Լիսիցյան, Ստեփան

Լիսիցյան, Ստեփան

Stepan Lisitsian

menu_book Wikipedia: Հայերեն Русский

1865 թ․ – 1947 թ․ menu_book Տեսնել նյութերը
Ստեփան Լիսիցյանը (1865-1947) հայ ազգագրագետ, պատմաբան, աշխարհագրագետ և մանկավարժ էր, ծնվել է Թիֆլիսում։ 1889 թվականին ավարտել է Վարշավայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը, դասավանդել է Գևորգյան ճեմարանում և Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում։ Հովհաննես Թումանյանի և Լևոն Շանթի հետ կազմել է «Լուսաբեր» դասագիրքը, հիմնել և խմբագրել է «Հասկեր» մանկական ամսագիրը։ 1924 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, իսկ 1928-1947 թվականներին ղեկավարել է Պատմության պետական թանգարանի ազգագրության բաժինը։ Նրա աշխատություններից են «Զանգեզուրի հայերը» և «Լեռնային Ղարաբաղի հայերը» ազգագրական ուսումնասիրությունները։

Հեղինակի գրքերը (4)

Օնլայն

Պատմություն

Լեռնային Ղարաբաղի հայերը: (Ազգագրական ակնարկ)

Աշխատանքը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի հայերի ազգագրական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում հայ բնակչության ձևավորված կենցաղին, նյութական և հոգևոր մշակույթին, ավանդույթներին ու հասարակական հարաբերություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բնակավայրերի և բնակչության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ընտանիքի ու համայնքի կառուցվածքը, առօրյա կյանքի կազմակերպումը, զբաղմունքներն ու տնտեսական գործունեության հիմնական ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական մշակույթի դրսևորումներին, ազգային սովորույթներին, ծեսերին, տոներին, ընտանեկան ավանդույթներին, ժողովրդական հավատալիքներին և բանավոր մշակութային ժառանգությանը։ Ներկայացվում են նաև բնակարանային պայմանների, տարազի, սննդի, արհեստների և կենցաղային մշակույթի առանձնահատկությունները, որոնք ձևավորվել են տարածաշրջանի բնական միջավայրի, պատմական զարգացման և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տեղի հայ բնակչության ինքնության պահպանման և մշակութային ավանդույթների փոխանցման մեխանիզմների մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով տարածաշրջանի ազգագրական մշակույթի յուրահատուկ տեղը հայկական ընդհանուր մշակութային համակարգում։ Ուսումնասիրության նյութը կարող է արժեքավոր լինել հայ ժողովրդի պատմության և մշակույթի, ազգագրության, ժողովրդական բանահյուսության և տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն օգտակար է ազգագրագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղի հայության ավանդական մշակույթով և կենցաղով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-03
Լեռնային Ղարաբաղի հայերը: (Ազգագրական ակնարկ)

Անվճար

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Լուսաբեր, Ա տարի

Հրատարակությունը վերնագրով և առաջին տարվա նշումով առնչվում է «Լուսաբեր» անվանումը կրող ուսումնական կամ ընթերցանության համար նախատեսված գրականությանը։ «Լուսաբեր» անվանումը խորհրդանշում է գիտելիքի, լուսավորության և կրթության տարածումը, իսկ առաջին տարվա նշումը կարող է մատնանշել պարբերական կամ հաջորդական հրատարակության սկզբնական մասը։ Նմանատիպ գրքերը կարևոր դեր են ունեցել հայալեզու կրթության և ընթերցանության մշակույթի զարգացման գործում՝ ընթերցողներին ծանոթացնելով լեզվական, գրական և դաստիարակչական նյութերի։ Դրանք կարող էին ծառայել որպես ուսումնական օժանդակ միջոց՝ նպաստելով կարդալու, գրելու, լեզվական արտահայտման և տարրական գիտելիքների զարգացմանը։ Այսպիսի հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ կրթական գրականության ձևավորման, ընթերցանության նյութերի ընտրության և կրթության տարածման պատմական գործընթացների մասին։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև արևմտահայերեն տպագիր ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես կրթական և ընթերցողական միջավայրի պատմական վկայություն։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ մանկավարժության պատմությամբ, հին դասագրքերով, հայերեն ընթերցանության ավանդույթներով և կրթական հրատարակությունների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-02
Լուսաբեր, Ա տարի

Անվճար

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Լուսաբեր, Ա տարի

Հրատարակությունը վերնագրով և առաջին տարվա նշումով առնչվում է «Լուսաբեր» անվանումը կրող ուսումնական կամ ընթերցանության համար նախատեսված գրականությանը։ «Լուսաբեր» անվանումը խորհրդանշում է գիտելիքի տարածումը, մտավոր զարգացումը և կրթության լուսավորող նշանակությունը։ Նմանատիպ հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել հայալեզու կրթության զարգացման, ընթերցանության հմտությունների ձևավորման և մատչելի ուսումնական նյութերի տարածման գործում։ Դրանք կարող էին ներառել լեզվական ու գրական ընթերցանության նմուշներ, ճանաչողական նյութեր, բարոյադաստիարակչական պատմություններ և տարրական գիտելիքների յուրացմանը նպաստող առաջադրանքներ։ Այսպիսի գրքերի միջոցով խթանվել են մայրենի լեզվի իմացությունը, գրավոր և բանավոր խոսքի զարգացումը, ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրությունը և սովորողների ընդհանուր մտավոր զարգացումը։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ կրթական գրականության և տպագրական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ նման աշխատությունները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու ուսումնական նյութերի ստեղծման ու տարածման ավանդույթները և կրթության դերը հայ հասարակական կյանքում։ Այն կարող է հետաքրքրել մանկավարժության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայոց լեզվի ու գրականության մասնագետներին, հին դասագրքեր ուսումնասիրողներին և հայերեն տպագիր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-10-28
Լուսաբեր, Ա տարի

Անվճար

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Լուսաբեր․ Ա տարի

«Լուսաբեր․ Ա տարի» խորագրով հրատարակությունը ներկայացնում է քսաներորդ դարասկզբի հայերեն տպագիր մշակույթի այն նմուշներից մեկը, որը հետաքրքրություն է առաջացնում կրթական, գրական և մատենագիտական տեսանկյուններից։ «Լուսաբեր» անվանումը կապվում է լուսավորության, գիտելիքի տարածման և ընթերցանության միջոցով մտավոր զարգացման գաղափարների հետ, իսկ «Ա տարի» նշումը մատնանշում է հրատարակության որոշակի տարեշրջանային կամ շարային բնույթը։ Այսպիսի գրքերը կարևոր դեր են ունեցել հայերեն գրավոր խոսքի տարածման, ընթերցողական հմտությունների զարգացման և ազգային կրթամշակութային արժեքների փոխանցման գործում։ Դրանք դիտարկելի են ժամանակաշրջանի գրահրատարակչական միջավայրի համատեքստում, երբ հայերեն տպագիր նյութերը նպաստում էին կրթության տարածմանը, գրական հետաքրքրությունների ձևավորմանը և հասարակական կյանքում գրավոր մշակույթի դիրքերի ամրապնդմանը։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պարզելու համար, թե ինչպիսի տպագրական ու գրական արտադրանք էր շրջանառվում հայ ընթերցողների շրջանում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, ինչպես էր զարգանում հայերեն հրատարակչական գործունեությունը և ինչ տեղ էր զբաղեցնում տպագիր գիրքը կրթական ու մշակութային կյանքում։ Այն նաև ներկայացնում է հայ գրքի պատմության կարևոր ժամանակաշրջանի նյութական վկայություն՝ արտացոլելով հայերեն տպագրության շարունակականությունը պատմական բարդ պայմաններում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրքի պատմությամբ, հին տպագիր նյութերով, մատենագիտությամբ, կրթության պատմությամբ և հայ մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է գրադարանային հավաքածուների համալրման, հին հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրման, հայերեն տպագիր ժառանգության պահպանման և հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-02
Լուսաբեր․ Ա տարի

Անվճար

Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին