Дашцэвэл, Сономишийн

Дашцэвэл, Сономишийн

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Վիետնամա-չինական հարաբերությունները (1965–1984 թթ.)

Գիրքը նվիրված է Վիետնամի և Չինաստանի միջև 1965–1984 թվականներին ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմավարական հարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով երկու հարևան պետությունների փոխհարաբերությունների զարգացումը միջազգային քաղաքականության բարդ և փոփոխվող պայմաններում։ Աշխատանքում առանցքային տեղ է զբաղեցնում Վիետնամի պատերազմի տարիներին Չինաստանի դիրքորոշման, Հյուսիսային Վիետնամին ցուցաբերված քաղաքական և նյութական աջակցության, ինչպես նաև երկու երկրների միջև գաղափարական ու աշխարհաքաղաքական շահերի փոխազդեցության հարցերի ուսումնասիրությունը։ Հատուկ ուշադրության են արժանի սոցիալիստական ճամբարի ներսում Չինաստանի և Խորհրդային Միության միջև խորացող տարաձայնությունները, դրանց ազդեցությունը Վիետնամի արտաքին քաղաքական կողմնորոշման վրա և տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները։ 1975 թվականին Վիետնամի վերամիավորումից հետո երկկողմ հարաբերություններում աստիճանաբար ի հայտ եկած լարվածությունը, սահմանային ու տարածքային վեճերը, Կամբոջայի հարցի շուրջ հակասությունները և Հարավարևելյան Ասիայում ազդեցության համար մրցակցությունը դիտարկվում են որպես երկու պետությունների հարաբերությունների վատթարացման կարևոր գործոններ։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու հարաբերությունների փոփոխությանը՝ սկզբնական համագործակցությունից և ընդհանուր քաղաքական նպատակներից մինչև խորացող անվստահություն, դիվանագիտական հակամարտություն և 1979 թվականի չին-վիետնամական զինված բախում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև 1979–1984 թվականների զարգացումների դիտարկումը, երբ ռազմական առճակատումը, սահմանային լարվածությունը և միջազգային դիվանագիտական հակասությունները շարունակեցին որոշիչ ազդեցություն ունենալ երկու երկրների հարաբերությունների վրա։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը ներառում է ոչ միայն երկկողմ քաղաքական կապերը, այլև ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի, Կամբոջայի և տարածաշրջանի այլ պետությունների գործոնը՝ բացահայտելով, թե ինչպես էին մեծ տերությունների շահերը և տարածաշրջանային հակասությունները պայմանավորում Վիետնամի ու Չինաստանի արտաքին քաղաքական վարքագիծը։ Պատմաքաղաքական տեսանկյունից այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է սառը պատերազմի տարիներին Ասիայի քաղաքական գործընթացները, սոցիալիստական պետությունների միջև հարաբերությունների առանձնահատկությունները, գաղափարական համերաշխության և ազգային շահերի բախումը հասկանալու համար։ Աշխատանքը արժեքավոր է պատմաբանների, արևելագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, քաղաքագետների, ինչպես նաև Հարավարևելյան Ասիայի նորագույն պատմությամբ և սառը պատերազմի աշխարհաքաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով Վիետնամի և Չինաստանի հարաբերությունների պատմական ընթացքի ու տարածաշրջանային քաղաքականության փոխկապակցվածության ամբողջական ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Վիետնամա-չինական հարաբերությունները (1965–1984 թթ.)

Անվճար

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին