Հրաչյան, Գուրգեն Գագիկի

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ ծրագրերի հիմնական իմաստային բովանդակության ուսումնասիրությանը՝ լեզվական միավորների գործառույթների, իմաստային կառուցվածքի և հաղորդակցական կիրառության տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես են տարբեր լեզվական կառուցվածքներ և ծրագրային միավորներ արտահայտում որոշակի իմաստային հարաբերություններ և ինչպես է դրանց գործառույթը պայմանավորվում խոսքային միջավայրով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում իմաստի և գործառույթի փոխհարաբերությանը, լեզվական ձևի ու բովանդակության կապին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, որ նույն ձևական կառուցվածքը տարբեր համատեքստերում կարող է իրականացնել տարբեր իմաստային կամ հաղորդակցական գործառույթներ։ Աշխատությունում ֆունկցիոնալ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լեզվական երևույթները դիտարկել ոչ միայն որպես ձևական համակարգի բաղադրիչներ, այլև որպես հաղորդակցական նպատակների իրականացման միջոցներ։ Քննության են առնվում հիմնական իմաստային բաղադրիչները, դրանց փոխկապակցվածությունը և խոսքում դրսևորման եղանակները։ Կարևորվում է նաև համատեքստի դերը, քանի որ լեզվական միավորի գործառական նշանակությունը հաճախ բացահայտվում է միայն կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր լեզվական օրինակների վերլուծություն՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես են իմաստային հարաբերությունները ձևավորվում, փոփոխվում և փոխանցվում տարբեր կառուցվածքների միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իմաստային ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ սահմանել ֆունկցիոնալ ծրագրերի հիմնական բնութագրերը և դրանց կիրառության ոլորտները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է նաև լեզվական համակարգի տարբեր մակարդակների՝ բառային, ձևաբանական, շարահյուսական և հաղորդակցական բաղադրիչների փոխազդեցության դիտարկումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է ձևական կառուցվածքը վերածվում որոշակի իմաստային և հաղորդակցական գործառույթի և ինչ պայմաններում է տեղի ունենում դրա իմաստային փոփոխությունը։ Աշխատանքը կարող է նշանակություն ունենալ ժամանակակից լեզվաբանության այն ուղղությունների համար, որոնք ուսումնասիրում են լեզվի գործառական կազմակերպվածությունը, իմաստի ձևավորումը և լեզվական միջոցների կիրառությունը իրական հաղորդակցության մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել լեզվաբաններին, իմաստաբանության և շարահյուսության մասնագետներին, գործառական քերականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ձգտում է բացահայտել ֆունկցիոնալ ծրագրերի հիմնական իմաստային կառուցվածքը և ցույց տալ, թե ինչպես են դրանց իմաստային բաղադրիչները փոխկապակցվում լեզվական ձևի, համատեքստի և հաղորդակցական գործառույթի հետ՝ նպաստելով լեզվական համակարգի ավելի ամբողջական գործառական ընկալմանը։