Խաչատրյան, Լևոն Ժիրայրի

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում ռազմական ոլորտին բնորոշ լեզվական համակարգի, մասնագիտական բառապաշարի և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են ռազմական տերմինների ձևավորման և գործածության սկզբունքները, դրանց իմաստային կառուցվածքը, ծագումնաբանությունը և ընդհանուր գրական լեզվի հետ ունեցած փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական մասնագիտական խոսքում կիրառվող եզրույթներին, հրամաններին, կոչումներին, ստորաբաժանումների ու ռազմական տեխնիկայի անվանումներին, ինչպես նաև գործողություններ, գործընթացներ և կազմակերպական հարաբերություններ արտահայտող լեզվական միավորներին։ Քննարկվում են ռազմական հաղորդակցության համար բնորոշ հակիրճությունը, ճշգրտությունը, միանշանակությունը և տեղեկատվության արագ փոխանցման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված լեզվական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են նաև ռազմական բառապաշարի համալրման աղբյուրները, նոր հասկացությունների անվանման եղանակները, փոխառությունների կիրառումը և օտարալեզու տերմինների հայերեն համարժեքների ձևավորման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում ռազմական պաշտոնական փաստաթղթերի, հրամանների, կանոնադրական խոսքի և մասնագիտական հաղորդակցության լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են տերմինների միասնականացման և նորմավորման հարցերը, քանի որ մասնագիտական բառապաշարի հստակ ու հետևողական կիրառումը կարևոր նշանակություն ունի ռազմական հաղորդակցության արդյունավետության համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ռազմական ոլորտի հայերեն բառապաշարի կառուցվածքի, զարգացման միտումների և գործառական առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, տերմինաբանների, թարգմանիչների, խմբագիրների, ռազմական կրթության ոլորտի մասնագետների և մասնագիտական հայերենի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների համար։