Գրիգորյան, Մարիամ Արայիկի

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության և ազգերի ու ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքի փոխհարաբերության տեսական ու միջազգային-իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե միջազգային իրավունքի շրջանակում ինչպես են համադրվում մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը, ժողովուրդների ազատ կամարտահայտությունը, պետական ինքնիշխանությունը և պետությունների տարածքային ամբողջականության սկզբունքը։ Քննության է առնվում ինքնորոշման իրավունքի ձևավորման և զարգացման պատմաիրավական ընթացքը՝ այն դիտարկելով ժամանակակից միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքների համակարգում։ Վերլուծվում են ժողովուրդների քաղաքական կարգավիճակն ազատորեն որոշելու, սեփական տնտեսական, սոցիալական և մշակութային զարգացումն ապահովելու հնարավորությունների միջազգային-իրավական հիմքերը, ինչպես նաև դրանց իրացման տարբեր ձևերի վերաբերյալ իրավական մոտեցումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ներքին և արտաքին ինքնորոշման հասկացությունների տարբերակմանը։ Ներքին ինքնորոշումը դիտարկվում է պետական համակարգի շրջանակում քաղաքական մասնակցության, ինքնակառավարման, մշակութային ինքնության պահպանման և հասարակական կյանքի կազմակերպման հնարավորությունների տեսանկյունից, իսկ արտաքին ինքնորոշման խնդիրը՝ միջազգային իրավունքում առավել բարդ և վիճահարույց իրավիճակների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է ինքնորոշման սկզբունքի հարաբերակցությունը տարածքային ամբողջականության հետ՝ ներկայացնելով միջազգային իրավական համակարգում դրանց համադրման և մեկնաբանման խնդիրները։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ ինքնորոշման իրավունքի կիրառման հարցերը չեն կարող գնահատվել մեկուսացված՝ առանց տվյալ իրավիճակի պատմական, իրավական և քաղաքական առանձնահատկությունների, ինչպես նաև մարդու իրավունքների պաշտպանության իրական վիճակի ուսումնասիրության։ Անդրադարձ է կատարվում Միավորված ազգերի կազմակերպության համակարգում ձևավորված իրավական սկզբունքներին, միջազգային պայմանագրերին, հռչակագրերին և միջազգային մարմինների գործունեությանը՝ որպես մարդու իրավունքների ու ժողովուրդների իրավունքների պաշտպանության միջազգային մեխանիզմների կարևոր բաղադրիչների։ Քննության են առնվում նաև ազգային, էթնիկական, լեզվական և մշակութային խմբերի իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով խտրականության բացառմանը, ինքնության պահպանմանը և հասարակական ու քաղաքական կյանքին մասնակցության հնարավորություններին։ Մարդու իրավունքների զանգվածային կամ համակարգային խախտումների պայմաններում ինքնորոշման խնդիրը դիտարկվում է որպես միջազգային իրավունքի տեսության և պրակտիկայի առավել բարդ ու վիճելի ոլորտներից մեկը, որտեղ տարբեր իրավական սկզբունքների մեկնաբանությունները կարող են էապես տարբերվել։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև միջազգային կազմակերպությունների, դատական և այլ իրավական մարմինների դիրքորոշումների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց պրակտիկան նպաստում է համապատասխան նորմերի բովանդակության և կիրառման սահմանների պարզաբանմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ինքնորոշման իրավունքը դիտարկել ոչ միայն պետականության կամ տարածքային կարգավիճակի հարցերի, այլև մարդու արժանապատվության, հավասարության, քաղաքական մասնակցության, մշակութային ինքնության և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, միջազգային հարաբերությունների և հակամարտությունների իրավական կարգավորման խնդիրներով զբաղվող իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։