Հարությունյան, Կլիմենտ Ամասիայի

Հարությունյան, Կլիմենտ Ամասիայի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հայկական ազգային զորամիավորումները 1918-1945 թթ.

Այս աշխատությունը նվիրված է 1918-1945 թվականներին հայկական ազգային զորամիավորումների ձևավորման, զարգացման, կազմակերպական կառուցվածքի, ռազմական գործունեության և պատմական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է հայ ժողովրդի համար քաղաքական և ռազմական առումով բեկումնային մի քանի փուլեր՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման և պետական բանակի ձևավորման շրջանը, խորհրդայնացման հետ կապված ռազմական ու կազմակերպական վերափոխումները, ինչպես նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական ազգային ռազմական ուժերի ստեղծման նախադրյալներին, դրանց կազմավորման գործընթացին, հրամանատարական համակարգին, զինվածությանն ու համալրմանը, ինչպես նաև այն քաղաքական և ռազմավարական պայմաններին, որոնց ներքո դրանք գործել են։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1918-1920 թվականների Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գործունեությանը և տարածաշրջանում տեղի ունեցող ռազմական բախումների պայմաններում դրանց դերակատարությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև այն փոփոխությունները, որոնք հայկական ռազմական կառույցներում տեղի ունեցան Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո, երբ ազգային ռազմական ներուժը ներառվեց Խորհրդային Միության միասնական զինված ուժերի համակարգում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների համատեքստում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ խորհրդային բանակում հայկական կազմավորումներին, հայ զինվորականների և հրամանատարների մասնակցությանը տարբեր ռազմաճակատներում, ինչպես նաև ազգային ռազմական ինքնության պահպանմանն ու դրա դրսևորումներին։ Կարևոր է նաև հայկական զորամիավորումների դերի գնահատումը ոչ միայն առանձին ռազմական գործողությունների, այլև ազգային անվտանգության, պետականության, հասարակական համախմբման և պատմական հիշողության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել արխիվային փաստաթղթերի, ռազմական հրամանների, վիճակագրական տվյալների, հուշագրությունների, ժամանակակից մամուլի և այլ պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության վրա՝ հնարավորություն տալով վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմական իրականության առավել ամբողջական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռազմական պատմությամբ, հայոց պատմությամբ, Առաջին Հանրապետության պատմությամբ և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի 1918-1945 թվականների ընթացքում հայկական ռազմական կազմավորումների պատմական ուղու, դրանց կազմակերպական և մարտական առանձնահատկությունների, ինչպես նաև Հայաստանի պետականության և հայ ժողովրդի ռազմական պատմության մեջ ունեցած դերակատարության ամբողջական ընկալման համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-11
Հայկական ազգային զորամիավորումները 1918-1945 թթ.

Անվճար

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին