Կիկերոն, Մարկոս Տուղիոս

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է հին հռոմեական պատմության նշանավոր պետական և հասարակական գործիչներից մեկի՝ Մարկոս Պորցիոս Կատոնի, որը հայտնի է նաև Կատոն Ավագ անունով, կյանքին, գործունեությանը և պատմական կերպարին։ Նա Հռոմեական Հանրապետության քաղաքական, հասարակական և մտավոր կյանքի ազդեցիկ ներկայացուցիչներից էր, որի անունը կապվում է հռոմեական ավանդական բարքերի պահպանման, պետական կարգի ամրապնդման, հայրենասիրության, խստապահանջության և հասարակական պատասխանատվության գաղափարների հետ։ Նրա կենսագրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու Հռոմեական Հանրապետության պատմական զարգացման կարևոր փուլերին, պետական կառավարման առանձնահատկություններին և հռոմեական հասարակության բարոյական ու մշակութային պատկերացումներին։ Կատոն Ավագը հայտնի էր իր քաղաքական գործունեությամբ, հռետորական կարողություններով, իրավական ու վարչական հարցերում ունեցած ազդեցությամբ և հռոմեական ավանդական արժեքների պաշտպանությամբ։ Նրա հասարակական դիրքորոշման հիմքում ընկած էին կարգապահության, աշխատասիրության, խնայողության, պարզակենցաղության և պետական շահի գերակայության սկզբունքները։ Նա քննադատաբար էր վերաբերվում շռայլությանը, բարքերի անկմանը և օտար մշակութային ազդեցությունների այն դրսևորումներին, որոնք, իր համոզմամբ, կարող էին թուլացնել հռոմեական հասարակության ավանդական հիմքերը։ Կատոնի կերպարը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա գործունեության միջոցով բացահայտվում են Հռոմի քաղաքական կյանքում առկա գաղափարական հակասությունները, ավանդույթի և նորարարության հարաբերությունները, ինչպես նաև պետական գործչի պատասխանատվության մասին հին հռոմեական պատկերացումները։ Նրա քաղաքական հայացքները հիմնված էին հանրապետական պետականության պահպանման, հասարակական կարգապահության և քաղաքացիների բարոյական պարտականությունների գիտակցման վրա։ Կատոնը կարևորում էր գյուղատնտեսությունը և հողագործական աշխատանքը՝ դրանք համարելով հասարակության տնտեսական կայունության ու քաղաքացիների բարոյական դաստիարակության կարևոր հիմքեր։ Նրա աշխարհայացքում հողագործը մարմնավորում էր աշխատասիրության, ինքնուրույնության և հայրենիքի նկատմամբ նվիրվածության հատկանիշները։ Այս գաղափարները սերտորեն կապված էին հռոմեական հանրապետական ավանդույթի հետ, որտեղ քաղաքացու արժանիքը գնահատվում էր ոչ միայն նրա անձնական հաջողություններով, այլև պետությանն ու հասարակությանը մատուցած ծառայություններով։ Կատոնի պատմական գործունեության կարևոր դրվագներից էր նրա մասնակցությունը Հռոմի քաղաքական և ռազմական կյանքին, հատկապես Պունիկյան պատերազմների ժամանակաշրջանում։ Նա մասնակցել է Հռոմի արտաքին քաղաքականությանն ու պետական կառավարման գործընթացներին, իսկ հետագայում դարձել է սենատական պահպանողականության և Կարթագենի նկատմամբ խիստ քաղաքականության հայտնի ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա անունը պատմական հիշողության մեջ պահպանվել է նաև Կարթագենի ոչնչացման անհրաժեշտության մասին արտահայտած դիրքորոշման շնորհիվ։ Կատոնի կենսագրությունն այս առումով հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Հռոմի՝ միջերկրածովյան առաջատար տերության վերածվելու պատմական գործընթացը, ռազմական ընդլայնման հետևանքները և արտաքին նվաճումների ազդեցությունը հանրապետության ներքին հասարակական կյանքի վրա։ Նրա կերպարը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև գրականության և մտավոր մշակույթի պատմության տեսանկյունից։ Կատոնը հռոմեական արձակի վաղ շրջանի կարևոր ներկայացուցիչներից էր, իսկ նրա գրական ու հռետորական գործունեությունը նպաստել է լատինական գրավոր մշակույթի զարգացմանը։ Նրա աշխատություններից առանձնահատուկ նշանակություն ունի «Գյուղատնտեսության մասին» երկը, որը համարվում է լատիներեն պահպանված արձակ ամենահին ամբողջական գործերից մեկը և արժեքավոր տեղեկություններ է հաղորդում հռոմեական գյուղատնտեսության, տնտեսավարման և կենցաղի վերաբերյալ։ Կատոնի գործունեությունը ցույց է տալիս, որ պետական գործիչը կարող էր միաժամանակ լինել քաղաքական մտածող, հռետոր և գրող՝ իր գաղափարները տարածելով ինչպես հասարակական գործունեության, այնպես էլ գրավոր խոսքի միջոցով։ Աշխատության գաղափարական նշանակությունը կապված է պետական ծառայության, բարոյական սկզբունքների, քաղաքացիական պարտքի և հասարակական պատասխանատվության հարցերի հետ։ Կատոնի կերպարը ներկայացնում է այն համոզմունքը, որ պետության հզորությունը պայմանավորված է ոչ միայն ռազմական ուժով և նյութական հարստությամբ, այլև քաղաքացիների բնավորությամբ, օրենքների նկատմամբ հարգանքով, աշխատասիրությամբ և հասարակական շահի գիտակցմամբ։ Նրա կյանքի պատմությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև անհատի և պետության հարաբերություններին, քաղաքական առաջնորդության բարոյական կողմին և ավանդական արժեքների պահպանման խնդրին։ Գրական ու պատմագրական առումով աշխատությունը պատկանում է անտիկ պատմական և կենսագրական գրականության ավանդույթին, որտեղ պատմական անձի կյանքի ու գործունեության ներկայացումը միաժամանակ ծառայում է ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրողությունների բացահայտմանը։ Կատոնի կերպարը հարմար նյութ է նաև բարոյադաստիարակչական մեկնաբանության համար, քանի որ նրա կյանքի օրինակով քննարկվում են առաքինության, խստապահանջության, պարտաճանաչության և հայրենասիրության գաղափարները։ Պատմական և մշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր է հին Հռոմի պատմության ու դասական ժառանգության հայերեն ներկայացման տեսանկյունից։ Տասնիններորդ դարում Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել անտիկ աշխարհի պատմության, գրականության և փիլիսոփայության ուսումնասիրության ու հայերեն տարածման գործում։ Դասական պատմական դեմքերի մասին աշխատությունները հայ ընթերցողին հնարավորություն էին տալիս հաղորդակից դառնալու եվրոպական հումանիստական կրթության ավանդույթներին, ծանոթանալու հին քաղաքակրթությունների պատմությանը և համաշխարհային մշակույթի կարևոր ներկայացուցիչներին։ Վիեննայի Մխիթարյան տպագրատան գործունեությունը նպաստել է այդ գիտելիքների տարածմանը և հայերեն գիտակրթական ու պատմական գրականության հարստացմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է հին Հռոմի պատմության, անտիկ կենսագրական գրականության, դասական հռետորության և հայերեն պատմագիտական հրատարակությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, դասական բանասերների, գրականագետների, փիլիսոփայության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, մանկավարժների և հին աշխարհի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Նրա ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն նշանավոր հռոմեացու կյանքի ճանաչմամբ, այլև պետականության, քաղաքացիական պարտքի, բարոյականության և հասարակական պատասխանատվության վերաբերյալ հարցերի շուրջ խորհելու հնարավորությամբ։