Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների պատմական կապերն ու բարեկամությունը XVIII դարի առաջին երրորդում

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի առաջին երրորդում հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների միջև ձևավորված պատմական կապերի, փոխհարաբերությունների և բարեկամական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է Հարավային Կովկասի բարդ պատմաքաղաքական իրադրությանը, տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխություններին և այն պատմական պայմաններին, որոնց շրջանակներում զարգացել են երկու ժողովուրդների հարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրանց համատեղ պատմական միջավայրին, աշխարհագրական հարևանությանը, տնտեսական և առևտրական շփումներին, հասարակական ու մշակութային փոխազդեցություններին, ինչպես նաև տարբեր պատմական իրադարձությունների ընթացքում ձևավորված կապերին։ XVIII դարի առաջին երրորդը Հարավային Կովկասի պատմության նշանակալի ժամանակաշրջաններից էր, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր քաղաքական ուժերի շահերի բախման, ռազմական գործողությունների և իշխանական վերադասավորումների ազդեցության ներքո։ Այս իրադրությունը անմիջականորեն անդրադառնում էր տեղի ժողովուրդների կյանքի, անվտանգության, տնտեսական գործունեության և հասարակական հարաբերությունների վրա։ Նման պայմաններում հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների միջև առկա կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը նրանց փոխհարաբերությունների վրա, այլև առօրյա կյանքի, հարևանության, փոխօգնության և համագործակցության դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ առանցքը երկու ժողովուրդների պատմական փորձի դիտարկումն է ընդհանուր տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց միջև գոյություն ունեցած մարդկային, հասարակական և մշակութային առնչություններին։ Նյութի պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս Հարավային Կովկասի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ժողովուրդների և քաղաքական կենտրոնների պատմության տեսանկյունից, այլև տարածաշրջանի բնակչության փոխադարձ կապերի ու համատեղ պատմական միջավայրի շրջանակներում։ Ուսումնասիրության մեջ բարձրացված հարցերը կարևոր են XVIII դարի սկզբի հասարակական հարաբերությունների, միջէթնիկական շփումների և տարածաշրջանային պատմական զարգացումների ամբողջական ընկալման համար։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների պատմական փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման կարևոր ուղղություններից մեկին, խորացնելու պատկերացումները Հարավային Կովկասի պատմական անցյալի մասին և առավել համակողմանիորեն ընկալելու հարևան ժողովուրդների միջև դարերի ընթացքում ձևավորված կապերի պատմական նշանակությունը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների պատմական կապերն ու բարեկամությունը XVIII դարի առաջին երրորդում

Անվճար

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին