Հարությունյան, Տաթևիկ Հովսեփի

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանի հայ մամուլում հասարակական իդեալի ձևավորման, ներկայացման և փոփոխության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն արժեքային պատկերացումներն են, որոնց միջոցով մամուլը ներկայացնում է ցանկալի հասարակության, քաղաքացու, պետության, սոցիալական հարաբերությունների և հանրային զարգացման մասին պատկերացումները։ Հասարակական իդեալը դիտարկվում է որպես պատմամշակութային և գաղափարական փոփոխությունների ազդեցությամբ վերափոխվող երևույթ, որը կարող է արտահայտվել հրապարակախոսական նյութերում, խմբագրական հոդվածներում, հարցազրույցներում, վերլուծական հրապարակումներում և հասարակական բանավեճերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո ձևավորված նոր հասարակական միջավայրին, երբ նախկին գաղափարական համակարգի փոխարեն հանրային խոսույթում սկսեցին վերաիմաստավորվել պետության, ազգային ինքնության, ազատության, սոցիալական արդարության, քաղաքացիական պատասխանատվության և անհատի դերի վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննվում է, թե ինչպես են տնտեսական, սոցիալական և մշակութային վերափոխումները արտացոլվել մամուլի լեզվում և արժեքային շեշտադրումներում, ինչպես են փոխվել հասարակական հաջողության, բարեկեցության, կրթության, աշխատանքի, ընտանիքի և հանրային մասնակցության մասին պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժամանակաշրջանների մամուլի նյութերի համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հասարակական իդեալի հարաբերականորեն կայուն բաղադրիչներն ու ժամանակի ընթացքում փոփոխվող հատկանիշները։ Ուսումնասիրության առարկա են նաև լեզվական և հռետորական միջոցները՝ գնահատողական բառապաշարը, փոխաբերությունները, հակադրությունները, խորհրդանշական պատկերները և այլ մեխանիզմներ, որոնց միջոցով լրատվամիջոցները կառուցում և տարածում են հասարակական արժեքների որոշակի պատկերներ։ Մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հասարակական փոփոխություններն արձանագրող տեղեկատվական աղբյուր, այլև որպես հանրային խոսույթի տարածք, որտեղ տարբեր գաղափարներ ու արժեքային համակարգեր մրցակցում, վերաիմաստավորվում և քննարկվում են։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է լրագրագիտության, սոցիոլոգիայի, մշակութաբանության և խոսույթի վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել հետխորհրդային հայկական հասարակության արժեքային փոփոխությունները և դրանց արտացոլումը մամուլի հաղորդակցական ու գաղափարական կառուցվածքներում։