Հովհաննիսյան, Ազգանուշ Վարդգեսի

Գյուղատնտեսություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հողի մշակման տարբեր տեխնոլոգիաների ազդեցության ուսումնասիրմանը աշնանացան ցորենի աճի, զարգացման և բերքատվության վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Էջմիածնի տարածաշրջանի կոնկրետ հողակլիմայական պայմաններում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ հողի մշակման եղանակը կարևոր դեր է կատարում մշակաբույսի համար անհրաժեշտ ջրային, օդային և սննդային պայմանների ձևավորման գործում, ինչն իր հերթին անմիջականորեն անդրադառնում է բույսերի աճի ինտենսիվության, արմատային համակարգի զարգացման, հողում խոնավության պահպանման և վերջնական բերքի չափի ու որակի վրա։ Աշխատանքում համեմատական տեսանկյունից կարող են դիտարկվել հողի մշակման տարբեր համակարգեր՝ ավանդական և նվազ մշակման մոտեցումներից մինչև ավելի խնայողական կամ ժամանակակից տեխնոլոգիաներ՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը ցորենի զարգացման հիմնական փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի գործոնների փոխազդեցությանը, ինչպիսիք են հողի կառուցվածքը, փխրեցվածության աստիճանը, խոնավության պահպանման կարողությունը, մոլախոտերի տարածվածությունը, սննդանյութերի հասանելիությունը և մշակման ժամանակացույցը։ Արմավիրի մարզի պայմաններում նման ուսումնասիրությունը առանձնահատուկ կարևորություն ունի, քանի որ տարածաշրջանի հողակլիմայական առանձնահատկությունները, ոռոգման հնարավորությունները, տեղումների քանակը և ջերմային ռեժիմը կարող են էապես ազդել աշնանացան ցորենի արտադրողականության վրա։ Հետազոտության ընթացքում տարբեր տեխնոլոգիաների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել բույսերի ծլման և թփակալման ցուցանիշներով, ձմեռումից հետո բույսերի պահպանվածությամբ, բույսերի բարձրությամբ, հասկերի ձևավորմամբ, մեկ հասկում հատիկների քանակով, հատիկների զանգվածով և վերջնական բերքատվությամբ։ Կարևոր է նաև հողի մշակման տեխնոլոգիաների ազդեցության գնահատումը ոչ միայն բերքի քանակական, այլև տնտեսական տեսանկյունից, քանի որ տարբեր մեթոդներ պահանջում են տարբեր քանակի վառելիք, աշխատուժ, ժամանակ և տեխնիկական ռեսուրսներ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել այնպիսի տեխնոլոգիայի ընտրությանը, որը միաժամանակ ապահովում է բարձր և կայուն բերք, նվազեցնում արտադրական ծախսերը և նպաստում հողի բերրիության պահպանմանը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել Արմավիրի մարզի և համանման հողակլիմայական պայմաններ ունեցող այլ տարածաշրջանների տնտեսություններում՝ աշնանացան ցորենի մշակության արդյունավետ համակարգեր ընտրելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հողի ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության տեսանկյունից, քանի որ հողի չափազանց ինտենսիվ կամ ոչ համապատասխան մշակումը կարող է հանգեցնել կառուցվածքի վատացման, խոնավության կորստի, էրոզիոն գործընթացների ուժեղացման և արտադրողականության նվազման։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ագրոնոմիական, հողագիտական և տնտեսական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե հողի մշակման որ տեխնոլոգիական լուծումներն են առավել նպաստավոր աշնանացան ցորենի կայուն և բարձր բերքատվության ապահովման համար Էջմիածնի տարածաշրջանի պայմաններում։