Գևորգյան, Զարուհի Հուսիկի

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սուր աղիքային վարակների սոցիալ-հիգիենիկ և բժշկաաշխարհագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սալմոնելոզների ժամանակ դիսբակտերիոզի և հակաբիոտիկակայունության զարգացման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում սուր աղիքային վարակների տարածվածության, առաջացման և տարածման օրինաչափությունների բացահայտումն է՝ դրանք կապելով բնակչության սոցիալական պայմանների, հիգիենիկ գործոնների, շրջակա միջավայրի, սննդի և ջրի անվտանգության, բնակավայրերի առանձնահատկությունների և առողջապահական համակարգի գործունեության հետ։ Աշխատության բժշկաաշխարհագրական ուղղությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել վարակների տարածքային բաշխվածությունը և տարբեր տարածաշրջաններում դրանց հաճախականության հնարավոր տարբերությունները՝ հաշվի առնելով բնակչության խտությունը, բնակավայրերի կառուցվածքը, կլիմայական և սոցիալ-տնտեսական պայմանները, ջրամատակարարման ու կոյուղու համակարգերի վիճակը և այլ գործոններ։ Սոցիալ-հիգիենիկ ուսումնասիրությունը կարևոր է սուր աղիքային վարակների կանխարգելման տեսանկյունից, քանի որ դրանց տարածման վրա էական ազդեցություն կարող են ունենալ անձնական և հանրային հիգիենայի մակարդակը, սննդամթերքի պահպանման և պատրաստման պայմանները, խմելու ջրի որակը, բնակչության իրազեկվածությունը և սանիտարական վերահսկողության արդյունավետությունը։ Աշխատության առանձին կարևոր ուղղություն է սալմոնելոզների ժամանակ աղիքային միկրոֆլորայի խանգարումների ուսումնասիրությունը։ Վարակային գործընթացը, հիվանդության ծանրությունը և բուժման ընթացքում կիրառվող դեղորայքային միջամտությունները կարող են փոփոխել աղիքային միկրոբիոտայի հավասարակշռությունը, ինչն իր հերթին կարող է ազդել հիվանդության ընթացքի և վերականգնման գործընթացի վրա։ Դիսբակտերիոզի կամ աղիքային միկրոբիոտայի խանգարումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու սալմոնելոզների պաթոգենեզի և հետվարակային հետևանքների մասին։ Հետազոտության մյուս կարևոր բաղադրիչը հակաբիոտիկակայունության խնդրի ուսումնասիրությունն է։ Սալմոնելաների տարբեր շտամների հակամանրէային դեղամիջոցների նկատմամբ զգայունության փոփոխությունները կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես բուժման արդյունավետության, այնպես էլ հանրային առողջապահության համար։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել հակաբիոտիկների նկատմամբ կայունության տարածվածությունը, տարբեր դեղամիջոցների նկատմամբ դիմադրության բնույթը, դրա հնարավոր պատճառները և հակամանրէային բուժման ռացիոնալ կազմակերպման անհրաժեշտությունը։ Հակաբիոտիկների ոչ նպատակային կամ ոչ ճիշտ կիրառումը կարող է նպաստել կայուն մանրէային շտամների տարածմանը, ուստի թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հակամանրէային կայունության վերահսկման ռազմավարությունների մշակման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել համաճարակաբանական, մանրէաբանական, կլինիկական, սոցիալ-հիգիենիկ և բժշկաաշխարհագրական տվյալներ՝ հնարավորություն տալով գնահատել խնդիրը տարբեր մակարդակներում։ Տարածքային և ժամանակային տվյալների վերլուծությունը կարող է օգնել բացահայտելու հիվանդացության դինամիկան, հնարավոր ռիսկային տարածքները և վարակների տարածման վրա ազդող գործոնները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ սուր աղիքային վարակների կանխարգելման, համաճարակաբանական հսկողության կատարելագործման, սննդի և ջրի անվտանգության բարձրացման, հակաբիոտիկների ավելի հիմնավորված կիրառման և հակամանրէային կայունության տարածման սահմանափակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել համաճարակաբաններին, վարակաբաններին, մանրէաբաններին, հիգիենիստներին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, բժշկաաշխարհագրության հետազոտողներին և առողջապահական համակարգի կազմակերպիչներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ սուր աղիքային վարակների խնդիրը դիտարկում է համալիր՝ միաժամանակ ուսումնասիրելով դրանց սոցիալ-հիգիենիկ և տարածական տարածվածությունը, սալմոնելոզների ժամանակ աղիքային միկրոբիոտայի փոփոխությունները և հակաբիոտիկակայունության զարգացման հետ կապված բժշկական ու հանրային առողջապահական մարտահրավերները։