատի ծանոթացում հասարակական հարաբերություններին, հանրային պարտականություններին, իշխանության և հասարակության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև ընդհանուր բարօրության համար անհրաժեշտ վարքականոններին։ Նման բնույթի աշխատություններում կարևոր տեղ են զբաղեցնում անձնական արժանապատվության պահպանումը, խոսքի ու գործի համապատասխանությունը, հասարակական կարգի նկատմամբ հարգանքը, ուրիշների իրավունքների գիտակցումը և սեփական վարքի հետևանքների ըմբռնումը։ Քաղաքավարությունը ներկայացվում է որպես կրթության գործնական արդյունք, որը ձևավորում է մարդու հաղորդակցական կարողությունները և նպաստում հասարակական հարաբերությունների ներդաշնակությանը։ Հատորի ընդգրկուն ծավալը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես քաղաքացիական ու բարոյական դաստիարակության ավելի ընդարձակ շարքի մաս, որտեղ անհատական վարքի կանոնները կապվում են հասարակական կյանքի ընդհանուր սկզբունքների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է հայ կրթական և հասարակագիտական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի պատկերացումները կրթված, պատասխանատու և հասարակական կյանքին գիտակցաբար մասնակցող անհատի ձևավորման վերաբերյալ։