Մադոյան, Գոհար Գագիկի

Մադոյան, Գոհար Գագիկի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Lեզվաբանություն

Հեղինակի մտադրությունը որպես տեքստաբանական քննության առարկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հեղինակի մտադրության՝ որպես տեքստաբանական քննության կարևորագույն օբյեկտի ուսումնասիրությանը և դրա բացահայտման տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչպես է հեղինակի սկզբնական գաղափարը, հաղորդակցական նպատակը և ասելիքը դրսևորվում ստեղծագործության կառուցվածքում, լեզվական միջոցներում, պատկերային համակարգում և տեքստի իմաստային կազմակերպման տարբեր մակարդակներում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ գրական կամ այլ տիպի տեքստի ամբողջական ընկալումը հաճախ պահանջում է հաշվի առնել ոչ միայն տեքստում ուղղակիորեն արտահայտված տեղեկությունը, այլև այն նպատակը, որի հիման վրա հեղինակը ընտրել և կազմակերպել է լեզվական ու կառուցվածքային նյութը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հեղինակի մտադրության ձևավորման և տեքստում դրա իրացման փոխհարաբերությունները։ Մտադրությունը կարող է դրսևորվել թեմայի ընտրության, սյուժեի կառուցման, կերպարների համակարգի, կոմպոզիցիայի, շարադրանքի եղանակի, բառապաշարի, շարահյուսական կառուցվածքների, ոճական հնարների և ենթատեքստային իմաստների միջոցով։ Այդ պատճառով տեքստաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ստեղծագործությունը որպես փոխկապակցված ամբողջություն, որտեղ յուրաքանչյուր բաղադրիչ կարող է որոշակի դեր ունենալ ընդհանուր գաղափարական և հաղորդակցական նպատակի իրականացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի մտադրության և ընթերցողի ընկալման հարաբերակցությանը։ Տեքստի ստեղծման պահին հեղինակի ունեցած նպատակը և ընթերցողի կողմից տեքստից ստացված մեկնաբանությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համընկնում են, քանի որ ընկալման վրա ազդում են պատմական ժամանակաշրջանը, մշակութային միջավայրը, ընթերցողի գիտելիքները և անձնական փորձը։ Այս հանգամանքը առաջ է բերում կարևոր տեսական հարց՝ որքանով է հնարավոր տեքստաբանական մեթոդներով վերականգնել հեղինակի սկզբնական մտադրությունը և որտեղ են դրա մեկնաբանության սահմանները։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել լեզվաբանական, գրականագիտական, կառուցվածքային, ոճաբանական և իմաստաբանական մոտեցումները։ Տեքստի տարբեր շերտերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող թեմատիկ միավորները, առանցքային բառերը, իմաստային հակադրությունները, ակնարկները, միջտեքստային կապերը և այլ տարրեր, որոնք կարող են վկայել հեղինակի հաղորդակցական ռազմավարության մասին։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստի տարբերակների, ձեռագրերի, խմբագրությունների և հրապարակումների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի կողմից կատարված փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել ստեղծագործական մտադրության զարգացման մասին։ Աշխատության մեջ կարող է քննարկվել նաև հեղինակի մտադրության և հեղինակի կերպարի տարբերությունը․ դրանք նույնական հասկացություններ չեն, քանի որ իրական հեղինակի կենսագրական, հոգեբանական կամ հասարակական դիրքորոշումները չեն կարող ինքնաբերաբար նույնացվել տեքստում արտահայտված յուրաքանչյուր գաղափարի հետ։ Այս տարբերակումը կարևոր է տեքստաբանական մեկնաբանության օբյեկտիվության պահպանման համար։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը կայանում է հեղինակի մտադրության բացահայտման համար կիրառվող մեթոդների համակարգման և տեքստի ներքին կառուցվածքի ու իմաստային կազմակերպման միջոցով դրա հնարավոր դրսևորումների վերլուծության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տեքստաբաններին, գրականագետներին, լեզվաբաններին, բանասիրության մասնագետներին և գրական ստեղծագործությունների մեկնաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հեղինակի մտադրությունը դիտարկում է որպես տեքստի կառուցվածքային և իմաստային կազմակերպման կարևոր սկզբունք՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է տեքստի լեզվական, կոմպոզիցիոն և գաղափարական առանձնահատկությունների համակողմանի քննության միջոցով ավելի խորությամբ հասկանալ ստեղծագործության հաղորդակցական նպատակն ու ներքին իմաստային համակարգը։

Թարմացվել է՝ 2026-08-13
Հեղինակի մտադրությունը որպես տեքստաբանական քննության առարկա

Անվճար

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2