Եղիազարյան, Արամ Արտաշի

Եղիազարյան, Արամ Արտաշի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քիմիա

Применение органических основных красителей ДЛЯ определения микрограммовых количеств осмия, платины и золота

Աշխատությունը նվիրված է օրգանական հիմքային ներկանյութերի կիրառման ուսումնասիրությանը՝ օսմիումի, պլատինի և ոսկու միկրոգրամային քանակների հայտնաբերման և քանակական որոշման նպատակով։ Քննարկվում են բարձր զգայունություն ունեցող սպեկտրոֆոտոմետրիկ և կոմպլեքսագոյացման մեթոդները, որոնց հիմքում ընկած է ուսումնասիրվող մետաղների և օրգանական ներկանյութերի միջև առաջացող կայուն գունավոր համալիրների ձևավորումը։ Վերլուծվում են ռեակցիաների ընտրողականությունը, զգայունության սահմանները, միջավայրի (pH) ազդեցությունը և խանգարող իոնների ներգործությունը՝ նպատակ ունենալով ապահովել առավել ճշգրիտ և վերարտադրելի արդյունքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդների գործնական կիրառություններին հետքանակային անալիզում՝ երկրաքիմիական, տեխնոլոգիական և նյութագիտական հետազոտություններում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև փորձարարական տվյալների համակարգված վերլուծություն՝ ընդգծելով օրգանական ներկանյութերի դերը որպես արդյունավետ ռեագենտներ ազնիվ մետաղների բարձր զգայուն հայտնաբերման համար։

Թարմացվել է՝ 2026-08-07
Применение органических основных красителей ДЛЯ определения микрограммовых количеств осмия, платины и золота

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19