Մահնեսա Քարիմիթալեղանի

Մահնեսա Քարիմիթալեղանի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կենսաբանություն

Study of psychological and psychophysiological characteristics of bahvioral changes in persons who have lost their fathers in the war

Աշխատությունը նվիրված է պատերազմում հայրերին կորցրած անձանց հոգեբանական և հոգեֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով կորստի փորձառության հետևանքով առաջացող վարքային փոփոխությունների վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ պատերազմական պայմաններում ծնողի կորուստը կարող է ունենալ երկարատև և բազմաշերտ ազդեցություն մարդու հուզական վիճակի, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների, ինքնագնահատականի և առօրյա գործունեության վրա։ Հատկապես հոր կորուստը կարող է փոխել ընտանիքի ներսում դերերի և հարաբերությունների կառուցվածքը, առաջացնել անվտանգության զգացման նվազում և ազդել անձի հետագա սոցիալական ու հոգեբանական զարգացման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կորստի նկատմամբ հոգեբանական արձագանքների ուսումնասիրությունը։ Սգի գործընթացը կարող է ներառել տխրություն, դատարկության զգացում, անհանգստություն, զայրույթ, մեղավորության զգացում, վախ, ապագայի նկատմամբ անորոշություն և սոցիալական մեկուսացման միտումներ։ Այդ արձագանքների ինտենսիվությունն ու տևողությունը տարբեր մարդկանց մոտ կարող են էապես տարբեր լինել՝ կախված տարիքից, կորստի հանգամանքներից, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի աջակցությունից, անձի անհատական առանձնահատկություններից և նախկին փորձառություններից։ Հետազոտության մեջ հոգեբանական առանձնահատկությունները կարող են դիտարկվել մի քանի փոխկապակցված մակարդակներում։ Առաջին մակարդակը հուզական ոլորտն է, որտեղ ուսումնասիրվում են անհանգստության, ընկճված տրամադրության, հուզական լարվածության և սթրեսի դրսևորումները։ Երկրորդը ճանաչողական ոլորտն է, որտեղ կարող են ուսումնասիրվել ուշադրության կենտրոնացման, հիշողության, որոշումների կայացման և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունները։ Երրորդ ուղղությունը վարքային ոլորտն է, որը ներառում է սոցիալական ակտիվության փոփոխություններ, հաղորդակցությունից խուսափում կամ, հակառակը, սոցիալական աջակցության որոնում, առօրյա գործունեության փոփոխություն և տարբեր իրավիճակներում արձագանքման ձևերի վերափոխում։ Հոգեֆիզիոլոգիական բաղադրիչի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հոգեբանական վիճակների ֆիզիոլոգիական արտահայտությունները։ Ուժեղ կամ երկարատև սթրեսը կարող է ուղեկցվել ինքնավար նյարդային համակարգի ակտիվության փոփոխություններով, քնի խանգարումներով, սրտի աշխատանքի և շնչառության փոփոխություններով, մկանային լարվածությամբ և այլ ֆիզիոլոգիական արձագանքներով։ Նման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել հոգեբանական թեստերի և հարցումների միջոցով ստացված տվյալները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կորստի ազդեցության մասին։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև տարբեր խմբերի համեմատությունը։ Հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր տարիքային խմբերի, տարբեր ժամանակահատվածներում կորուստ ունեցած անձանց կամ տարբեր սոցիալական աջակցության պայմաններում գտնվող մասնակիցների առանձնահատկությունները։ Այսպիսի համեմատությունը կարող է օգնել բացահայտելու այն գործոնները, որոնք կապված են հոգեբանական և վարքային փոփոխությունների ավելի արտահայտված կամ ավելի մեղմ դրսևորումների հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքը կարող է ներառել հոգեբանական հարցաթերթեր, անհատական հարցազրույցներ, դիտարկում և հոգեֆիզիոլոգիական չափումներ։ Տարբեր մեթոդների համադրումը կարևոր է, քանի որ մարդու սուբյեկտիվ ինքնազգացողությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլում է նրա ֆիզիոլոգիական վիճակը կամ վարքային փոփոխությունները։ Տվյալների համակցված վերլուծությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների միջև առկա կապերը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է պատերազմի հետևանքով ծնող կորցրած անձանց հոգեբանական աջակցության համակարգերի կատարելագործման հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգնել ավելի լավ հասկանալու, թե ինչպիսի հոգեբանական դժվարություններ կարող են առաջանալ կորստից հետո և ինչպիսի աջակցության ձևեր կարող են առավել համապատասխան լինել տարբեր անձանց կարիքներին։ Դրանք կարող են կիրառվել խորհրդատվական հոգեբանության, սոցիալական աջակցության, կրթական միջավայրի և վերականգնողական ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Միաժամանակ կարևոր է ընդգծել, որ նման կորուստը պարտադիր չէ, որ հանգեցնի կայուն հոգեբանական խանգարման․ մարդկանց արձագանքները բազմազան են, իսկ սոցիալական կապերը, ընտանիքի աջակցությունը և անհատական դիմակայունությունը կարող են կարևոր պաշտպանիչ դեր ունենալ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է հոգեբանական և հոգեֆիզիոլոգիական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պատերազմում հորը կորցրած անձանց վարքային փոփոխությունների բնույթը, դրանց հուզական և ֆիզիոլոգիական ուղեկցող առանձնահատկությունները և հնարավոր ազդեցությունը անձի հետագա հարմարվողականության վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, հոգեֆիզիոլոգներին, սոցիալական ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին, կրթական և վերականգնողական ծրագրերի մասնագետներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-21
Study of psychological and psychophysiological characteristics of bahvioral changes in persons who have lost their fathers in the war

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին