Համբարձումյան, Կարեն Վաչիկի

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսդրությամբ գործարքների անվավերության, մասնավորապես անվավեր (առոչինչ) և վիճահարույց գործարքների քաղաքացիաիրավական կարգավորման համակարգին։ Այն բացատրում է այն իրավական հիմքերը, որոնց դեպքում գործարքը ճանաչվում է անվավեր, ինչպես նաև դատարանի դերը նման գործարքների իրավական հետևանքների որոշման մեջ։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի համաձայն՝ գործարքը կարող է լինել անվավեր կամ դատարանի կողմից վիճահարույց գործարք ճանաչվելու հետևանքով, կամ էլ առոչինչ՝ անկախ դատական ճանաչումից, և այդ դեպքում այն սկզբից ի վեր չի առաջացնում իրավական հետևանքներ՝ բացառությամբ օրենքով նախատեսված հատուկ դեպքերի։ Կարգավորումը նախատեսում է, որ անվավեր գործարքի դեպքում կողմերը պարտավոր են վերադարձնել ստացվածը բնեղենով, իսկ անհնարինության դեպքում՝ փոխհատուցել դրա արժեքը, ինչը ապահովում է կողմերի գույքային հավասարակշռության վերականգնումը։ Միաժամանակ սահմանվում են նաև գործարքի անվավերության հետևանքների կիրառման դատավարական կանոնները, հայցային վաղեմության ժամկետները և հատուկ դեպքեր, օրինակ՝ անգործունակ անձի կողմից կնքված կամ էական մոլորության ազդեցության տակ կատարված գործարքների անվավերությունը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է, որ այս ինստիտուտը ծառայում է քաղաքացիական շրջանառության կայունության և իրավահարաբերությունների օրինականության ապահովմանը՝ կանխելով անօրինական կամ կամքի արատներով կնքված գործարքների իրավական ուժ ստանալը։