Ковалевский, Максим Максимович, 1851-1916

Ковалевский, Максим Максимович, 1851-1916

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Конституция графа Лорис-Меликова и его частные письма

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Ռուսական կայսրության պետական կառավարման բարեփոխումների պատմությանը և հայազգի պետական գործիչ Միքայել Լոռիս-Մելիքովի քաղաքական գործունեությանը։ Հեղինակ Մաքսիմ Կովալևսկին ուսումնասիրում է կայսրության ներքաղաքական ճգնաժամի պայմաններում մշակված բարեփոխումների ծրագիրը, որի նպատակն էր ընդլայնել հասարակական ներկայացուցիչների մասնակցությունը պետական որոշումների նախապատրաստմանը և նպաստել իշխանության ու հասարակության միջև համագործակցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1881 թվականին Ալեքսանդր II կայսրին ներկայացված նախագծին, որը պատմագրության մեջ հայտնի է որպես սահմանադրական բարեփոխումների նախաձեռնություն, թեև չէր նախատեսում լիարժեք խորհրդարանական կառավարման համակարգի հաստատում։ Քննության են առնվում առաջարկվող փոփոխությունների քաղաքական նախադրյալները, պետական կառավարման մարմինների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները և հասարակական ներկայացուցչության ընդլայնման վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարեփոխումների ծրագրի պատմական ճակատագիրը, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր II-ի մահից հետո դրա չիրականացումը և պետական քաղաքականության հետագա փոփոխությունները։ Հրատարակության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև պետական գործչի անձնական նամակների ընդգրկմամբ, որոնք վերաբերում են 1882–1885 թվականներին և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա քաղաքական հայացքները, անձնական մտորումները և իրադարձությունների վերաբերյալ գնահատականները։ Պաշտոնական բարեփոխումների նախագծի և մասնավոր նամակագրության համադրումը հնարավորություն է տալիս պատմական գործընթացները դիտարկել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ անհատական փորձառության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության քաղաքական պատմության, պետական բարեփոխումների, հասարակական ներկայացուցչության գաղափարի զարգացման և 19-րդ դարի քաղաքական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայազգի պետական գործիչների պատմական դերակատարության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Լոռիս-Մելիքովի գործունեությունն ու բարեփոխումների վերաբերյալ պատկերացումները տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական միջավայրում։

Updated: 2026-09-29
Конституция графа Лорис-Меликова и его частные письма

Free

Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more