Касперовский приют для бедных армян (Москва)

Касперовский приют для бедных армян (Москва)

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Պատմություն

Правила об управлении домом для приюта и призрения престарелых, бедных и увечных армян в Москве

Պատմական և իրավական բնույթի այս փաստաթուղթը վերաբերում է Մոսկվայում տարեց, աղքատ և անաշխատունակ հայերի խնամքի ու ապաստանի համար նախատեսված բարեգործական հաստատության կառավարման կազմակերպմանը։ Ներկայացվում են հաստատության գործունեության հիմնական սկզբունքները, կառավարման մարմինների գործառույթները, պատասխանատվության շրջանակները և ներքին վարչական կարգը։ Քննության են առնվում խնամքի կարիք ունեցող անձանց ընդունման և պահպանման, նրանց կենցաղային պայմանների ապահովման, նյութական աջակցության ու սոցիալական հոգածության կազմակերպման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստատության միջոցների կառավարմանը, պատասխանատու անձանց պարտականություններին, հաշվետվողականությանը և բարեգործական նպատակներով տրամադրված միջոցների նպատակային օգտագործմանը։ Փաստաթուղթը պատկերացում է տալիս համայնքային բարեգործության կազմակերպված ձևերի, սոցիալական օգնության մեխանիզմների և խնամքի հաստատությունների կառավարման սկզբունքների մասին։ Այն միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է Մոսկվայի հայ համայնքի սոցիալական և բարեգործական գործունեության պատմության ուսումնասիրման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ համայնքների պատմությամբ, բարեգործության և սոցիալական աջակցության պատմությամբ, ինչպես նաև հասարակական կազմակերպությունների գործունեությամբ զբաղվող հետազոտողների ու պատմաբանների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-03
Правила об управлении домом для приюта и призрения престарелых, бедных и увечных армян в Москве

Անվճար

Օնլայն

Պատմություն

Отчет совета Касперовскаго приюта для бедных армян в Москве за 1909 год

Հրատարակությունը պատմական հաշվետվական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայում գործող կարիքավոր հայերի բարեգործական հաստատության խորհրդի գործունեությունը մեկ տարվա ընթացքում և կարևոր սկզբնաղբյուր է 20-րդ դարի սկզբի մոսկվահայ համայնքի սոցիալական ու բարեգործական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Նյութի հիմնական բովանդակությունը կապված է հաստատության կառավարման, խնամքի կազմակերպման, ֆինանսական միջոցների տնօրինման և օգնություն ստացող անձանց սոցիալական ապահովման հետ։ Հաշվետվական բնույթը ենթադրում է հաստատության գործունեության հիմնական ուղղությունների, եկամուտների և ծախսերի, նվիրատվությունների, պահպանման ծախսերի ու խորհրդի կազմակերպական աշխատանքի համակարգված ներկայացում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նման հաստատությունները ձևավորվել էին համայնքային բարեգործության սկզբունքների հիման վրա և նպատակ ունեին աջակցել սոցիալապես անապահով հայերին՝ նրանց տրամադրելով կացարան և անհրաժեշտ կենսական պայմաններ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև բարեգործական կառույցի ներքին կառավարման համակարգը, խորհրդի դերակատարությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և համայնքի ներկայացուցիչների մասնակցությունը սոցիալական աջակցության կազմակերպմանը։ Տարեկան հաշվետվությունների միջոցով հնարավոր է հետևել հաստատության նյութական վիճակի, օգնություն ստացողների շրջանակի և բարեգործական գործունեության շարունակականության փոփոխություններին։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարևոր տեղեկություններ կարող է հաղորդել Մոսկվայի հայ համայնքի ինքնակազմակերպման մշակույթի, փոխօգնության ավանդույթների և համայնքային հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի պատկերացումները աղքատության, ծերության, անաշխատունակության և սոցիալական պաշտպանության վերաբերյալ։ Ֆինանսական ու վարչական տեղեկությունները կարող են օգտագործվել բարեգործական հաստատությունների տնտեսական հիմքերի և նվիրատվությունների դերի ուսումնասիրության համար, իսկ խորհրդի գործունեության նկարագրությունը՝ համայնքային կառավարման մեխանիզմների վերականգնման նպատակով։ Նման հաշվետվությունները նաև արժեքավոր մատենագիտական և արխիվային աղբյուրներ են, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել բարեգործների, հոգաբարձուների և համայնքային կյանքի այլ մասնակիցների գործունեության հետքերը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է ռուսաստանահայության պատմության, Մոսկվայի հայկական համայնքի, բարեգործական հաստատությունների և 20-րդ դարի սկզբի սոցիալական աջակցության համակարգերի ուսումնասիրության համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-19
Отчет совета Касперовскаго приюта для бедных армян в Москве за 1909 год

Անվճար

Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին