Հովակիմյան, Արմեն Էդիկի

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Համո Սահյանի պոետիկայի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա քնարերգության գեղարվեստական ինքնատիպությունը, թեմատիկ ու գաղափարական առանձնահատկությունները, լեզվաոճական համակարգը և բանաստեղծական մտածողության հիմնական դրսևորումները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Սահյանի ստեղծագործական աշխարհի այն բնորոշ գծերն են, որոնց շնորհիվ նրա պոեզիան առանձնանում է բնության, հայրենի հողի, մարդու ներաշխարհի, հիշողության, ժամանակի և գոյության թեմաների յուրօրինակ մեկնաբանությամբ։ Հեղինակը դիտարկում է բնության և մարդու փոխհարաբերությունը որպես բանաստեղծական աշխարհի առանցքային սկզբունք՝ ցույց տալով, թե ինչպես են բնապատկերները վերածվում հոգեբանական և փիլիսոփայական իմաստների կրողների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքին, պատկերային համակարգին, փոխաբերություններին, խորհրդանիշներին, կրկնություններին, հնչերանգին և ռիթմական կազմակերպմանը, ինչպես նաև ժողովրդական խոսքի ու ազգային լեզվամտածողության տարրերի կիրառությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Սահյանի քնարական հերոսի ներաշխարհը, նրա վերաբերմունքը հայրենիքի, մարդու և ժամանակի նկատմամբ, ինչպես նաև բանաստեղծի կողմից պարզ ու անմիջական խոսքի միջոցով խորքային գաղափարներ արտահայտելու եղանակները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է նաև հեղինակի ստեղծագործական լեզվի և ավանդական ու նորարարական պոետական միջոցների փոխհարաբերության քննությունը, որի միջոցով ներկայացվում է Սահյանի տեղն ու նշանակությունը հայ նորագույն քնարերգության մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ և տեսությամբ զբաղվող մասնագետների, գրականագետների, լեզվաբանների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել Համո Սահյանի ստեղծագործությունը խորությամբ ուսումնասիրող ընթերցողներին։