Ղազարյան, Տիգրան Մեխակի

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության առանցքային հարցերից մեկի՝ պետության կողմից սահմանված կամ ճանաչված իրավական նորմերի օբյեկտիվ բնույթի, դրանց գոյության հիմքերի և հասարակական հարաբերությունների հետ փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում իրավական նորմի, իրավական համակարգի, պետական կամքի և հասարակական իրականության հարաբերակցության վերաբերյալ տարբեր տեսական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե որքանով կարող է գործող իրավունքը դիտարկվել որպես անհատական կամ խմբային կամքից անկախ կարգավորող համակարգ, և ինչպիսի սոցիալական, քաղաքական, տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոններ են ազդում դրա ձևավորման և զարգացման վրա։ Վերլուծվում են իրավական նորմերի պարտադիր ուժի, իրավաչափության, որոշակիության և կայունության հիմքերը, ինչպես նաև իրավունքի ու բարոյականության, արդարության և հասարակական արժեքների փոխհարաբերությունները։ Քննության են առնվում իրավաստեղծ գործունեության ընթացքում առաջացող տեսական խնդիրները, երբ անհրաժեշտ է հասարակական հարաբերությունների բազմազանությունը վերածել ընդհանուր և պարտադիր վարքագծի կանոնների։ Կարևորվում է նաև իրավակիրառ գործունեությունը, քանի որ իրավական նորմերի բովանդակությունը գործնական նշանակություն է ստանում դրանց մեկնաբանման և կոնկրետ հարաբերությունների նկատմամբ կիրառման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում է իրավական մեկնաբանության ազդեցությունը իրավունքի օբյեկտիվության ընկալման վրա և այն հարցը, թե ինչպես կարելի է սահմանափակել սուբյեկտիվ գնահատականների ազդեցությունը իրավական որոշումների կայացման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում իրավական պոզիտիվիզմի, բնական իրավունքի և իրավափիլիսոփայական այլ ուղղությունների մոտեցումներին՝ բացահայտելով իրավունքի էության և պարտադիր ուժի վերաբերյալ դրանց հիմնական տարբերությունները։ Վերլուծվում է նաև պետության և իրավունքի փոխհարաբերությունը, իրավական համակարգի ինքնուրույնության աստիճանը և հասարակական փոփոխություններին իրավունքի արձագանքելու առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է իրավական իրականության, իրավական նորմերի գործողության և դրանց օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ բաղադրիչների հարաբերակցության առավել խորքային ըմբռնմանը՝ կարևոր նշանակություն ունենալով իրավունքի ընդհանուր տեսության, իրավափիլիսոփայության և իրավական մեթոդաբանության զարգացման համար։