Կորկոտյան, Քնարիկ Արամի

Կորկոտյան, Քնարիկ Արամի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Գրականություն

Армянская печатная книга в Константинополе (1567 - 1850 гг.)

Աշխատությունը նվիրված է Կոստանդնուպոլսում 1567–1850 թվականներին ձևավորված և զարգացած հայկական տպագրության պատմությանը՝ այն դիտարկելով հայ գրքի, մշակույթի, կրթության և մտավոր կյանքի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայկական տպարանների հիմնադրումը, դրանց գործունեության հիմնական փուլերը, հրատարակված գրքերի թեմատիկ ու ժանրային կազմը, տպագրական մշակույթի առանձնահատկությունները և տպագիր արտադրանքի տարածման ուղիներն են։ Քննվում է Կոստանդնուպոլսի նշանակությունը որպես հայկական տպագրության կարևոր կենտրոն, որտեղ տարբեր ժամանակաշրջաններում գործունեություն են ծավալել տպագրիչներ, հրատարակիչներ, հոգևորականներ և մշակութային գործիչներ՝ նպաստելով հայերեն գրքի արտադրության ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վաղ շրջանի հրատարակություններին, դրանց տպագրական տեխնիկային, տառատեսակներին, ձևավորմանը, նկարազարդումներին, հիշատակարաններին և գրքային մշակույթի այլ բաղադրիչներին։ Ուսումնասիրվում են կրոնական, կրթական, լեզվաբանական, պատմական, գրական և այլ բնույթի հրատարակությունները՝ բացահայտելով ընթերցողական պահանջների և հասարակական-մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը տպագիր գրքի բովանդակության վրա։ Կարևորվում է նաև տպագրության և հայկական կրթական հաստատությունների փոխկապակցվածությունը, քանի որ դասագրքերի, քերականությունների, բառարանների և ուսումնական այլ նյութերի հրատարակումը նպաստել է կրթության տարածմանը և գրավոր մշակույթի զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տպագրիչների ու մեկենասների գործունեությանը, տպարանների նյութական հնարավորություններին, հրատարակությունների տպաքանակներին և գրքերի տարածման աշխարհագրությանը։ Առանձին ուղղություն է տպագիր գրքի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ գրաբարի, աշխարհաբարի ձևավորման գործընթացների և տարբեր լեզվական ավանդույթների համատեքստում։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հետևելու շուրջ երեք դար տևած ժամանակահատվածում տպագրական գործի կազմակերպական, տեխնիկական և բովանդակային փոփոխություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է հայ տպագրության պատմության, գրքագիտության և մշակութային պատմության համար՝ ներկայացնելով Կոստանդնուպոլսի հայկական տպագիր ժառանգության ձևավորումն ու դրա նշանակությունը հայկական մտավոր և կրթական կյանքի զարգացման մեջ։

Թարմացվել է՝ 2026-09-25
Армянская печатная книга в Константинополе (1567 - 1850 гг.)

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին