Խանիկյան, Տիգրան Գևորգի

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի և տնտեսության իրական հատվածի փոխազդեցության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական միջնորդության դերը տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության և արտադրողականության զարգացման գործընթացներում։ Բանկային համակարգը հանդիսանում է տնտեսության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրը, որն ապահովում է կապիտալի հոսքերի բաշխումը խնայողություններից դեպի արտադրական, առևտրային և ծառայությունների ոլորտներ։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես է բանկային վարկավորումը ազդում իրական հատվածի զարգացման վրա, մասնավորապես՝ փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման, արդյունաբերության արդիականացման և նորարարական ծրագրերի իրականացման համատեքստում։ Միաժամանակ վերլուծվում են նաև հակառակ կապերը՝ իրական տնտեսության վիճակի ազդեցությունը բանկային համակարգի կայունության, վարկային ռիսկերի և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակրոտնտեսական գործոններին՝ տոկոսադրույքների քաղաքականությանը, գնաճին, փոխարժեքի տատանումներին և կենտրոնական բանկի կարգավորիչ դերին, որոնք էական ազդեցություն ունեն բանկային և իրական հատվածների փոխկապակցվածության վրա։ Հայաստանում առկա խնդիրների շարքում նշվում են ֆինանսավորման սահմանափակ հասանելիությունը, երկարաժամկետ վարկերի պակասը և իրական հատվածի ցածր ներդրումային կարողությունները։ Կատարելագործման ուղղություններում ընդգծվում են ֆինանսական միջնորդության խորացումը, կապիտալի շուկաների զարգացումը, բանկային ծառայությունների դիվերսիֆիկացումը և ռիսկերի կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ներդրումը։ Այսպիսով, բանկային և իրական հատվածների փոխազդեցության արդյունավետ կարգավորումը դիտարկվում է որպես տնտեսական կայուն աճի և ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման կարևոր նախապայման։