Խաչատրյան, Գայանե Ռուդիկի

Խաչատրյան, Գայանե Ռուդիկի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Ջոյսյան բառադարձվածային միավորները և դրանց խորհրդանշանային իմաստավորումները («Դուբլինցիներ» և «Ուլիսես» երկերի նյութի հիման վրա )

Աշխատությունը նվիրված է Ջեյմս Ջոյսի ստեղծագործություններում բառադարձվածային միավորների ուսումնասիրությանը և դրանց խորհրդանշանային իմաստավորումների բացահայտմանը՝ «Դուբլինցիներ» և «Ուլիսես» ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել Ջոյսի լեզվական նորարարությունների, բառային խաղերի և հեղինակային բառաստեղծման դերը գեղարվեստական իմաստի ձևավորման և ստեղծագործությունների խորհրդանշական համակարգի կառուցման մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են Ջոյսի կողմից ստեղծված կամ վերափոխված բառային միավորների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական բովանդակության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բառերին և արտահայտություններին, որոնց իմաստը ձևավորվում է միաժամանակ մի քանի լեզվական կամ մշակութային շերտերի փոխազդեցության արդյունքում։ «Դուբլինցիներ» և հատկապես «Ուլիսես» ստեղծագործությունների լեզվական նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բառախաղի, բազմիմաստության, հնչյունական նմանության, բառերի միաձուլման և նորաբանությունների կիրառությունը որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են բառադարձվածային միավորները ձեռք բերում խորհրդանշական նշանակություն և ինչպես են դրանք կապվում հերոսների հոգեբանական վիճակի, դուբլինյան միջավայրի, ազգային ինքնության, կրոնական ու մշակութային պատկերացումների և ստեղծագործությունների ընդհանուր կառուցվածքի հետ։ Հետազոտության ընթացքում կարող է իրականացվել բառային միավորների դասակարգում՝ ըստ դրանց ձևավորման եղանակի, իմաստային բնույթի և գեղարվեստական գործառույթի։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Ջոյսի լեզվական փորձարարություններին, որոնք ընթերցողից պահանջում են ոչ միայն բառի բառարանային նշանակության ընկալում, այլև դրա համատեքստային, ասոցիատիվ և խորհրդանշական շերտերի բացահայտում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Ջոյսի լեզվական ոճի, բառաստեղծական համակարգի և գեղարվեստական աշխարհի ավելի խոր ընկալմանը, ինչպես նաև մոդեռնիստական գրականության լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճաբաններին, թարգմանիչներին, Ջոյսի ստեղծագործության և անգլիական ու իռլանդական մոդեռնիստական գրականության հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-07
Ջոյսյան բառադարձվածային միավորները և դրանց խորհրդանշանային իմաստավորումները («Դուբլինցիներ» և «Ուլիսես» երկերի նյութի հիման վրա )

Անվճար

Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին