Кавказское армянское издательское общество

Кавказское армянское издательское общество

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Устав Кавказскаго Армянскаго Издательскаго Общества

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասում գործող հայկական հրատարակչական ընկերության կազմակերպական կառուցվածքը, նպատակները և գործունեության հիմնական սկզբունքները սահմանող կանոնադրական փաստաթուղթ, որը կարևոր աղբյուր է հայ գրահրատարակչության, հասարակական կազմակերպությունների և մշակութային կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթի առանցքում ընկերության ստեղծման նպատակի, անդամակցության կարգի, կառավարման մարմինների, ֆինանսական միջոցների ձևավորման և հրատարակչական գործունեության կազմակերպման վերաբերյալ դրույթներն են։ Կանոնադրական կարգավորումները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչ սկզբունքներով էր նախատեսվում կազմակերպել հայերեն գրականության հրատարակությունը և տարածումը, ինչպես նաև ինչ դեր էր վերապահվում հասարակական նախաձեռնությանը կրթության և մշակույթի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընկերության անդամների իրավունքներին ու պարտականություններին, ընդհանուր ժողովների կազմակերպմանը, ղեկավար մարմինների ընտրությանը և նրանց իրավասությունների սահմանմանը։ Քննվում են նաև կազմակերպության նյութական հիմքերի ձևավորման հնարավոր աղբյուրները, անդամավճարների, նվիրատվությունների և հրատարակչական գործունեությունից ստացվող միջոցների տնօրինման ընդհանուր սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում այն մասին, թե ինչպես էր հրատարակչական գործունեությունը կազմակերպական առումով կապվում հասարակական և մշակութային նպատակների հետ։ Գրքերի և այլ տպագիր նյութերի հրատարակությունն ու տարածումը դիտարկվում էին որպես ընթերցանության խթանման, կրթության տարածման, գրական կյանքի ակտիվացման և հայալեզու մշակութային միջավայրի պահպանման միջոցներ։ Կանոնադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև հրատարակչական ընկերության ներքին կառավարման մշակույթը, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը և ֆինանսական հաշվետվողականության սկզբունքները։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում իրավական պատմության տեսանկյունից ևս, քանի որ արտացոլում է հասարակական կազմակերպությունների գործունեության կարգավորման տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ ձևերը։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպիսի ինստիտուցիոնալ կառույցների միջոցով էր կազմակերպվում հրատարակչական աշխատանքը Կովկասի հայկական միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ այն արժեքավոր պատմական սկզբնաղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական հրատարակչական նախաձեռնությունների կազմակերպական, հասարակական և մշակութային հիմքերը։

Թարմացվել է՝ 2026-09-22
Устав Кавказскаго Армянскаго Издательскаго Общества

Անվճար

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book7 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին