Ковалевский, Максим Максимович, 1851-1916

Ковалевский, Максим Максимович, 1851-1916

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Конституция графа Лорис-Меликова и его частные письма

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Ռուսական կայսրության պետական կառավարման բարեփոխումների պատմությանը և հայազգի պետական գործիչ Միքայել Լոռիս-Մելիքովի քաղաքական գործունեությանը։ Հեղինակ Մաքսիմ Կովալևսկին ուսումնասիրում է կայսրության ներքաղաքական ճգնաժամի պայմաններում մշակված բարեփոխումների ծրագիրը, որի նպատակն էր ընդլայնել հասարակական ներկայացուցիչների մասնակցությունը պետական որոշումների նախապատրաստմանը և նպաստել իշխանության ու հասարակության միջև համագործակցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1881 թվականին Ալեքսանդր II կայսրին ներկայացված նախագծին, որը պատմագրության մեջ հայտնի է որպես սահմանադրական բարեփոխումների նախաձեռնություն, թեև չէր նախատեսում լիարժեք խորհրդարանական կառավարման համակարգի հաստատում։ Քննության են առնվում առաջարկվող փոփոխությունների քաղաքական նախադրյալները, պետական կառավարման մարմինների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները և հասարակական ներկայացուցչության ընդլայնման վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարեփոխումների ծրագրի պատմական ճակատագիրը, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր II-ի մահից հետո դրա չիրականացումը և պետական քաղաքականության հետագա փոփոխությունները։ Հրատարակության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև պետական գործչի անձնական նամակների ընդգրկմամբ, որոնք վերաբերում են 1882–1885 թվականներին և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա քաղաքական հայացքները, անձնական մտորումները և իրադարձությունների վերաբերյալ գնահատականները։ Պաշտոնական բարեփոխումների նախագծի և մասնավոր նամակագրության համադրումը հնարավորություն է տալիս պատմական գործընթացները դիտարկել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ անհատական փորձառության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության քաղաքական պատմության, պետական բարեփոխումների, հասարակական ներկայացուցչության գաղափարի զարգացման և 19-րդ դարի քաղաքական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայազգի պետական գործիչների պատմական դերակատարության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Լոռիս-Մելիքովի գործունեությունն ու բարեփոխումների վերաբերյալ պատկերացումները տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական միջավայրում։

Թարմացվել է՝ 2026-09-29
Конституция графа Лорис-Меликова и его частные письма

Անվճար

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին