Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Լրագրություն

«Նյու Սթեյթսմենը և Մերձավոր Արևելքը»

Այս աշխատությունը նվիրված է բրիտանական հասարակական-քաղաքական մտքի և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական իրադարձությունների փոխհարաբերություններին՝ կենտրոնանալով «Նյու Սթեյթսմեն» պարբերականի հրապարակումների, դիրքորոշումների և տարածաշրջանի վերաբերյալ ձևավորված քաղաքական պատկերացումների վրա։ Այն անդրադառնում է Մերձավոր Արևելքի բարդ քաղաքական իրադրությանը, տարածաշրջանում ընթացող պատմական գործընթացներին, արաբական աշխարհի և Պաղեստինի հիմնախնդրին, ինչպես նաև այդ հարցերի շուրջ միջազգային հանրության վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Աշխատության թեմատիկ առանցքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում մամուլի և քաղաքական մեկնաբանության դերը միջազգային հարաբերությունների ընկալման ու հանրային կարծիքի ձևավորման գործում։ Քննության առարկա են դառնում տարածաշրջանի քաղաքական զարգացումների լուսաբանումը, դրանց մեկնաբանման առանձնահատկությունները և այն գաղափարական ու քաղաքական մոտեցումները, որոնց միջոցով բրիտանական պարբերականը ներկայացրել է Մերձավոր Արևելքի իրադարձությունները։ Հատուկ կարևորություն ունի Պաղեստինի հարցը, որը տասնամյակներ շարունակ եղել է միջազգային քաղաքականության ամենաբարդ և վիճահարույց խնդիրներից մեկը՝ իր մեջ ներառելով ազգային ինքնորոշման, տարածքային ամբողջականության, քաղաքական իրավունքների, անվտանգության և տարածաշրջանային կայունության հիմնահարցերը։ Այս համատեքստում աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են եվրոպական քաղաքական շրջանակներում ընկալվել արաբա-իսրայելական հակամարտությունը, Պաղեստինի ժողովրդի քաղաքական ձգտումները և Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները։ Ստեղծագործության կարևոր գաղափարական նշանակություններից մեկը միջազգային քաղաքական իրադարձությունների լուսաբանման նկատմամբ քննադատական մոտեցման ձևավորումն է՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն ներկայացվող փաստերին, այլև դրանց ընտրությանը, մեկնաբանությանը և քաղաքական համատեքստին։ Այն ընդգծում է մամուլի ազդեցությունը հասարակական գիտակցության վրա և ցույց տալիս, որ միջազգային հակամարտությունների մասին տեղեկատվությունը հաճախ արտացոլում է նաև այն քաղաքական, գաղափարական ու մշակութային միջավայրը, որտեղ ձևավորվում և տարածվում են համապատասխան գնահատականները։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև 1970-ականների սկզբի քաղաքական մտքի և Մերձավոր Արևելքի վերաբերյալ միջազգային քննարկումների ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ ներկայացնում է մի ժամանակաշրջան, երբ տարածաշրջանային հակամարտությունները, Պաղեստինի հիմնահարցը և գերտերությունների քաղաքական ներգրավվածությունը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում համաշխարհային քաղաքական օրակարգում։ Գրական և վերլուծական առումով այն պատկանում է քաղաքական հրապարակախոսության ու միջազգային քաղաքականության քննադատական ուսումնասիրությունների շրջանակին՝ ընթերցողին առաջարկելով դիտարկել լրատվամիջոցների և քաղաքական գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ, պաղեստինյան հիմնահարցով, արաբա-իսրայելական հարաբերություններով, բրիտանական մամուլի պատմությամբ, միջազգային քաղաքականությամբ և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։ Այն նաև օգտակար նյութ է քաղաքական պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր երկրների հասարակական-քաղաքական շրջանակներում ընկալվել Մերձավոր Արևելքի հիմնախնդիրները և ինչ դեր է ունեցել մամուլը դրանց շուրջ միջազգային հանրային կարծիքի ձևավորման գործում։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
«Նյու Սթեյթսմենը և Մերձավոր Արևելքը»

Անվճար

Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին