Խոյեցյան, Արեն Գագիկի

Խոյեցյան, Արեն Գագիկի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Biology

Роль медиаторов иммунного ответа в патогенезе шизофрении

Աշխատությունը նվիրված է իմունային համակարգի ազդանշանային և կարգավորիչ գործոնների հնարավոր մասնակցության ուսումնասիրությանը շիզոֆրենիայի ախտածագման բարդ մեխանիզմներում։ Հետազոտության կենտրոնում իմունային պատասխանի միջնորդների և կենտրոնական նյարդային համակարգում ընթացող կենսաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ դիտարկելով նյարդային, իմունային և ներզատական համակարգերի միջև գոյություն ունեցող բազմակողմ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցիտոկիններին և իմունային կարգավորման այլ կենսաբանական գործոններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային և հակաբորբոքային պատասխանների վերահսկմանը և կարող են փոխկապակցված լինել նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետ։ Քննվում են նյարդաբորբոքման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները, իմունային հավասարակշռության փոփոխությունները և դրանց հնարավոր առնչությունը նյարդային հաղորդակցման, նեյրոնների ու գլիալ բջիջների փոխազդեցության և ուղեղի գործառնական կարգավորման գործընթացների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բնածին, այնպես էլ ձեռքբերովի իմունային պատասխանի առանձնահատկություններին՝ գնահատելով տարբեր իմունաբանական ցուցանիշների հնարավոր նշանակությունը հիվանդության կենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծայրամասային իմունային համակարգի և կենտրոնական նյարդային համակարգի միջև հաղորդակցության մեխանիզմների դիտարկումը, ինչպես նաև այն հարցը, թե իմունային կարգավորման փոփոխությունները որքանով կարող են հանդես գալ որպես հիվանդության հետ կապված կենսաբանական գործընթացների արտահայտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ նման կապերի առկայությունը ինքնին չի հաստատում պատճառահետևանքային հարաբերություն, քանի որ դիտվող իմունաբանական փոփոխությունների վրա կարող են ազդել բազմաթիվ կենսաբանական և միջավայրային գործոններ։ Աշխատանքի շրջանակում իմունաբանական տվյալները կարող են համադրվել կլինիկական և նյարդակենսաբանական դիտարկումների հետ՝ հիվանդության բազմագործոն բնույթն առավել ամբողջական պատկերացնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը գտնվում է իմունաբանության, նյարդակենսաբանության և հոգեբուժության հատման կետում և նպաստում է շիզոֆրենիայի կենսաբանական մեխանիզմների վերաբերյալ ինտեգրված պատկերացումների զարգացմանը՝ առանց այն մեկ առանձին իմունային գործոնի կամ մեխանիզմի ազդեցությամբ բացատրելու։

Updated: 2026-09-22
Роль медиаторов иммунного ответа в патогенезе шизофрении

Free

Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more