Ковалевский, Максим Максимович, 1851-1916

Ковалевский, Максим Максимович, 1851-1916

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Конституция графа Лорис-Меликова и его частные письма

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Ռուսական կայսրության պետական կառավարման բարեփոխումների պատմությանը և հայազգի պետական գործիչ Միքայել Լոռիս-Մելիքովի քաղաքական գործունեությանը։ Հեղինակ Մաքսիմ Կովալևսկին ուսումնասիրում է կայսրության ներքաղաքական ճգնաժամի պայմաններում մշակված բարեփոխումների ծրագիրը, որի նպատակն էր ընդլայնել հասարակական ներկայացուցիչների մասնակցությունը պետական որոշումների նախապատրաստմանը և նպաստել իշխանության ու հասարակության միջև համագործակցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1881 թվականին Ալեքսանդր II կայսրին ներկայացված նախագծին, որը պատմագրության մեջ հայտնի է որպես սահմանադրական բարեփոխումների նախաձեռնություն, թեև չէր նախատեսում լիարժեք խորհրդարանական կառավարման համակարգի հաստատում։ Քննության են առնվում առաջարկվող փոփոխությունների քաղաքական նախադրյալները, պետական կառավարման մարմինների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները և հասարակական ներկայացուցչության ընդլայնման վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարեփոխումների ծրագրի պատմական ճակատագիրը, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր II-ի մահից հետո դրա չիրականացումը և պետական քաղաքականության հետագա փոփոխությունները։ Հրատարակության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև պետական գործչի անձնական նամակների ընդգրկմամբ, որոնք վերաբերում են 1882–1885 թվականներին և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա քաղաքական հայացքները, անձնական մտորումները և իրադարձությունների վերաբերյալ գնահատականները։ Պաշտոնական բարեփոխումների նախագծի և մասնավոր նամակագրության համադրումը հնարավորություն է տալիս պատմական գործընթացները դիտարկել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ անհատական փորձառության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության քաղաքական պատմության, պետական բարեփոխումների, հասարակական ներկայացուցչության գաղափարի զարգացման և 19-րդ դարի քաղաքական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայազգի պետական գործիչների պատմական դերակատարության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Լոռիս-Մելիքովի գործունեությունն ու բարեփոխումների վերաբերյալ պատկերացումները տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական միջավայրում։

Updated: 2026-09-29
Конституция графа Лорис-Меликова и его частные письма

Free

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more