Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Ասորեստանի և արամեական քաղաք-պետությունների փոխհարաբերությունները մինչև մ.թ.ա. IX դարի կեսերը

Աշխատությունը նվիրված է Հին Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմության կարևորագույն գործընթացներից մեկին՝ Ասորեստանի և արամեական քաղաք-պետությունների միջև ձևավորված քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական փոխհարաբերություններին՝ մինչև մ.թ.ա. IX դարի կեսերը։ Այն անդրադառնում է այն պատմական միջավայրին, որտեղ Ասորեստանի թագավորությունը ձգտում էր ամրապնդել իր ազդեցությունը հարակից տարածքներում, ընդլայնել քաղաքական գերիշխանությունը և ապահովել ռազմավարական նշանակություն ունեցող շրջանների վերահսկողությունը, մինչդեռ արամեական քաղաք-պետությունները փորձում էին պահպանել իրենց ինքնուրույնությունը, տարածքային ամբողջականությունն ու քաղաքական դիրքերը։ Ուսումնասիրության առանցքում Ասորեստանի և արամեական պետական կազմավորումների միջև հարաբերությունների զարգացումն է՝ դրանց ձևավորման նախադրյալներից մինչև տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրության են արժանի արամեական քաղաք-պետությունների քաղաքական կազմակերպվածությունը, նրանց տարածքային և ռազմավարական նշանակությունը, ինչպես նաև Ասորեստանի արտաքին քաղաքականության մեջ զբաղեցրած տեղը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես էին ռազմական արշավանքները, քաղաքական ճնշումը, ենթակայության հաստատման փորձերը և տարածաշրջանային դաշինքների ձևավորումը պայմանավորում երկու կողմերի հարաբերությունների բնույթը։ Կարևոր է նաև պատմական այն իրողությունը, որ արամեական քաղաք-պետությունները ներկայացնում էին ոչ թե միասնական կենտրոնացված պետություն, այլ առանձին քաղաքական միավորներ, որոնց շահերը, հնարավորություններն ու արտաքին քաղաքական կողմնորոշումները կարող էին տարբեր լինել։ Այս հանգամանքը նշանակալի դեր ուներ Ասորեստանի հետ նրանց հարաբերությունների ընթացքի և տարածաշրջանում ուժերի հավասարակշռության ձևավորման գործում։ Ստեղծագործության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է այն ժամանակաշրջանին, երբ Ասորեստանը աստիճանաբար ամրապնդում էր իր դիրքերը Հին Արևելքում, իսկ արամեական քաղաքական կազմավորումները կարևոր դեր էին խաղում Միջագետքի, Սիրիայի և հարակից տարածքների պատմական զարգացումներում։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի նաև արամեական աշխարհի քաղաքական պատմության, հին պետական կազմավորումների փոխհարաբերությունների և տարածաշրջանային գերիշխանության համար մղվող պայքարի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպաստում է Ասորեստանի արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունների, արամեական քաղաք-պետությունների պատմական դերի և մ.թ.ա. առաջին հազարամյակի սկզբի Մերձավոր Արևելքի քաղաքական գործընթացների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Այն արժեքավոր է Հին Արևելքի պատմությամբ, ասորագիտությամբ, արամեագիտությամբ և միջազգային քաղաքական հարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Ասորեստանի և արամեական քաղաք-պետությունների փոխհարաբերությունները մինչև մ.թ.ա. IX դարի կեսերը

Անվճար

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին