Մանուչարյան, Վարդանուշ Գրիգորի

Մանուչարյան, Վարդանուշ Գրիգորի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Տնտեսագիտություն

Մարդկային ռեսուրսների կառավարման կատարելագործման ուղղությունները ՀՀ հեռահաղորդակցության ոլորտում

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հեռահաղորդակցության ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի կատարելագործման ուղղությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման գործում մարդկային կապիտալի դերը։ Վերլուծվում են կադրային քաղաքականության հիմնական բաղադրիչները՝ աշխատուժի ներգրավում և ընտրություն, մասնագիտական զարգացման ծրագրեր, մոտիվացիոն համակարգեր, աշխատանքի արդյունավետության գնահատում և պահպանում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային տնտեսության պայմաններում HR կառավարման նոր մոտեցումներին, ներառյալ թվայնացված HR համակարգերի կիրառումը, հեռավար աշխատանքի կազմակերպումը և աշխատակիցների հմտությունների շարունակական զարգացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է ոլորտի առանձնահատկությունները՝ բարձր տեխնոլոգիական միջավայր, արագ փոփոխվող շուկա և մասնագիտական բարձր պահանջներ, ինչպես նաև միջազգային լավագույն փորձի կիրառելիությունը ՀՀ հեռահաղորդակցության ընկերություններում։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և ոլորտի կայուն զարգացմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-08-10
Մարդկային ռեսուրսների կառավարման կատարելագործման ուղղությունները ՀՀ հեռահաղորդակցության ոլորտում

Անվճար

Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10