Հերունի-Սարգսյան, Մերի Միսակի

Գրականություն

Այս գրականագիտա-թարգմանաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենից ռուսերեն կատարված բանաստեղծական թարգմանություններում հեղինակի ստեղծագործական անհատականության դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են թարգմանության տեսական հիմնադրույթները՝ համարժեքության, ադապտացիայի և վերաստեղծման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը պոետական տեքստերի փոխանցման գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է թարգմանիչը վերարտադրում բնօրինակի պատկերային համակարգը, ռիթմիկ-հնչյունական կառուցվածքը, ոճական առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը՝ միաժամանակ ներդնելով սեփական ստեղծագործական մեկնաբանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանչի անհատական ոճի ձևավորմանը, լեզվական ընտրություններին, փոխակերպման ռազմավարություններին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների պահպանման ու վերաիմաստավորման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև հայ պոեզիայի ռուսերեն թարգմանությունների օրինակներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել մշակութային միջնորդության և գրական փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և հայ-ռուսական գրական կապերի ուսումնասիրության մեջ՝ ընդգծելով թարգմանչի ստեղծագործական դերը որպես համահեղինակային գործընթացի մաս։